مخربترین حمله واحد به نیروهای امنیتی کرد در ایران از زمان آغاز جنگ در ایران، در تاریخ ۲۴ مارس رخ داد، زمانی که شش موشک بالستیک ایرانی به پایگاههای پیشمرگه در ارتفاعات سوران در شمال اربیل اصابت کرد. این حمله منجر به شش کشته و سی زخمی شد. رئیس منطقه کردستان، نیچروان بارزانی، این حادثه را به عنوان “تجاوز مستقیم و خصمانه” توصیف کرد، در حالی که وزارت پیشمرگه آن را “عملی خصمانه و خیانت” دانست. این رویداد نمایانگر آخرین تشدید در یک کمپین است که به طور قابل توجهی دینامیکهای منطقهای را تغییر داده است.
اما این اولین تشدید نبود. روزی که ایالات متحده و اسرائیل به ایران حمله کردند، یعنی ۲۸ فوریه، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و شبهنظامیان شیعه همپیمان، شدیدترین بارش موشکها و پهپادها را که منطقه کردستان تاکنون تجربه کرده، آغاز کردند. در هفتاد و دو ساعت اول، بیش از هفتاد پروژه به اربیل اصابت کرده یا در آسمان آن رهگیری شدند. اهداف شامل فرودگاه بینالمللی اربیل، کنسولگری جدید ایالات متحده (بزرگترین کنسولگری ایالات متحده در جهان)، ستاد پیشمرگه و پایگاه هوایی حریر بود. در تاریخ ۱۲ مارس، یک پهپاد شاهد، افسر ارشد فرانسوی، آرنو فریون را کشت و شش سرباز را در یک پایگاه آموزشی ائتلاف زخمی کرد. یک حمله جداگانه به یک تأسیسات نظامی ایتالیایی صورت گرفت که باعث شد رم به طور موقت پرسنل خود را خارج کند. تا اواخر مارس، بیش از چهارصد حمله جداگانه به منطقه کردستان عراق (KRI) صورت گرفته بود. میدان گاز خورمُر به طور پیشگیرانه تأمین گاز را متوقف کرد و باعث قطع برق در چندین استان شد.
این حوادث بخشی از یک الگوی تثبیتشده هستند که پیش از جنگ کنونی وجود داشتهاند. در طول سال ۲۰۲۵، شبهنظامیان تحت حمایت ایران یک کمپین پهپادی مداوم را هدف قرار دادن زیرساختهای انرژی کردها انجام دادند. در فوریه، یک پهپاد کامیکازه به خورمُر در حین مذاکرات حیاتی انرژی با بغداد حمله کرد. در ژوئیه، پهپادها به میدان نفتی سارسنگ حمله کردند درست قبل از اینکه اپراتور آمریکایی آن قرار بود توافق جدیدی را نهایی کند که منجر به توقف تولید ۳۰,۰۰۰ بشکه در روز شد. در نوامبر، یک حمله دیگر به خورمُر تأسیسات جدید گاز طبیعی مایع را تخریب کرد و تولید برق را به میزان نزدیک به ۸۰ درصد کاهش داد. هدفگذاری سیستماتیک و عمدی است و نشان میدهد که تهران میتواند ثبات اقتصادی کردها را به خطر بیندازد، مشارکتهای انرژی غربی را مختل کند و هزینههایی را بدون مواجهه با عواقب قابل توجه تحمیل کند.
حاکمیتی که وجود ندارد
بغداد معمولاً به پیشنهادات برای کمکهای مستقیم دفاع هوایی ایالات متحده با این ادعا که چنین اقداماتی حاکمیت عراق را نقض میکند، پاسخ میدهد. با این حال، حاکمیت تنها زمانی معنا دارد که یک دولت بتواند به طور مؤثر از سرزمین و جمعیت خود محافظت کند. بغداد کنترل کافی بر سرزمین فدرال خود ندارد تا از حملات موشکی ایرانی به اربیل، کمپینهای پهپادی پروکسی علیه زیرساختهای انرژی کردها یا حملات به تأسیسات ائتلاف جلوگیری کند. دولت نتوانسته است انحصار استفاده از زور را برقرار کند، زیرا شبهنظامیان همپیمان ایران هم در داخل و هم خارج از ساختارهای رسمی دولتی بدون محدودیت عمل میکنند. صرفنظر از این تمایزات، نتیجه تغییر نمیکند.
پس از حملات فوریه، رهبران کرد، مسعود بارزانی و بافل طالبانی، از بغداد خواستند تا اقدامات اساسی برای متوقف کردن حملات شبهنظامیان انجام دهد و تأکید کردند که خودداری آنها نامحدود نیست. در حالی که بغداد بیانیههای محکومیت صادر کرد، اما هیچ حملهای را رهگیری نکرد. زمانی که یک دولت به طور مکرر در انجام وظیفه خود برای محافظت از سرزمینش ناکام میماند، مشروعیت حق وتوی حاکمیتی آن بر کمکهای دفاعی خارجی تضعیف میشود. نقض اصلی حاکمیت عراق نه احتمال استقرار یک سپر تأمینشده توسط ایالات متحده در اربیل، بلکه ارزیابی دقیق تهران است که میتواند بدون عواقب به سرزمین عراق حمله کند.
