اعلام یک توافق بزرگ نفتی میان ایالات متحده و ونزوئلا نشاندهنده یک انحراف شدید از سیاست خارجی متعارف است که قدرت نظامی، واسطهگری شرکتی و دخالت مالی مستقیم پنتاگون را ترکیب میکند. توافق نفتی ونزوئلا سؤالات فوری قانونی را مطرح میکند، با توجه به اینکه کنگره نه تنها به حمله بلکه به ایجاد یک سرمایهگذاری نفتی تحت حمایت دولت مجوز نداده است.
تصمیم ترامپ برای هدایت این توافق از طریق دفتر سرمایهگذاری استراتژیک پنتاگون، به جای شرکتهای انرژی خصوصی آمریکایی، نشاندهنده غیرقابل سرمایهگذاری بودن زیرساختهای فرسوده ونزوئلا و تمایل دولت برای دور زدن کانالهای قانونی و تجاری سنتی است. حتی اگر این طرح از بررسیهای قضایی جان سالم به در ببرد، موانع عملی همچنان قابل توجه باقی میمانند.
تجهیز مجدد پالایشگاههای آمریکایی برای پردازش نفت خام سنگین ونزوئلا و بازسازی میادین نفتی که سالها مورد غفلت قرار گرفتهاند، سالها زمان خواهد برد، نه ماهها. بنابراین، توافق نفتی ونزوئلا نمیتواند کاهش سریع قیمت بنزین را که ترامپ وعده داده است، فراهم کند. این توافق همچنین یک رژیم جنایتکار را تحکیم میکند که واشنگتن به تازگی ادعا کرده بود که به دنبال جایگزینی آن با حکمرانی دموکراتیک است. تناقض اخلاقی واضح است: عملیاتی که تحت عنوان اجرای قانون و آزادیبخشی آغاز شده، اکنون به یک شراکت صدساله با همان رهبری منتهی میشود که دولت قبلاً آن را محکوم کرده بود.
ترامپ توافق نفتی ونزوئلا را اعلام میکند
بنابراین، در نهایت، این یک جنگ برای نفت بود.
رئیسجمهور ترامپ در یک پست در شبکههای اجتماعی در روز جمعه اعلام کرد که ایالات متحده و ونزوئلا توافقی برای “بزرگترین توافق نفتی در تاریخ جهان” به امضا رساندهاند.
کل این موضوع وحشتناک است، از جمله استفاده از حروف بزرگ.
من هیچ علاقهای به رژیم ونزوئلا که تحت رهبری، به گفته ترامپ، “رئیسجمهور موقت بسیار محترم” دلسی رودریگز است، ندارم. اما این یک “توافق” است که رودریگز نمیتوانست رد کند. ما به کشور او حمله کردیم، دیکتاتور جنایتکار او، نیکلاس مادورو، را ربودیم و او را به ساتراپ خود تبدیل کردیم.
با واسطهها آشنا شوید
به گزارش وال استریت ژورنال، ونزوئلا و ایالات متحده از طریق دو واسطه برای راهاندازی مجدد صادرات نفت همکاری خواهند کرد. شریک ونزوئلایی، الکساندرو بتانکورت، رئیس شرکت North American Blue Energy Partners است. او تحت تحقیق قرار گرفته، هرچند که هیچ اتهامی علیه او مطرح نشده است، به خاطر پولشویی در اسپانیا و سوئیس. او همچنین یکی از مشهورترین “بولیچیکوس” است، لقبی برای جوانان بازرگانی که از ارتباطات خود با دیکتاتوری سوسیالیستی، قاتل و جنایتکار ثروتمند شدهاند (این واژه ترکیبی از “بولیواری” و “بورژوا” است).
و شریک آمریکایی کیست؟ خوب، پنتاگون، البته. ترامپ نتوانست شرکتهای نفتی آمریکایی را متقاعد کند که میلیاردها دلار در صنعت نفت فرسوده ونزوئلا سرمایهگذاری کنند. (در یک جلسه در کاخ سفید در ژانویه، دارن وودز، مدیر عامل اکسونموبیل، رئیسجمهور را با توصیف ونزوئلا به عنوان “غیرقابل سرمایهگذاری” عصبانی کرد.) بنابراین، فرمانده کل نیروها دفتر سرمایهگذاری استراتژیک پنتاگون را برای خرید ۳۵ درصد از سهام شرکت بتانکورت به کار گرفت و حق خرید ۲۰ درصد از کل تولید را “به قیمت تمام شده” تضمین کرد. دفتر سرمایهگذاری استراتژیک در سال ۲۰۲۲ تأسیس شد و قرار بود با استفاده از وامها و تضمینهای وام به توسعه صنایع حیاتی کمک کند. اکنون، این دفتر حامی اصلی “بزرگترین معامله نفتی تاریخ” است.
