ادعای آتش‌بس با واقعیت برخورد می‌کند
بیش از یک سال از آغاز آتش‌بس به اصطلاح در غزه در تاریخ ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵ می‌گذرد. در این مدت، توافق و طرح صلح ۲۰ ماده‌ای رئیس‌جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، پیشرفت چندانی در پایان جدی جنگ اسرائیل-حماس یا نسل‌کشی اسرائیل در غزه نداشته است. در عوض، وضعیت خطرناکی در حال شکل‌گیری است که در آن اشغال بیشتر نوار غزه و محاصره شدید این سرزمین، به همراه حمله‌ای گسترده به سیستم حقوقی بین‌المللی، تهدیدی مستقیم برای زندگی فلسطینی‌ها به شمار می‌رود، زیرا اسرائیل در تلاش است تا در نهایت جمعیت غزه را به زور جابجا کرده و این سرزمین را ضمیمه کند.
دولت ایالات متحده، البته، تصویری متفاوت را ترسیم می‌کند. بیانیه آن در سالگرد ۱ آتش‌بس به اصطلاح، از “پیشرفت” و “شکست تاریخی” که “نتایج قابل توجهی” به همراه داشته، یاد کرده است. این لفاظی به طور عمده با نظرات شخصیت‌های برجسته درون و اطراف دولت ترامپ و آنچه که به اصطلاح “هیئت صلح” نامیده می‌شود، همخوانی دارد؛ نهادی که برای مدیریت بازسازی غزه پس از جنگ تأسیس شده است. برای مقامات مانند جارد کشنر، داماد ترامپ و مذاکره‌کننده اصلی در پرونده غزه، حتی پیشرفت‌های حداقلی باید به خاطر، در میان دیگر تحولات، پایان نسبی خشونت مورد تحسین قرار گیرد.
اما دقیقاً همین طرز فکر بزرگ‌ترین تهدید برای فلسطینی‌ها در غزه امروز است. دور از پایان خشونت، اسرائیل از زمان اعلام آتش‌بس ۱,۵۰۵ فلسطینی را کشته و ۵,۳۳۲ نفر دیگر را زخمی کرده است که به حدود ۲۵۰,۰۰۰ تلفات از اکتبر ۲۰۲۳ افزوده می‌شود. این کشور به بمباران اهداف در سرتاسر نوار غزه ادامه می‌دهد و اقدام به ترور هدفمند مقامات حماس کرده است که نقض مستقیم شرایط آتش‌بس به شمار می‌رود.
محاصره غزه با وجود مذاکرات ادامه دارد
اسرائیل همچنین به تخریب بخش‌هایی از غزه که به‌طور مستقیم اشغال کرده است، ادامه داده و شهرهای بزرگی مانند رفح در جنوب غزه را از نقشه حذف کرده است، در اقدامی که به‌عنوان «شهرک‌کشی» شناخته می‌شود و بقایای بی‌شماری از غیرنظامیان فلسطینی که در طول جنگ کشته شده‌اند، را نیز از بین برده است. در حالی که اسرائیل اجازه ورود کمک‌های بیشتری به نوار غزه را داده است، این افزایش در بهترین حالت ناچیز است و وضعیت غذایی ۱.۲ میلیون فلسطینی را از قحطی به بحران یا بدتر تغییر داده است، طبق مکانیزم طبقه‌بندی مرحله امنیت غذایی (IPC) که با سازمان ملل برای اندازه‌گیری امنیت غذایی در سطح جهانی همکاری می‌کند.
محدودیت‌های مداوم اسرائیل در گذرگاه‌های مرزی نوار غزه نیاز به توجه خاصی دارد زیرا این محدودیت‌ها برای محاصره آن حیاتی هستند و تلاش‌ها برای غیرقابل تحمل کردن زندگی فلسطینی‌ها را به‌طور کامل یا جزئی پشتیبانی می‌کنند. اسرائیل به‌طور منظم ورود کالاهای اساسی به غزه را مسدود می‌کند، از جمله سوخت، تجهیزات پزشکی، وسایل کمکی برای افراد دارای معلولیت و مصالح ساختمانی. این کشور هنوز از اجازه دادن به تخلیه پزشکی تعداد زیادی از بیماران فلسطینی مجروح و ناتوان برای درمان در خارج از کشور خودداری می‌کند، در حالی که بیش از ۲۱,۰۰۰ نفر در لیست انتظار هستند و بیش از ۲,۰۰۰ نفر در حین انتظار برای تخلیه جان خود را از دست داده‌اند.
