مقامات سعودی، پاکستانی و ترکیه‌ای با رئیس‌جمهور و رئیس امنیت ایران در تهران دیدار کردند در حالی که حملات پهپادی حوثی ایستگاه‌های خطوط لوله و فرودگاه ریاض را هدف گرفت. این مذاکرات قبل از انتخابات اسرائیل و احتمال حملات آمریکا پس از سوم نوامبر انجام شد و تعهدات دفاع جمعی را در برابر میانجی‌گری محک زد.
جلسه تهران با حملات حوثی‌ها تقاطع یافت
روز دوشنبه، توافق دفاعی مشترک مکه کاری را انجام داد که معمولاً از یک پیمان دفاعی انتظار نمی‌رود. اعضای آن به تهران رفتند تا گفتگو کنند.
وزیر دفاع عربستان، شاهزاده خالد بن سلمان، فیلد مارشال اسیم منیر از پاکستان و رئیس اطلاعات ترکیه ابراهیم کالین با رئیس‌جمهور مسعود پزشک‌کian و دبیر شورای عالی امنیت ملی محسن رضایی دیدار کردند.
چهار طرف توافق کردند گفت‌وگوی خود درباره صلح و امنیت منطقه‌ای را ادامه دهند. تلویزیون دولتی ایران آن را اولین جلسه مشترک این چهار طرف از زمان افزایش حملات حوثی‌های یمن به عربستان خواند.
حملات برای دیپلماسی متوقف نشد. همان روز، حوثی‌ها ادعای حملات پهپادی به ایستگاه‌های پمپاژ خط لوله سعودی و فرودگاه ملک خالد ریاض را مطرح کردند. این همان تنش واقعی است. سه کشوری که هر حمله به یکی را حمله به همه تلقی می‌کنند، در حال مذاکره با تهران هستند در حالی که نیروهای همسو با ایران یکی از آنها را هدف قرار می‌دهند.
مذاکرات سعودی-ایران با ساعتِ تیک‌تاک روبه‌رو است
زمانبندی قابل چشم‌پوشی نیست. این جلسه یک روز قبل از آن برگزار شد که اسرائیلی‌ها رأی بدهند و هشت روز قبل از انتخابات میان‌ترم آمریکا. بر اساس نظرسنجی‌های خروجی، انتخابات اسرائیل کشور را بن‌بست نشان داد، به‌طوری که نه بنیامین نتانیاهو و نه گادی آیزنکوت به اکثریت نزدیک نبودند.
در واشینگتن، دونالد ترامپ در 23 اکتبر گفت که ممکن است «یک Epic Fury کوچک دیگر» انجام شود، نام نیروهای نظامی او برای جنگی که از فوریه آغاز شد. او اوایل این ماه گفته بود پیش از میان‌ترم‌ها هیچ حمله‌ای صورت نخواهد گرفت. اکنون وال‌استریت ژورنال گزارش می‌دهد که واشینگتن به کشورهای خلیج گفته برای یک کارزار کوتاه و شدید پس از 3 نوامبر آماده شوند. ترامپ هنوز تصمیم نهایی نگرفته، اما گفته می‌شود که تمایل او به سمت یک عملیات بزرگ است و توافق مذاکره‌شده به‌عنوان گزینه جایگزین مطرح است.
دولت‌های خلیج پیامدها را تحمل خواهند کرد. ایران هشدار داده است که اهداف اقتصادی و غیرنظامی در سراسر منطقه را هدف قرار خواهد داد، همان‌طور که قبلاً در جنگ انجام داد.
بازدارندگی و دیپلماسی ضدیت ندارند
عده‌ای ممکن است تناقض‌آمیز بدانند که یک پیمان دفاعی در حال نزدیک شدن به ایران است. در واقع تناقضی وجود ندارد. اتحادها معمولاً نشان می‌دهند که می‌توانند از خود دفاع کنند و سپس نشان می‌دهند که ترجیح می‌دهند مجبور به این کار نشوند.