سابقه تایوان
ایالات متحده یک پیشینه برای رسیدگی به چالشهای مشابه ایجاد کرده است. قانون روابط تایوان ایالات متحده را ملزم میکند که به تایوان تسلیحات دفاعی ارائه دهد و ظرفیت مقاومت در برابر اجبار را حفظ کند. از زمان تصویب قانون مجوز روابط خارجی برای سال مالی ۲۰۰۳، تایوان به عنوان یک متحد عمده غیر ناتو (MNNA) در انتقال اقلام و خدمات دفاعی تلقی شده است. اقلیم کردستان عراق (KRI) یک مشابه مستقیم را ارائه میدهد: این یک نهاد خودگردان است که حاکمیت شناخته شده بر کنترل انحصاری دفاع ادعا میکند، با یک قدرت خصمانه مواجه است که از تاکتیکهای متعارف و نیابتی استفاده میکند و به دلیل عدم وضعیت حاکمیتی قادر به دستیابی به سیستمهای دفاعی لازم نیست. اگر ایالات متحده اقلیم کردستان عراق را به عنوان یک MNNA برای دفاع هوایی تعیین کند، این امر به اقلیم کردستان عراق دسترسی اولویتدار به فروشهای نظامی خارجی، تسهیل فرآیند بررسی ایالات متحده برای فروش تسلیحات به اقلیم کردستان عراق و دور زدن موانع بوروکراتیک تحمیل شده توسط وتوی رویهای بغداد را فراهم میکند. این رویکرد مرزهای عراق را تغییر نخواهد داد اما واقعیت موجود را به رسمیت خواهد شناخت.
شکل سپر چگونه است
هدف تکرار معماری دفاع هوایی لایهای اسرائیل نیست، بلکه توسعه یک سیستم بازدارندگی معتبر متناسب با تهدیدات خاصی است که در شمال عراق وجود دارد: پهپادهای مسلح، مهمات معلق، موشکهای کوتاه و میانبرد، و موشکهای بالستیک که توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در ژانویه ۲۰۲۴ و ۲۰۲۶ مستقر شدهاند. بستهای از ایالات متحده باید شامل سیستمهای ضد موشک، توپخانه و خمپاره، پلتفرمهای ضد پهپاد، دستگاههای نوع شاهد، رادارهای یکپارچه، زیرساختهای فرماندهی و کنترل مقاوم و استقرار انتخابی باتریهای پاتریوت در مکانهای حیاتی باشد.
رویدادهای فوریه اثربخشی دفاع هوایی موجود ایالات متحده در اربیل را نشان داد، که بیشتر پروژههای ورودی را رهگیری کرده و آسیب به تأسیسات ایالات متحده را به حداقل رساند. با این حال، این سیستمها پوشش جامع برای جمعیت و زیرساختهای وسیعتر کردها ارائه نمیدهند. حمله مرگبار ۲۴ مارس این شکاف را برجسته کرد، زیرا پایگاههای پیشمرگه در سوران خارج از محدوده دفاع ایالات متحده باقی ماندهاند. ایجاد یک لایه دفاع هوایی کردی به عنوان یک گسترش حفاظت از نیروها محسوب میشود، به ویژه که اقلیم کردستان عراق اکنون میزبان اکثریت نیروهای ایالات متحده در عراق پس از خروج از سایر پایگاههای عراقی است.
چگونه به آنجا برسیم
مکانیسمهای قانونی برای پاسخگویی به این نیازها وجود دارد. بخش ۱۲۶۶ قانون مجوز دفاع ملی (NDAA) سال مالی ۲۰۲۴، از پنتاگون خواسته بود تا طرحی برای تجهیز و آموزش نیروهای پیشمرگه، از جمله تأمینات دفاع هوایی، توسعه دهد، اما هر دو مهلت تعیین شده از دست رفت. قانون NDAA سال مالی ۲۰۲۶، که در دسامبر ۲۰۲۵ به تصویب رسید، مبلغ ۳۴۳ میلیون دلار به صندوق آموزش و تجهیز نیروهای ضد داعش برای نیروهای شریک در عراق و سوریه اختصاص میدهد، که میتواند برای حمایت از دفاع از سایت، رادار و سیستمهای رهگیری کوتاهبرد برای پیشمرگهها تطبیق داده شود. قانون SPEED، که در همان قانون گنجانده شده است، زمانهای خرید پنتاگون را از هشتصد روز به تقریباً پنج ماه کاهش میدهد و استقرار سیستمهای تجاری و نظامی آماده را تسهیل میکند. بخش ۵۰۶(a)(۱) قانون کمکهای خارجی به رئیسجمهور اختیار کاهش موجودی برای شرایط اضطراری غیرمنتظره را میدهد، مکانیزمی که قبلاً برای اوکراین و تایوان استفاده شده است. کنگره باید در بسته appropriations بعدی یک ردیف خاص دفاع هوایی و موشکی برای اقلیم کردستان عراق (KRI) ایجاد کند، با اطلاعرسانی به بغداد اما بدون اعطای حق وتو به بغداد.
واشنگتن با یک انتخاب مواجه است: ادامه دادن به تأخیر در اعتراضات رویهای بغداد در حالی که ایران به طور بیوقفه به خاک کردها حمله میکند یا به واقعیت استراتژیک اعتراف کرده و اقدام قاطعانهای انجام دهد. رویکرد اول منجر به عدم اقدام میشود، در حالی که رویکرد دوم به ایجاد بازدارندگی کمک میکند. حمله موشکی اخیر به تیپ ۷ پیشمرگه هرگونه ابهام باقیمانده را از بین برده است. واشنگتن باید پیامی به تهران ارسال کند که اربیل دیگر یک هدف آسیبپذیر نیست و به بغداد که حاکمیت به معنای مسئولیت است نه یک حق وتوی بدون قید و شرط. جایی که این مسئولیت برآورده نشده است، واشنگتن باید آماده اقدام باشد.