دادگاه‌ها هشدار می‌دهند در حالی که دولت‌ها چشم‌پوشی می‌کنند
سازمان ملل، گروه‌های انسانی پیشرو و اکثر سازمان‌های بزرگ حقوق بشر به‌طور منظم سیاست‌های اسرائیل در غزه را از زمان آغاز جنگ در اکتبر ۲۰۲۳ محکوم کرده‌اند، که سازمان‌های معتبر و پژوهشگران برجسته نسل‌کشی در سراسر جهان آن را به‌عنوان نسل‌کشی تعریف می‌کنند.
دیوان بین‌المللی دادگستری (ICJ) در ژانویه ۲۰۲۴ حکمی اولیه صادر کرد در پرونده‌ای که توسط آفریقای جنوبی مطرح شده بود و اعلام کرد که فلسطینی‌ها با خطر واقعی آسیب غیرقابل جبران مواجه هستند و اقدامات اسرائیل در نوار غزه می‌تواند حقوق فلسطینی‌ها و حفاظت آنها در برابر نسل‌کشی را نقض کند. این حکم از اسرائیل خواسته است که عملیات خود را متوقف کرده و هرگونه اقداماتی که به‌طور معقولی ممکن است به جرم نسل‌کشی منجر شود را با پایان دادن به زندگی فلسطینی‌ها به‌طور کامل یا جزئی در غزه متوقف کند.
این حکم تنها چهار ماه پس از حملات حماس در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و آغاز تهاجم اسرائیل به غزه صادر شد. سه سال از نسل‌کشی و یک سال از آتش‌بس صرفاً در نام گذشته است و این حکم به عنوان هشداری به گوش می‌رسد که نه تنها توسط دولت پیشین ایالات متحده به رهبری جو بایدن بلکه اکنون نیز توسط دولت ترامپ نادیده گرفته شده است. همدستی در واشنگتن و به طرز قابل توجهی در پایتخت‌های اروپایی در کمک به جنایات اسرائیل لکه‌ای نفرت‌انگیز و غیرقابل توجیه بر دموکراسی به اصطلاح لیبرال باقی می‌گذارد که ادعای ارزش‌گذاری بر حقوق بشر و کرامت انسانی را دارد.
واشنگتن به اسرائیل تسلیحات می‌دهد و از آن حمایت می‌کند
در واقع، تحت هر دو ریاست‌جمهوری و دولت‌های متعدد اروپایی، ایالات متحده به‌طور فعال نسل‌کشی اسرائیل را بدون هیچ گونه عذرخواهی تسهیل کرده است. ایالات متحده ده‌ها میلیارد دلار تسلیحات به اسرائیل فروخته است که زنان، کودکان و سالمندان فلسطینی را کشته است. هیئت صلح آن احتمالاً به دنبال کمک به اسرائیل برای پاکسازی قومی غزه از طریق تصاحب زمین، دزدی زمین‌های فلسطینی به نام “توسعه” و “امنیت اسرائیل” است.
واشنگتن به‌طور مشابه پوشش دیپلماتیک در مجامع بین‌المللی مانند شورای امنیت سازمان ملل ارائه داده است. کشورهای اروپایی به‌طور عمده همین کار را انجام داده و بیانیه‌های ضعیف “تاسف” و “نگرانی” را ارائه کرده‌اند در حالی که از خشمگین کردن حامی خود در ایالات متحده به دلیل ترس از از دست دادن حمایت در اوکراین خودداری می‌کنند. با انجام این کار، هر یک از این دولت‌ها و آنچه که به‌اصطلاح “رهبران” آنها نامیده می‌شود، قدرت و سیاست را بر زندگی انسانی ترجیح می‌دهند.