این توالی منطقی است. در 5 اکتبر، کمیتهٔ پیمان پس از حملات به عربستان در ریاض گرد هم آمد و به سمت اجرای دفاع جمعی حرکت کرد. سه هفته بعد اعضای آن در تهران حضور داشتند، یک روز پس از آنکه میانجی‌های قطری در آنجا بودند. ریاض می‌گوید این دیدار از میانجی‌گری به رهبری قطر و پاکستان حمایت می‌کند.
پیمان همچنین دارای ترمز داخلی است. رئیس کمیته امور خارجهٔ ترکیه می‌گوید بند دفاع جمعی به‌طور خودکار به اقدام نظامی منتهی نخواهد شد و هرگونه استقرار ترکیه نیاز به تصویب جداگانهٔ مجلس خواهد داشت. وزیر خارجه هاکان فیدان گفته است که اتحاد علیه ایران هدایت نشده است. به همین دلیل تهران می‌تواند با آن گفتگو کند.
کجا ممکن است شکست بخورد
جبههٔ حوثی‌ها. اگر حملات به عربستان ادامه یابد، شکیبایی ریاض و تعهدات پیمان آزمایش خواهد شد و دیپلماسی شبیه پوششی جلوه خواهد کرد.
تفسیرهای رقیب. پس از نشست، رزائی گفت امنیت منطقه باید بومی باشد و از مداخلهٔ خارجی جلوگیری شود. تهران خواهان این خواهد بود که این موضع به‌عنوان یک موضع مشترک مطرح شود. واشنگتن و سیاست‌های داخلی خود ترکیه، عضو ناتو، ممکن است آن را بسیار متفاوت بخوانند.
تصویب. عربستان و پاکستان تصویب خود را کامل کرده‌اند. مجمع کامل ترکیه هنوز رأی نداده و مخالفان آن هشدار می‌دهند که پیمان می‌تواند آنکارا را وارد جنگ‌های دیگران کند. ائتلافی که یک عضو آن هنوز در حال تصویب است در تهران وزن کمتری دارد.
هرمز. به‌گزارش رویترز، حملات به کشتی‌ها در تنگه در اکتبر به رکوردی رسید. دور تازه‌ای از حملات این وضعیت را شدت خواهد بخشید و واردکنندگان انرژی در سراسر آسیا – از جمله پاکستان – هزینهٔ آن را خواهند پرداخت.
اکنون پیمان چه می‌تواند بکند
اول، کاهش تنش حوثی‌ها را به‌عنوان درخواست آغازین مطرح کند. درخواست توقف موقتی حملات به زیرساخت‌های عربستان را مطرح کنید، همراه با گامی متقابل که ریاض حاضر به برداشتن آن باشد.
دوم، به‌عنوان یک کانال واحد با قطر و پاکستان همکاری کند تا نه رقیب آنها باشد.
سوم، منتشر کنید که دفاع جمعی در عمل چه معنی‌ای دارد، از جمله آستانه‌ها. تضمین آنکارا که این دفاع خودکار نیست باید یک تعهد علنی باشد، نه یک اظهارنظر در کمیته، تا هیچ‌کس در تهران، تل‌آویو یا واشنگتن مجبور به حدس‌زدن نشود.
چهارم، یک ترتیبات جلوگیری از حادثه در هرمز پیشنهاد کنید که هم واشنگتن و هم تهران بتوانند به آن بپیوندند، با راستی‌آزمایی مستقل.
این اقدام یک نتیجه مذاکره‌شده است
دوشنبه یک پیشرفت بزرگ نبود. شکاف‌ها بین واشنگتن و تهران در مورد تحریم‌ها، برنامه هسته‌ای و تنگه همچنان وسیع است. اما این توافق به هر دو طرف گفته است که می‌خواهد قبل از آزموده‌شدن مفید باشد.
معیار این اتحاد تعداد موشک‌هایی که می‌تواند رهگیری کند نخواهد بود. معیار آن این خواهد بود که آیا ریاض، آنکارا و اسلام‌آباد می‌توانند یک نتیجه مذاکره‌شده را بهتر از دور دیگری از جنگ نشان دهند یا نه.