جنگ یمن به فرودگاه ریاض کشیده میشود
عربستان سعودی در دهه گذشته با صدها حمله حوثیها مواجه شده است، اما هیچکدام به اندازه حملهای که در آخر هفته ۱۰ اکتبر به ریاض وارد شد، بیسابقه نبوده است. در حالی که عربستان سعودی تلاش میکرد تا به مدیران و سرمایهگذاران اطمینان دهد که پادشاهی امن است، حوثیها فرودگاه اصلی کشور را تعطیل کرده و بیش از دوازده مسافر و کارکنان فرودگاه را کشتند. در پی این حمله، خطر این وجود دارد که عربستان سعودی اشتباهات مراحل قبلی جنگ یمن را تکرار کند و بر روی یک جنگ طولانی که تنها حوثیها را جسورتر میکند، تأکید کند.
اما این بار، این جنگ پیامدهایی برای هر دو طرف درگیری با ایران و اقتصاد جهانی خواهد داشت. دولت سعودی باید به جای این، از این فرصت استفاده کند تا یک استراتژی بلندمدت برای مقابله با تهدید حوثیها و تثبیت یمن تدوین کند. انجام این کار نیازمند شناسایی محدودیتهای عملیات نظامی کنونی علیه حوثیها و بسیج یک تلاش جمعی و پایدار برای ساختن دولت یمنی به عنوان یک گزینه مؤثرتر در برابر حوثیها است.
از ماه ژوئیه، حوثیها به سرعت در حال افزایش تنشها با ریاض بودهاند: آنها با هدف قرار دادن کشتیهای وابسته به عربستان در دریای سرخ آغاز کردند و سپس به زیرساختهای نفتی عربستان حمله کردند. این حملات بر روی جلوگیری از صادرات نفت عربستان متمرکز بود و در زمانی که درگیری با ایران در حال محدود کردن جریانهای نفتی بود، درد اقتصادی برای پادشاهی ایجاد کرد. اما با حمله به فرودگاه ریاض، حوثیها به طور قابل توجهی پیامدهای اقتصادی و سیاسی عربستان را گسترش دادهاند.

چرا یک فرودگاه اینقدر اهمیت دارد؟
عربستان سعودی، کشوری بزرگ که به حملات مداوم حوثیها قبل از آتشبس یمن در سال ۲۰۲۲ عادت کرده است، به اندازه برخی از همسایگان کوچکتر خود از نظر اقتصادی آسیبپذیر نیست. اما برنامه جاهطلبانه تنوع اقتصادی و آرزوهای سیاسی آن به یک جریان ثابت از مسافران—رهبران جهانی، سرمایهگذاران و مدیران—که تقریباً همه از یک نقطه ورودی عبور میکنند، وابسته است: فرودگاه ریاض.
در حالی که بسته شدن فرودگاه ممکن است موقتی باشد، مسافران تصاویر حمله ۱۰ اکتبر را برای ماهها و احتمالاً سالها به یاد خواهند داشت. به این ترتیب، حملات مداوم حوثیها به فرودگاه به دنبال منزوی کردن عربستان سعودی و ارسال پیام این است که تا زمانی که جنگ یمن ادامه دارد، عربستان سعودی برای کسب و کار باز نیست. تصمیم به تغییر به مشارکت مجازی برای کنفرانس ابتکار سرمایهگذاری آینده (FII) عربستان و به تعویق انداختن اجلاس سطح بالا بین اتحادیه اروپا و شورای همکاری خلیج فارس نشان میدهد که پیامدهای حملات حوثیها فراتر از خسارتهای فیزیکی فوری است.

چرخش تشدید
تشدید هنوز به پایان نرسیده است. در روز سهشنبه، عربستان سعودی چندین حمله به انبارهای بزرگ نفت در مناطق تحت کنترل حوثیها انجام داد که عربستان گفته است مرکزی برای حملات حوثیها هستند. فروش سوخت همچنین منبع درآمد قابل توجهی برای حوثیها است؛ وزارت خزانهداری ایالات متحده تخمین زده است که حوثیها سالانه بیش از ۲ میلیارد دلار از فروش نفت غیرقانونی به دست میآورند. در پاسخ، حوثیها موج دیگری از حملات را آغاز کردند، از جمله حملات جدید به فرودگاه ریاض و حمله به مقر آرامکو در ظهران که به گفته گزارشها منجر به خسارت قابل توجهی به ساختمان شد. در روز پنجشنبه، حوثیها همچنین به کاخ ریاستجمهوری در عدن که محل استقرار دولت یمن است حمله کردند و دو نفر از پرسنل امنیتی را کشتند.
