نیروهای مأموریت Task Force Iron Gate قصد دارند پس از بسته شدن محاصره دریایی و هوایی که صادرات نفت ایران را به صفر رسانده است، هفت مرز زمینی ایران را ببندند. عراق، پاکستان و ترکمنستان بخش اعظم مرز را محافظت میکنند اما در همکاری مقاومت نشان میدهند و این امر شاهراه زمینی را تا حدودی باز گذاشته است. آمریکا خواستار آن است که همسایگان این محاصره را اجرا کنند.
چرا مرزهای زمینی ایران اکنون اهمیت دارند
آمریکا دیگر نیازی به توافق با ایران ندارد، پرزیدنت دونالد ترامپ هفته گذشته اعلام کرد.
“ما پولشان را گرفتیم… و تنگهشان را هم گرفتیم!” او روز پنجشنبه نوشت.
او در مورد تنگه هرمز درست میگوید: نفت خلیج فارس تحت اسکورت نیروی دریایی آمریکا دوباره از این گذرگاه عبور میکند، با وجود حملات ایران به کشتیها — اما ایران از 25 Aug. هیچ بشکه نفتی را روی کشتی بارگیری نکرده است.
پیش از محاصرهٔ آمریکا، مسیرهای دریایی جنوبی ایران تا 80٪ از تجارت آن را حمل میکرد.
آنچه هنوز به تهران میرسد بیشتر از راه زمینی و از طریق هفت مرز بینالمللی است.
آن جادهها به خط حیات رژیم تبدیل شدهاند. اکنون زمان بستن آنهاست.

دریا و آسمان از پیش بسته شدهاند
محاصرههای آمریکایی در دریا و هوا نشان میدهد که اجرای مؤثر چه کاری میتواند انجام دهد.
در مارس، اولین ماه جنگ، تقریباً هیچ نفت خامی از کشورهای عربی از طریق هرمز عبور نکرد؛ در اکتبر، روزانه 10.3 میلیون بشکه عبور کرد، حدود سهچهارم جریان پیش از جنگ.
اما نیروی دریایی آمریکا ناوگان نفتکشهای ایران را محصور کرده است، و این آسیب واقعی وارد کرده است: در اواسط اکتبر ایران آخرین از 89 میلیون بشکهای را که روی نفتکشها فراتر از خط محاصره داشت فروخت.
خریداران چینی آن یک یا دو ماه پس از تحویل پرداخت میکنند، بنابراین پرداختهای نهایی ممکن است حدود اواسط دسامبر برسد.
اکنون یک مقام ارشد بودجه میگوید تهران “باید خود را برای شرایطی آماده کند که درآمد نفتی به صفر برسد.”
آسمان هم در حال بسته شدن است: از زمانی که خزانهداری در سپتامبر آخرین خطوط هوایی ایران را تحریم کرد، امارات متحده عربی، عمان، گرجستان و آذربایجان همه آنها را ممنوع کردهاند. خطوط هوایی چین و روسیه آخرین باندهای فرود عمدهای هستند که هنوز باز ماندهاند.

