دولت در حال اجرای یک ضدحمله سریع و بیسابقه برای خنثیسازی سیستماتیک منتقدان برجسته در واشنگتن است. این تغییر در چشمانداز ژئوپلیتیکی، مواجههای آشکار با چهرههای باتجربه در نهاد سیاست را تحمیل میکند که مصمم به برهم زدن دیپلماسی قوه مجریه هستند. با هدف قرار دادن شدید نارضایتیهای داخلی، رهبری نشان میدهد که بهطور مطلق از اجازه دادن به مخالفتهای سنتی قانونی برای تخریب چارچوب تازهای که بهدست آورده، امتناع میکند. این اصطکاک شدید نهادی، شکاف رو به رشدی را بین دکترینهای امنیتی قدیمی و یک قوه مجریه قاطع که مصمم به پایان دادن به درگیریهای دائمی بینالمللی است، علیرغم مواجهه با فشار شدید از سوی گروههای منتقد توافق صلح ایران، نمایان میسازد. در نهایت، این تغییر ساختاری، نحوه برخورد دولتهای مدرن با چالشهای منتقدان پایدار توافق صلح ایران را بازتعریف میکند.
منتقدان توافق صلح ایران حمله وسیعی را آغاز میکنند
دولت ترامپ در چند روز گذشته به شدت به منتقدان دوحزبی در کنگره و از رسانههای راستگرای معمولاً دوستانه حمله کرده است، پس از آنکه رئیسجمهور هفته گذشته توافقی با ایران برای متوقف کردن درگیریها و حرکت به سمت مذاکرات جامعتر امضا کرد.
به نظر میرسد اوضاع به شدت بدتر خواهد شد زیرا فشار در واشنگتن افزایش مییابد.
برای برخی از اعضای قدرتمند کنگره، بزرگترین شکست رئیسجمهور دونالد ترامپ نه در آغاز جنگی که ایالات متحده نمیتوانست بهطور نظامی پیروز شود، بلکه در ایجاد توافقی برای پایان دادن به آن بود.
در واقع، سناتور بیل کاسیدی (جمهوریخواه از لوئیزیانا) این هفته، یادداشت تفاهم امضا شده با ایران را “بدترین اشتباه سیاست خارجی در دههها” نامید.
سناتور تد کروز (جمهوریخواه از تگزاس)، که هفته را به انتقاد از یادداشت تفاهم بهعنوان خیانت به اسرائیل گذرانده، در مخالفت خود کمتر از دیگران پرخاشگر نیست.
کروز به خبرنگاران گفت: “تاریخ به ما میآموزد که دادن میلیاردها دلار به دیوانگان تئوکراتیک که میخواهند ما را بکشند، ایده خوبی نیست.” او افزود: “فکر میکنم رئیسجمهور مشاورههای بسیار ضعیفی در مورد این توافق دریافت میکند.”
معاون رئیسجمهور ایالات متحده، جی دی ونس، قبل از یک جلسه چهارجانبه بین ایالات متحده، ایران، پاکستان و قطر در مجموعه هتل لوکس بورگناشتوک که مشرف به دریاچه لوسرن سوئیس است، در تاریخ 21 ژوئن 2026 به تماشا نشسته است. FABRICE COFFRINI/Pool via REUTERS
رهبران کنگره به عنوان منتقدان توافق صلح ایران همراستا میشوند
رئیس کمیته خدمات مسلح سنا، راجر ویکر (جمهوریخواه-میسیسیپی) گفت که حساب ۳۰۰ میلیارد دلاری برای تأمین مالی بازسازی ایران — یکی از اقدامات در یادداشت تفاهم امضا شده — “به مقایسه، پرداخت ایران تحت توافقنامه باراک اوباما در سال ۲۰۱۵ را ناچیز میکند.”
مشخص نیست که چه کسی هزینه بازسازی ذکر شده در یادداشت تفاهم را پرداخت خواهد کرد و با چه منابعی، هرچند بازگشت وجوه مسدود شده ایرانی یکی دیگر از اقدامات در توافق ۱۴ مادهای است که مقایسههایی با توافقنامه باراک اوباما در سال ۲۰۱۵ برای محدود کردن برنامه هستهای ایران، که به عنوان برجام شناخته میشود، ایجاد میکند. این توافق نمیگوید که رژیم ایران به چه میزان بلافاصله بازخواهد گشت.