در حالی که هم عربستان سعودی و هم حوثیها میتوانند با این حملات درد قابل توجهی وارد کنند، خود این حملات بعید است که تعادل قدرت را در درگیری یمن تغییر دهند. سالها جنگ نشان داده است که حوثیها میتوانند درد اقتصادی عظیمی را تحمل کنند و از حملات تهاجمی به داراییها و پرسنل نظامی بازگردند.
حوثیها و شرکای آنها از زنجیرههای تأمین متنوعتر، تولید داخلی چابک و فناوریهای جدید برای سریعتر بازگرداندن داراییهای از دست رفته و تقویت قابلیتهای جدید استفاده کردهاند، به گونهای که اغلب از این کمپینها قویتر از قبل خارج شدهاند.
در حالی که حدس و گمانهای زیادی درباره میزان خسارت ناشی از حملات هوایی ایالات متحده و اسرائیل به حوثیها بین سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ وجود داشت، حملات اخیر حوثیها نشان میدهد که قابلیتهای آنها تنها بهبود یافته است. و همانند شریکشان ایران، مشخص نیست که درد اقتصادی حوثیها را متقاعد کند که خواستههای خود را تعدیل کنند، چه برسد به اینکه منجر به فروپاشی آنها شود.
عملیات سپیدهدم یمن ناکام میماند
ریاض محدودیتهای حملات هوایی را درک میکند، به همین دلیل از دولت یمن در یک ضد حمله علیه حوثیها حمایت میکند. عملیات “طلوع یمن” در تاریخ ۵ اکتبر اعلام شد با هدف اعلام شده آزادسازی تمام سرزمینهای تحت کنترل حوثیها در یمن، هرچند به شدت بعید است که این عملیات به چیزی نزدیک به اهداف اعلام شدهاش دست یابد.
نتایج اولیه طلوع یمن محدود بوده است، با این حال دولت یمن موفق به بازپسگیری سرزمینهایی در اطراف دهانه باب المندب شده است، اما حوثیها در اطراف تعز، سومین شهر بزرگ یمن و یک پیوند مهم بین سواحل و پایگاه دولت در جنوب، پیشرفتهایی داشتهاند. تقسیمات عمیق درون دولت یمن همچنان به تضعیف نیروها در میدان نبرد ادامه میدهد و به از دست دادنهای سریع در سواحل در سپتامبر کمک کرده است.
در حالی که عربستان سعودی تلاش کرد تا نیروهای دولت یمن را تحت یک فرماندهی واحد در اوایل سال جاری متحد کند، این شکافها با تغییر ساختارهای گزارشدهی قابل ترمیم نیستند؛ آنها ناشی از عدم وجود یک دستور کار سیاسی متحد در میان گروههای مختلف زیر چتر دولت هستند. برای برخی، انگیزههای جناحهای رقیب درون دولت—چه جداییطلبی جنوبی، اهداف مذهبی، یا صرفاً مبارزات قدرت فردی—به عنوان تهدیدی بزرگتر از خود حوثیها تلقی میشود. شکافها درون دولت یمن با تقسیمات بین حامیان عمده منطقهای آنها، عربستان سعودی و امارات متحده عربی، بیشتر تشدید میشود. در همین حال، حوثیها در بهرهبرداری از این تفاوتها، هم در میدان نبرد و هم در میز مذاکره، ماهرانه عمل کردهاند.