آیا پنتاگون میتواند بهطور قانونی این کار را انجام دهد؟
ببینیم این موضوع چقدر قانونی است. میتوانید مطمئن باشید که کسی به خاطر آن به دادگاه خواهد رفت. بعد از همه، دولت ایالات متحده با یک رژیم جنایتکار، تحت اختیارات قانونی غیرقابل باور، برای خرید نفت به قیمتهای زیر بازار همکاری خواهد کرد و در عین حال تولیدکنندگان نفت خود را تضعیف میکند.
من برای شرکتهای نفتی چندان اشکی نخواهم ریخت، حتی اگر دولت به این کار موفق شود. از سوی دیگر، فکر نمیکنم که این کار به زودی انجام شود. ترامپ ادعا میکند که این کار به کاهش قیمت بنزین کمک خواهد کرد. شاید. روزی. اما حتی بزرگترین حامیان این طرح نیز اذعان دارند که اگر همه چیز خوب پیش برود، هنوز سالها طول خواهد کشید تا میادین نفتی مربوطه به تولید برسند و سالها طول خواهد کشید تا پالایشگاههای آمریکایی برای پذیرش نفت نامرغوب ونزوئلا آماده شوند. بنابراین، اگر ترامپ فکر میکند که قیمتها در پمپ قبل از انتخابات میاندورهای یا حتی در طول ریاستجمهوریاش کاهش مییابد، باید دوباره فکر کند.
مشکلات قانونی به وضوح نمایان میشود
اما اعتراضات اصلی من به این غارت و تصرف امپریالیستی، مسائل قانونی و اخلاقی است. مشکل قانونی نسبتاً واضح است. ترامپ از ابتدا به کنگره و عموم مردم در مورد این طرح دروغ گفت. او ادعا کرد که عملیات عزم مطلق، مأموریتی از سوی نیروهای انتظامی برای دستگیری مادورو بوده است. همان کیفرخواست برای مادورو و همسرش شامل اعضای رژیم نیز بود. ما آنها را در جای خود رها کردیم، زیرا نیروهای انتظامی تنها بهانهای بودند.
حدود ۱۱ ساعت پس از دستگیری مادورو، ترامپ به این موضوع افتخار کرد که ایالات متحده قرار است “کشور را اداره کند” و با رژیم جنایتکار همکاری کند. آیا کنگره این را مجاز دانست؟ کنگره قطعاً به پنتاگون اجازه نداد که وارد صنعت نفت شود.
معامله نفت ونزوئلا به عنوان غنایم جنگ
ترامپ تاریخچهای طولانی از ادعای این موضوع دارد که آمریکا باید “نفت” را از کشورهایی که با آنها به جنگ میرویم، بگیرد. و ماهها قبل از این معامله، او به این موضوع افتخار کرد که درآمدهای نفتی از ونزوئلا “هزینه حمله را بارها و بارها تأمین کرده است. … من همیشه میگفتم، ‘به پیروان غنایم تعلق دارد.'”
به طرز عجیبی، این عبارت از دفاع از سیستم غنایم فاسد در سیاستهای ایالات متحده نشأت میگیرد، نه از یک قاعده (غیر) محترم جنگ.
قانون اساسی به رئیسجمهور اجازه نمیدهد که بهطور یکجانبه جنگها، حتی جنگهای کوتاه، را به منظور تصاحب یا اخاذی ثروت یک ملت آغاز کند. شایان ذکر است که در حالی که درگیریها در ونزوئلا کوتاه بود، جنگ ایران همچنان ادامه دارد. و این نیز برنامه او برای ایران بود.
“اگر انتخاب با من بود، چه کاری میخواستم انجام دهم؟ نفت را بگیرم. زیرا آنجا برای برداشت وجود دارد،” ترامپ به خبرنگاران در آوریل گفت. او همچنین در شبکههای اجتماعی نوشت: “با کمی زمان بیشتر، میتوانیم به راحتی تنگه هرمز را باز کنیم، نفت را بگیریم و ثروت بسازیم.”
اعتراضات اخلاقی بلندتر میشود
سپس موضوع دموکراسی مطرح میشود. دولت وعده داده بود که دموکراسی ونزوئلا را در نهایت بازگرداند. طبق گفتههای کاخ سفید، ما قرار بود آزادکنندگان ونزوئلا باشیم و آزادی را به این کشور بیاوریم. اکنون، ما توافقی “صد ساله” با رژیمی فاسد، غیرمنتخب و قاتل امضا کردهایم. آیا فکر میکنید ترامپ اکنون در هیچ نوع عجلهای برای آوردن دموکراسی به ونزوئلا خواهد بود؟