با این حال، در طرف دیگر، سناتور الیزابت وارن (دموکرات-ماساچوست) به نظر میرسد با سناتور جمهوریخواه ویکر موافق است. “این توافق هستهای را به یاد دارید؟ هیچ بهتر از آنچه که در سال ۲۰۱۵ داشتیم نیست، زمانی که باراک اوباما توافق را امضا کرد.”
“و اینجا دونالد ترامپ ما را به کجا میبرد بعد از همه اینها؟” او اضافه کرد. “چه شرمآوری.”
سناتور اد مارکی (دموکرات-ماساچوست) میخواهد یادداشت تفاهم را لغو کند و در پلتفرم X نوشت، “ما یک توافق هستهای با ایران داشتیم. ترامپ آن را پاره کرد. حالا، ‘توافق’ او شامل پرداخت ۳۰۰ میلیارد دلاری برای ایران و هیچ محدودیت جدیدی بر برنامه هستهای آن نیست. این یک شوخی است. کنگره باید این توافق را فوراً بررسی و رد کند.”
هر زمان که پخش پاسخ کنگره به یادداشت تفاهم را روشن کنید، احتمالاً سناتور چاک شومر (دموکرات-نیویورک) را خواهید دید که، برخلاف چهار ماه گذشته جنگ، اکنون در انتقاداتش علیه صلح بسیار فعال است.
“ببینید، این هنر توافق نیست,” او دوست دارد بگوید، “این هنر تسلیم است. این صلح از طریق قدرت نیست. این پرداختها از طریق ضعف است.”
به نظر میرسد این اعضا انرژی بالایی برای استناد به قانونی از سال ۲۰۱۵ دارند که در دوران مذاکرات هستهای اوباما تصویب شده و از رئیسجمهور میخواهد که هر توافقی که شامل برنامه هستهای رژیم باشد را به کنگره ارائه دهد. طبق این قانون، کنگره باید آن را بررسی کند و میتواند رأی به عدم تأیید توافق ترامپ بدهد (هرچند رئیسجمهور میتواند در عوض سعی کند آن را وتو کند).
مقابله با منتقدان جنگطلب توافق صلح ایران
دوحزبی در عمل! شایان ذکر است که یک نظرسنجی YouGov از آمریکاییها که از ۱۷ تا ۱۹ ژوئن انجام شده و روز یکشنبه منتشر شد، نشان داد که حتی ۶۰٪ از جمهوریخواهان خواستار پایان فوری جنگ ایران بودند.
اعضای جمهوریخواه کنگره که مخالف این توافق هستند، از نوع جنگطلب هستند و احتمالاً با هر گونه پایان این جنگ به جز تغییر رژیم مخالفت خواهند کرد. دموکراتهای مخالف این توافق در جایی بین جنگطلبان و وفاداران به ایپک مانند شومر قرار دارند که میخواهند جنگ به طور نامحدود ادامه یابد اما نمیتوانند بهطور علنی این را بگویند، همچنین کسانی که نگران پیروزی ترامپ قبل از انتخابات میاندورهای در میانه یک جنگ نامحبوب هستند.
خوشبختانه دموکراتهایی مانند نماینده رو خانا (D-Calif.) وجود دارند که بهطور علنی از این توافق حمایت میکنند و سناتور رند پل (R-K.Y.) از جمهوریخواهانی است که با رئیسجمهور موافق است و میگوید: “من در کنار او برای صلح ایستادهام.”
منتقدان توافق صلح ایران با حمله شدید ونس مواجه هستند
تلاش تیم ترامپ برای مقابله با منتقدان شدید بوده است. معاون رئیسجمهور، جی.دی. ونس، به اعضای دولت اسرائیل که به شدت مخالف یادداشت تفاهم هستند هشدار داد که باید در این لحظه حساس در مورد ایالات متحده با احتیاط فکر و صحبت کنند.
ونس در یک کنفرانس خبری در روز پنجشنبه گفت: “میگویم، و این مرا آزار میدهد، که شما افرادی را در کابینه بیبی دیدهاید که از توافق انتقاد کردهاند و به نوعی بهطور بسیار شخصی به رئیسجمهور ایالات متحده حمله کردهاند.”
“نخست، دونالد جی. ترامپ تنها رئیسجمهور در کل جهان است که در این لحظه به ملت اسرائیل همدردی میکند و او بهطور همزمان رئیسجمهور ابرقدرت جهان است”، ونس گفت. “اگر من در کابینه دولت اسرائیل بودم، ممکن است به تنها متحد قدرتمند خود که در کل جهان دارم حمله نمیکردم.”