گزینههای عربستان سعودی
با فرض اینکه نه حملات هوایی و نه عملیات زمینی تحت رهبری دولت یمن تهدیدات حوثیها را برای عربستان سعودی خنثی کنند، پادشاهی احتمالاً با دو گزینه مواجه خواهد شد: مذاکره برای حداقل یک توقف موقت با حوثیها یا حفظ سطح پایینتری از درگیری برای جلوگیری از ایجاد امتیازات دردناک که همچنین تنها شکافها درون ائتلاف ضد حوثی را عمیقتر خواهد کرد. برای سالها، ریاض رویکرد دوم را ترجیح میداد، حتی در حالی که خطوط جبهه در یمن عمدتاً ثابت باقی مانده و تواناییهای حوثیها تنها به رشد ادامه مییافت. با این حال، در سال ۲۰۲۲، عربستان سعودی به جای آن استراتژی اول را اتخاذ کرد و آتشبس بین حوثیها و دولت یمن را تأیید کرده و به دنبال مذاکرات مستقیم با حوثیها برای تلاش به ایجاد نوعی همزیستی بود.
اما تهدید حوثیها برای عربستان سعودی از سال 2022 به طور قابل توجهی عمیقتر شده است. در سه سال گذشته، حوثیها تمایل و توانایی مداومی برای محدود کردن ترافیک در دریای سرخ را نشان دادهاند. دریای سرخ تنها یک مسیر آبی مهم برای عربستان سعودی نیست؛ این پادشاهی سالهاست که سرمایهگذاریهایی را به سواحل غربی خود به عنوان پیوندی به اروپا، آفریقا و غرب هدایت کرده و این سرمایهگذاریها را به مرکز تلاشهای تنوع اقتصادی خود تبدیل کرده است. گسترش مداوم کنترل حوثیها بر دریای سرخ میتواند چشمانداز ریاض برای آینده اقتصادی کشور را به خطر بیندازد.
یک جنگ طولانی به طور جهانی طنینانداز خواهد شد
با توجه به تهدید رو به گسترش حوثیها، خطر واقعی وجود دارد که ریاض به جنگی طولانی و در نهایت ناموفق کشیده شود. تشدید کنونی تمام ویژگیهای نوع جنگی را دارد که تنها حوثیها را در گذشته جسورتر کرده است: وابستگی شدید به حملات هوایی، عملیاتهای زمینی توسط نیروهای تکهتکه شده و عدم وجود اهداف نظامی یا سیاسی معتبر.
عواقب یک جنگ مداوم همچنین فراتر از یمن و عربستان سعودی طنینانداز خواهد شد. این امر کاهش تنشها در درگیری با ایران را دشوارتر میکند، زیرا تنشها بین دولت سعودی و رژیم ایرانی را عمیقتر میسازد. این وضعیت قیمتهای جهانی انرژی را افزایش خواهد داد، زیرا حوثیها احتمالاً به تهدید جریانهای سوخت از یکی از بزرگترین صادرکنندگان نفت جهان ادامه خواهند داد. و حوثیها احتمالاً از این درگیری برای گسترش نفوذ خود در سراسر دریای سرخ بهرهبرداری خواهند کرد و به این ترتیب یک مسیر آبی حیاتی جهانی را بیشتر مختل کرده و اصل آزادی ناوبری را تضعیف خواهند کرد.

جنگ یمن نیاز به خروج سیاسی دارد
عربستان سعودی ممکن است به این نتیجه رسیده باشد که همزیستی با حوثیها—حداقل در شکل کنونی آنها—ممکن نیست. اما این به این معنا نیست که ریاض باید به طور نامحدود در یک نبرد پرهزینه و در نهایت بیثمر قفل بماند.
<p
عربستان سعودی باید با واقعبینی به محدودیتهای آنچه که کمپین نظامی کنونی میتواند به دست آورد، نگاه کند و آماده باشد که پس از تحقق این محدودیتها به کاهش تنشها بپردازد. اما کاهش تنشها نباید به معنای disengagement باشد. در عوض، عربستان سعودی باید از آن دوره برای (1) بسیج یک تلاش جمعی با شرکای منطقهای و بینالمللی برای نهایتاً رسیدگی به شکافهای درون دولت یمن و ائتلاف گسترده ضد حوثی، (2) تقویت ظرفیت آن دولت، و (3) وحدت حول یک پایان سیاسی معتبر برای یمن استفاده کند.
اینها وظایف دشواری هستند که زمان میبرند و نمیتوانند در حین جنگ فعال به دست آیند. پس از حملات حوثیها به فرودگاه ریاض، درس عربستان سعودی نباید این باشد که آتشبس 2022 یک اشتباه بود—بلکه باید این باشد که از آرامشی که آتشبس فراهم کرد به اندازه کافی بهرهبرداری نکرد.