این همدستی است که این کشورها را در نقض قوانین بین‌المللی قرار می‌دهد. با این حال، به جای احترام به تعهدات بین‌المللی که به‌طور واقعی باید بگویند “هرگز دوباره” در نظام پس از جنگ جهانی دوم، با وجود نواقص و ایراداتش، ایالات متحده بر حمله خود به سیستم حقوقی بین‌المللی افزوده است. تحریم‌های 9 اکتبر دولت ترامپ علیه دیوان بین‌المللی کیفری (ICC) به خاطر صدور احضاریه‌های دستگیری علیه رهبران اسرائیلی مانند نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو در مه 2024، به همراه فشار بر کشورهای عضو برای “تجزیه” آن، نمونه‌ای از این تلاش است.
محاصره غزه منعکس‌کننده مصونیت جهانی است
این اقدامات نمایانگر یک سیاست گسترده‌تر است که به تضعیف حاکمیت قانون در حمایت از دوره‌ای قدیمی که در آن “قدرت حق را می‌آورد” می‌پردازد. مقامات ارشد دولت ترامپ به همین اندازه گفته‌اند، همان‌طور که خود ترامپ به‌طور شرم‌آوری در اجلاس سالانه مجمع عمومی سازمان ملل در اواخر سپتامبر انجام داد. با بیان چنین رویکرد ایدئولوژیک مضر، واشنگتن و متحدانش بر جنایات خود که از غزه و دیگر نقاط جهان، از افغانستان و ایران تا سومالی و یمن ناشی می‌شود، تأکید می‌کنند.
این واقعیت، همراه با اقدامات مداوم اسرائیل، متأسفانه توضیح می‌دهد که چرا وضعیت موجود در غزه احتمالاً ادامه خواهد یافت. دنیای امروز به سادگی حقوق بشر را بر پیش‌بینی‌های خام قدرت ارجحیت نمی‌دهد و مرگ واقعی آنچه که به‌عنوان “نظام مبتنی بر قوانین” شناخته می‌شود را منعکس می‌کند که قبلاً به ثروتمندترین و قدرتمندترین کشورها سود می‌رساند. با آن، حقوق بین‌الملل و ایده‌ای که همه مردم و همه ملت‌ها برابر هستند و شایسته حقوق اساسی هستند که حقوق بشر بین‌المللی و حقوق بشردوستانه بین‌المللی فراهم می‌آورد، از بین می‌رود. در حالی که هر کشور منافع خود را در حمایت از سیستم حقوقی بین‌المللی دارد، منافع قدرت کوتاه‌مدت در نهایت برتری دارد.
آیا فشارهای مردمی می‌تواند مسیر را تغییر دهد
با این حال، هنوز امیدی وجود دارد که دنیای بهتری از خاکستر سال‌های اخیر رشد کند. مردم در سراسر جهان به‌طور فزاینده‌ای تمایلات خودکامه و جنایتکارانه چند کشور که این جنایات را ممکن ساخته‌اند، رد می‌کنند. حمایت از فلسطین و شناخت و رد نسل‌کشی اسرائیل در غزه همچنان در حال افزایش است و سیاست‌های مربوط به اسرائیل-فلسطین واقعاً در حال تغییر است. با آن، امید افزایش می‌یابد که سیاست‌های انتخاباتی می‌تواند مسیری برای تغییر مثبت ارائه دهد که عدالت را برای ده‌ها هزار فلسطینی که به نام سیاست زشت باید نه تنها رد شود بلکه به یاد سپرده شود، طلب کند.
این تغییر به زودی برای کسانی که گم شده‌اند، نخواهد آمد. با این حال، این تغییر هنوز می‌تواند آینده‌ای برای فلسطینیان در غزه و در سرتاسر سرزمین‌های اشغالی فلسطین که شایسته صلح، عدالت و حق تعیین سرنوشت هستند، فراهم کند. در حال حاضر، وضعیت موجود در غزه ادامه خواهد داشت و نیاز به کار سازمان‌های حقوق بشر و انسان‌دوستانه برای ادامه تلاش‌ها به منظور پایان دادن به نسل‌کشی و فشار واقعی بر اسرائیل از سوی واشنگتن برای تحقق این پایان وجود دارد.