سخنان ونس نه تنها به رهبران اسرائیل بلکه به مخالفان توافق ایران در داخل کشور نیز حمله بود.
بتیا اونگار-سارگون از نیوز نیشن به نظر میرسید که سخنگوی ائتلاف دوحزبی واشنگتن برای جنگ دائمی است و روز پنجشنبه در ایکس نوشت: “معاون رئیسجمهور جی.دی. ونس به تازگی ایالات متحده را با یک توافق تحقیرآمیز به زانو درآورد و او جسارت دارد که … اسرائیل! … را برای وضعیت وحشتناکی که در آن هستیم سرزنش کند. ما در حال تماشای کاریکاتوری شدن معاون رئیسجمهورمان در زمان واقعی هستیم.”
تیم پاسخ سریع کاخ سفید در پاسخ به او شوخی نکرد: “تنها تحقیر در اینجا این است که بتیا به شدت برای یک سلول مغزی اضافی التماس میکند زیرا برنامه تلویزیونی ناموفق او حتی بیشتر از افرادی مانند کایتلان کالینز و فیک تپر بیاهمیت است. تنها یک احمق از caliber او میتواند هنوز به رهبری رئیسجمهور ترامپ شک کند.”
زمانی که نویسنده امنیت ملی دیوید ریابوی به ونس و دفاع او از MOU طعنه زد و نوشت: “تصور کنید چه نوع زوال ذهنی آنلاین لازم است تا یک فرد باهوش و تحصیلکرده به یک تئو وان articulate تبدیل شود”، پاسخ شدید تیم ترامپ این بود: “تصور کنید چه نوع زوال ذهنی آنلاین لازم است تا خود را قانع کنید که هر کسی بخواهد نظرات بیمعنی یک هیچکس کامل مانند ‘دیو ریابوی’ را در Substack بخواند.”
کاخ سفید افزود: “نفرین ترامپها مانند این بازنده بدترین چیزی است که تا به حال برای این کشور اتفاق افتاده است. شرمآور.”
کاخ سفید انضباط را در برابر منتقدان توافق صلح ایران اعمال میکند
این نمونه کوچک از پاسخ کاخ سفید به تنهایی نشاندهنده سختگیری است که دولت در دفاع از این توافق در برابر تقریباً هر کسی با هر گرایش ایدئولوژیکی آماده است. این یک چرخش ۱۸۰ درجهای از نحوه برخورد آن با شکاکان جنگطلب محافظهکار مانند تاکر کارلسون و مارجوری تیلور گرین تنها چند ماه پیش است.
زمانی که مارک تیسن، نویسنده سابق سخنرانی جورج بوش، ادعا کرد که “منابعی در کاخ سفید به من اطمینان دادهاند” که “این موضع ترامپ نیست”، به این معنا که رئیسجمهور با دفاع ونس از MOU و انتقاد از اسرائیل موافق نیست، کاخ سفید به شدت او را در جای خود قرار داد: “با احترام، هر آنچه که معاون رئیسجمهور گفته است همان چیزی است که رئیسجمهور گفته و به آن اعتقاد دارد.”
“اگر با فرمانده کل نیروهای مسلح ایالات متحده مخالف باشید، این به خود شما مربوط میشود,” تیم ترامپ افزود.
این میتواند کلیدی برای حفظ MOU باشد، که با توجه به نوسانات ژئوپلیتیکی (آیا اسرائیل رفتار خواهد کرد؟) و تمایل ترامپ به صحبتهای بیپرده، مشکلاتی دارد، همانطور که رئیسجمهور در مصاحبهای با فاکس نیوز در روز یکشنبه انجام داد.
با وجود اینکه سناتورها تد کروز، بیل کاسیدی، الیزابت وارن یا چاک شومر درباره یک صلح بالقوه یا این رئیسجمهور چه احساسی دارند، این نباید زمانی برای نوسانهای حزبی باشد بلکه باید در نهایت منافع واقعی ملی آمریکا را در اولویت قرار داد.
که به معنای خروج از این جنگ است. مهم نیست که ایالات متحده چگونه به آن وارد شده و مهم نیست که برخی چقدر میخواهند در آن بمانند. سیاست را برای انتخابات واقعی نگه دارید و به مردم خود گوش دهید.