Israeli Coalition Talks Face Arithmetic
Israelis will head to the polls on October 27 to cast their vote to elect the 120 members of the twenty-sixth Knesset, Israel’s parliament. The election is viewed domestically as one of the most consequential in the country’s history, and yet there are concerns that no majority coalition will emerge after the vote.
This will be Israel’s first election since Hamas’s October 7, 2023, attacks, and it could prove to be a referendum on whether Prime Minister Benjamin Netanyahu should remain in power. Many Jewish Israelis are also weighing how the next government tackles accountability questions surrounding the October 7 attacks, military service for the ultra-Orthodox, cost-of-living concerns, Israel’s standing abroad, and several other national security issues.
Despite the intense attention brought on by the war in Gaza, the question of Palestinian statehood is not a priority for most Israelis, and virtually every Jewish-majority party, including the leading challengers to Netanyahu, has rejected it. Only the minority Arab parties have voiced support for a Palestinian state.
Polls indicate that it will be a close race between Netanyahu’s bloc and the opposition. Whether either side can assemble the sixty-one-seat majority needed to govern after the election could depend on a reshuffled party map and a handful of small parties.
How Does Proportional Voting Work
How do Israeli elections work?
Israel elects its parliament through nationwide proportional representation. Citizens aged eighteen and older vote for a party, not a candidate, and the number of seats in the Knesset that a party gets corresponds to the percentage of votes they receive. Before the election, parties submit lists of prospective members of the Knesset. To enter the Knesset, a party must receive at least 3.25 percent of the national vote, which is equivalent to four seats.
Under the Bader-Ofer Law of 1973, seats in the Knesset are distributed based on each party’s total votes, as long as that party meets the electoral threshold of 3.25 percent. A complicated formula is then used to distribute the votes that went toward the parties that did not meet the threshold.
پس از انتخابات، و هنگامی که همه کرسی‌ها تخصیص یافت، رئیس‌جمهور با احزاب مشورت می‌کند و مأموریت تشکیل دولت را به عضو کنست می‌دهد که رئیس‌جمهور معتقد است برای تشکیل دولت مناسب‌ترین است. از نظر تاریخی، این معمولاً یک ائتلاف احزاب بوده تا یک فرد، چرا که هیچ حزب واحدی تاکنون شصت و یک کرسی لازم برای اکثریت را به دست نیاورده است. اگر آن شخص ظرف بیست و هشت روز نتواند دولت تشکیل دهد، رئیس‌جمهور می‌تواند مأموریت را به شخص دیگری یا به کنست برای یافتن نامزد بدهد. اگر هیچ‌کس نتواند ائتلافی با اکثریت شصت و یک کرسی تشکیل دهد، اسرائیلی‌ها به صندوق رای بازمی‌گردند.
Who is running?
با وجود مبارزه در جبهه‌های متعدد پس از حملات اکتبر 2023 و بحران‌های مکرر ائتلافی، کنست کنونی در مسیر تبدیل شدن به اولین کنستی است که از سال 1988 به یک دوره چهار ساله کامل خواهد رسید. اما این به معنی آن نیست که قانون‌گذاران اسرائیلی پس از انتخابات با اتحاد بازخواهند گشت.
«چالش‌های متعددی وجود دارد که تشکیل ائتلاف را به‌ویژه دشوار خواهد کرد»، الیوت ابرامز، پژوهشگر ارشد شورای روابط خارجی در مطالعات خاورمیانه، گفت. «آیا احزاب عرب باید در ائتلاف جدید حضور داشته باشند یا کنار گذاشته شوند؟ درباره ائتلاف با حریدیم [فوق‌العاده ارتدکس] که خواستار معافیت جوانانشان از خدمت نظامی هستند چه باید کرد؟ آیا چهره‌های اپوزیسیون باید با ائتلافی به رهبری نتانیاهو موافقت کنند اگر او اکستریم راست را کنار بگذارد، یا پس از 7 اکتبر او اکنون غیرقابل‌قبول است؟» ترکیب کنونی احزاب در آستانه این انتخابات به‌طور چشمگیری با کنست گذشته متفاوت است، و نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که جهت‌گیری سیاست و آینده اسرائیل می‌تواند توأم با عدم قطعیت باشد.
دو جبهه سیاسی وجود دارد که می‌توانند نامزدها را در سطح کلان متمایز کنند: ائتلاف نتانیاهو و صف ضد نتانیاهو.