کامیونها رژیم را مسلح نگه میدارند
با این حال، جادهها به رژیم اجازه میدهند که دوباره تسلیح شود و زمان بخرد.حداقل 2 میلیارد دلار تجهیزات نظامی از ژانویه 2025 به ایران رسیده است، برخی از آنها با کامیون از آسیای مرکزی.
محاصره زمینی به معنای مهر و موم کردن 3,700 مایل مرز نیست.بارهای سنگین باید از طریق تعداد محدودی از گذرگاههای رسمی عبور کنند، و کامیونها نمیتوانند حجم کشتیها را حمل کنند: یک مقام در اتاق بازرگانی ایران برآورد کرده است که یک کشتی باری معادل حدود 2,500 کامیون است.
بیشتر گذرگاهها را ببندید، هر کامیون را در باقیمانده بازدید کنید، و خط حیات ایران تبدیل به صف میشود.
در همین راستا، این ماه فرماندهی مرکزی آمریکا نیروی ضربت Iron Gate را تشکیل داد که مسئول جلوگیری از عبور سلاحها، کالاهای تحریمی و پولِ غیرقانونی از مرزهای زمینی ایران و دریای مازندران است.
هدف این است که مسیر زمینی کند، پرهزینه و فقط با ارز سختی پرداختپذیر باشد که رژیم دیگر آن را به دست نمیآورد.
سه همسایه خط حیات را محافظت میکنند
و طرح این است که همسایگان ایران، نه نیروهای آمریکایی، محاصره را با نیروی مرزی خود اعمال کنند.
سه کشور، عراق، پاکستان و ترکمنستان، بیش از 60% از مرز زمینی ایران را حفاظت میکنند.
اما قانع کردن آنها برای مشارکت در این تلاش دشوار بوده است: عراق تا کنون درخواست واشنگتن برای بستن همه گذرگاهها به جز دو گذرگاه را رد کرده و پاکستان آنها را بهطور متناوب بسته است.CENTCOM نیاز دارد اقداماتی انجام دهد تا دلیل همکاری قویتر شود.
اهرم میتواند همکاری را بخرد
باید اطلاعات استخباراتی ارائه دهد: آمریکا باید تعهد کند که دادههای ماهوارهای، پهپادی و محققان مالی آمریکایی را به اشتراک بگذارد تا فرماندهان مرزی بدانند کدام کامیونها را باز کنند.
باید شراکت ارائه دهد: شاخه دریایی CENTCOM رهبری ائتلافی متشکل از بیش از 40 کشور، از جمله عراق و پاکستان، را بر عهده دارد که قاچاقچیان را در دریا تعقیب میکند. Iron Gate باید آن ائتلاف در خشکی باشد.
و باید از اهرم موجود خود استفاده کند: گفتن «نه» به نیروی نظامیای که دههها شما را آموزش داده سخت است.
ائتلاف به رهبری آمریکا نگهبانان مرزی عراق را آموزش و تجهیز کرد، واشنگتن سال گذشته ارتقای 686 میلیون دلاری F-16های پاکستان را تصویب کرد، و CENTCOM برای یک ایست بازرسی مرزی در مرز ترکمنستان با ایران هزینه پرداخت کرد.
CENTCOM باید روشن کند که آموزش، تجهیزات و تأمین مالی آینده بستگی به همکاری در مرز با ایران دارد.Treasury بخشهای ریلی و خودروسازی ایران را تحریم کرده است، از جمله سازندگان کامیون.
باید از این نیروی عملیاتی پشتیبانی کند و به هر فرستنده بار، شرکت حملونقل جادهای و بندر خشک اطلاع دهد که حمل محموله رژیم یعنی از دست دادن دسترسی به دلار.

تهران روی طولانیتر شدن دوره ترامپ حساب کرده است
طرح تهران اکنون این است که از ترامپ طولانیتر بماند.محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس، در 11 نوامبر پیشبینی کرد که کنگره آینده فشار سیاسی بر کاخ سفید وارد خواهد کرد.ترامپ باید او را خلاف آن ثابت کند. عدم توافق نباید به معنای کاهش فشار باشد.نیازی به یک عملیات نظامی عمده دیگر نیست در حالی که فشار اقتصادی همان کار را انجام میدهد.
نیروی نظامی را برای مینگذارها و تیمهای موشکی که کشتیها و آمریکاییها را تهدید میکنند نگه دارید.هر اقدام وسیعتر جنگی را به رژیم تحمیل میکند که از آن برای پنهانکردن یک اقتصاد شکسته استفاده خواهد کرد.
بستن مرزهای زمینی ایران انتظار را پایان میدهد
دریا به روی رژیم بسته شده و آسمان در حال بسته شدن است.راهها را ببندید و آن را تنها با 90 میلیون ایرانی که در 47 سال غارت کرده رها خواهید کرد.آنگاه دو انتخاب خواهد داشت: پذیرش شرایط آمریکا، یا پاسخدادن به مردم خود.