بازیگران اصلی در جبهه نتانیاهو شامل وزیر امنیت ملی عطمار بن‌گاور از Otzma Yehudit، رهبر حزب شاس آریه درعی، و وزیر دارایی بزالئل سموتریچ از فهرست مشترک Religious Zionism-Zehut هستند. (فهرست مشترک یک ائتلاف انتخاباتی است که در آن دو یا چند حزب سیاسی تحت فهرست مشترکی از نامزدها با هم رقابت می‌کنند.) اما این جبهه ثابت نبوده است. حزب بن‌گاور در ژانویه 2025 به‌خاطر آتش‌بس غزه از ائتلاف دولت نتانیاهو خارج شد—اگرچه دو ماه بعد بازگشت—و United Torah Judaism، که رهبری آن در کابینه نتانیاهو خدمت کرده بود، در ژوئیه 2025 به‌خاطر سربازگیری مردان فوق‌العاده ارتدکس کناره‌گیری کرد.
در ائتلاف ضد نتانیاهو، گادی آیزنکوت از یشار! به‌طور گسترده به‌عنوان چالش‌گر اصلی نتانیاهو تلقی می‌شود. اما نفتالی بنت، نخست‌وزیر سابق اسرائیل، نیز پس از ادغام حزبش، Bennett 2026، با یش اتید، حزب رهبر اپوزیسیون یایر لاپید، برای تشکیل ب’یاحاد در رقابت حضور دارد. نامزدهای اپوزیسیون دیگر شامل یایر گولان، معاون پیشین ستاد کل در نیروهای دفاعی اسرائیل (IDF)، از دموکرات‌ها، و آویگدور لیبرمن، وزیر سابق دارایی از یس‌رائل بیتنو، هستند که پایگاهش عمدتاً سکولار و تاریخی روسی‌زبان است.
چه چیزی می‌تواند نتیجه انتخابات را تعیین کند؟
پیش‌بینی نتیجه انتخابات دشوار است، تا حدی به‌خاطر شکاف‌هایی که در درون ائتلاف نتانیاهو در کنست فعلی وجود دارد. برای مثال، پس از اختلاف بر سر قوانین خدمت سربازی برای حریدیم، United Torah Judaism اعلام کرد که جلوی تشکیل ائتلاف به رهبری آیزنکوت را نخواهد گرفت. استیون آ. کوک، پژوهشگر ارشد CFR در مطالعات خاورمیانه و آفریقا، همچنین اشاره کرد که انگیزه‌های شرکای فعلی نتانیاهو لزوماً همسو با انگیزه‌های او نیست.
«به نظرم بن-گویر می‌خواهد به یک سازنده پادشاه در راست تبدیل شود و نه تنها به این انتخابات بلکه به انتخابات آینده نیز نگاه می‌کند»، او به CFR گفت. «تا آنجا که بتواند حریدیم را از وظیفه سربازی مصون نگه دارد، از نظر انتخاباتی برای او بهتر است.»
ائتلاف ضد نتانیاهو خود را به‌عنوان بلوک موسوم به تغییر برندسازی می‌کند. در سپتامبر 2026، رهبران این بلوک بیانیه‌ای مشترک را امضا کردند که اولویت‌های آن‌ها را تشریح می‌کرد. این اولویت‌ها شامل توافق بر عدم حمله سیاسی به یکدیگر، تشکیل کمیسیون تحقیق در مورد حملات 7 اکتبر، توافق بر موضع متحد درباره اعزام مردان فوق‌ارتدوکس که در حال حاضر از خدمت در IDF معاف هستند، تعیین محدودیت دوره‌ای برای نخست‌وزیر، و تدوین یک قانون اساسی رسمی است.
با این حال، بلوک تغییر هنوز بر سر جانشین نتانیاهو به‌عنوان نخست‌وزیر به توافق نرسیده است. قابل توجه است که سند امضا شده شامل موضعی درباره نشست با هر یک از احزاب عربی نبود، موضوعی که نتانیاهو سریعاً علیه آن حمله کرد. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که احزاب عربی ممکن است در این انتخابات سطحی بی‌سابقه از حمایت را دریافت کنند.
«اپوزیسیون نمی‌تواند به شصت و یک کرسی برسد مگر با حضور یا هارِدیم یا Ra’am [یک حزب سیاسی عربی]»، Cook گفت. «به نظر می‌رسد برای برخی اعضای ائتلاف اپوزیسیون تسهیل همزیستی با دومی آسان‌تر است، اما این شکستن یک تابو در سیاست اسرائیل خواهد بود. [این] قدمی است که آن‌ها از برداشتنش اکراه دارند.»
و وضعیت کنونی چگونه است؟
هیچ‌یک از طرف‌ها مسیر روشنی برای کسب اکثریت در کنست ندارند. نتانیاهو به‌خاطر محبوبیتی که به‌طور قابل‌توجهی کمتر از دوره‌های گذشته است محدود شده و ناچار خواهد بود ائتلافی با احزاب افراطی راست بسازد. بلوک تغییر نیز محدود است به دلیل نپذیرفتن برخی اعضای آن برای تشکیل دولت با هر حزب عربی. محدودیت‌های دیگری هم وجود دارد.
«جاه‌طلبی شخصی یکی از عوامل است، همان‌طور که همیشه بوده، و چند رهبر اپوزیسیون ممکن است خواستار نخست‌وزیری یا اکنون یا در چارچوب یک توافق دوران چرخشی شوند»، Abrams گفت. «مذاکرات هفته‌ها طول خواهد کشید، و شکست آن که به انتخابات دیگری منجر شود، کاملاً محتمل است.»
اسرائیل به‌خاطر مذاکرات طولانی ائتلافی شناخته شده است، و دلیلی وجود ندارد که این انتخابات متفاوت باشد. احزاب کوچک می‌توانند در شرایط خاص بازیگران اصلی شوند. این موارد شامل Amcha Yisrael است که توسط ژنرال بازنشسته ارتش دفاع اسرائیل Ofer Winter رهبری می‌شود، و فهرست مشترک Reservists-Economy میانه‌راست است که توسط Yoaz Hendel و Yaron Zelekha رهبری می‌شود و عمدتاً از آرای بلوک نتانیاهو کسب می‌کند. این امر احتمال قوی‌تری ایجاد می‌کند که بدون احزاب عربی و یهودیان ارتدوکس افراطی اکثریتی حاصل نشود.
«راه خروج از این معمای ریاضیاتی یک دولت چرخشی است که Eisenkot و نتانیاهو پس از زمان توافق‌شده مکان‌هایشان را عوض کنند، اما در این صورت حکمتِ ائتلاف اپوزیسیون چیست؟»، Cook گفت. «آیا دلیل و برنامه بعدی آن‌ها متوجه جلوگیری از اشغال مجدد وزارت نخست‌وزیری توسط نتانیاهو نبود؟ این تفاوت بین آنچه موکلانشان می‌خواهند و آنچه در حال حاضر در سیاست اسرائیل ممکن است را نشان می‌دهد.»
در نتیجه، سه امتیاز وجود دارد که می‌تواند منجر به تشکیل دولت شود: یک دولت چرخشی، نشستن با احزاب عربی، یا نشستن با احزاب یهودیان ارتدوکس افراطی.
مذاکرات ائتلافی اسرائیل اصالت ائتلاف‌ها را می‌آزماید
نتیجه انتخابات چگونه می‌تواند سیاست خارجی اسرائیل را تحت تأثیر قرار دهد؟
روابط اسرائیل با ایالات متحده، اروپا و همسایگان عربش به‌طور فزاینده‌ای تنش‌آلود شده است که منجر به دوره‌ای از انزوای بین‌المللی عمیق‌تر شده است. با این حال، Abrams و Cook توافق داشتند که صرف‌نظر از نتایج انتخابات، بعید است اسرائیل ناگهان سیاست خارجی خود را تغییر دهد .
«در اسرائیل وفاق قوی‌ای برای اتخاذ سیاست سخت‌گیرانه نسبت به ایران، لبنان و سوریه وجود دارد، و همچنین علیه تشکیل در آینده‌ای قابل پیش‌بینی یک دولت فلسطینی صاحب‌حاکمیت»، Abrams توضیح داد. Cook افزود که پیروزی اپوزیسیون تغییر زیادی ایجاد نخواهد کرد، «جز بهبودی در لحن و طراز روابط اسرائیل با همسایگانش.»
تغییر لحن ممکن است بزرگ‌ترین تحول در سیاست خارجی ناشی از انتخابات باشد، و Abrams و Cook گفتند که این می‌تواند به ایالات متحده انعطاف‌پذیری بیشتری در رویکردش به منطقه بدهد. فراتر از کمک به تقویت روابط آمریکا و اسرائیل، تغییر دولت می‌تواند به تغییر در سیاست اسرائیل نسبت به خشونت شهرک‌نشینان در کرانه باختری نیز منجر شود.
«اگر نتانیاهو شکست بخورد، یک ائتلاف جدید احتمالاً در مقابله با خشونت شهرک‌نشینان در کرانه باختری سخت‌گیرتر خواهد بود و این باید برخی از انتقادات را کاهش دهد، به‌ویژه از سوی دموکرات‌ها»، Abrams گفت. Cook موافق بود: «سرکوب شهرک‌نشینانی که به فلسطینی‌ها در کرانه باختری حمله می‌کنند… مفید خواهد بود، به‌ویژه برای روابط اسرائیل و اردن.»
آیا سیاست خارجی واقعاً تغییر خواهد کرد
احتمال کمی وجود دارد که ائتلاف رهبری قاطعی بلافاصله پس از رای 27 اکتبر شکل بگیرد. حتی وقتی چنین شود، سوالات غالبی که اسرائیل با آن‌ها روبه‌رو است همچنان پابرجا خواهند ماند. هرچه نتیجه انتخابات پیش رو باشد، کشورهای سراسر جهان—به‌ویژه ایالات متحده و کشورهای اروپا و خاورمیانه—با دقت نظاره‌گر خواهند بود.