حوثی‌ها جبهه دریایی دومی را باز کردند
جنگ برای نقاط کلیدی دریایی جهان اکنون جبهه دومی دارد. به گزارش‌ها، با کمک ایران، نیروهای حوثی در تاریخ ۱۰-۱۱ سپتامبر یک حمله ۴۸ ساعته ترتیب دادند و بخش‌های بیشتری از سواحل دریای سرخ و جزایر حنیش و پریم را تصرف کردند. وقتی غبار نشسته بود، محور ایرانی کنترل مؤثری بر یک نقطه کلیدی دریایی دیگر—تنگه باب‌المندب که ۲۵ درصد از ترافیک کانتینری جهانی در زمان صلح از آن عبور می‌کند—به دست آورد، بدون اینکه هنوز پاسخی واضح از سوی ایالات متحده مشاهده شود.
اما بیشتر از دینامیک‌های داخلی یمن، تنش‌های منطقه‌ای یا قیمت‌های جهانی انرژی در خطر است. تلاش‌های مداوم رژیم ایران برای به گروگان گرفتن تنگه هرمز و تصرف تنگه باب‌المندب توسط حوثی‌ها، چالش‌های بنیادی برای آزادی ناوبری جهانی است که ایالات متحده به مدت بیش از دو قرن از آن حمایت کرده است.
آزادی ناوبری تحت محاصره
در سال ۱۷۸۵، توماس جفرسون، سفیر وقت در فرانسه، استدلال کرد که اقدام قهری ایالات متحده ضروری است “اگر می‌خواهیم تجارت ما آزاد باشد.” به همین دلیل، او به عنوان رئیس‌جمهور، نیروی دریایی ایالات متحده را علیه دزدان دریایی بارباری در لیبی مدرن اعزام کرد.
از آن جنگ، حفظ آزادی ناوبری به عنوان یک رکن استراتژیک اصلی ایالات متحده بوده است. استراتژی امنیت ملی ایالات متحده در سال ۲۰۲۵ (NSS)، مانند نسخه‌های قبلی خود، به هدف ادامه‌دار آمریکایی‌ها برای “حفظ آزادی ناوبری در تمام مسیرهای دریایی حیاتی” اشاره کرده است. از زمانی که دولت‌های ریاست‌جمهوری شروع به انتشار سند استراتژی در سال ۱۹۸۷ کردند، ۱۶ از ۲۰ سند NSS این اصل را تأیید کرده‌اند. تهدیدات علیه آبراه‌های بین‌المللی یکی از رایج‌ترین دلایل اقدام نظامی ایالات متحده در دهه‌های اخیر بوده است، از جمله علیه لیبی در سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۶؛ ایران در سال ۱۹۸۸؛ و خود حوثی‌ها در سال ۲۰۲۵.
شوک اقتصادی به بازارهای جهانی ضربه می‌زند
تهدید حوثی‌ها برای حمل و نقل جهانی به طور چشمگیری در یک شب گسترش یافت و اعتبار تعهد امنیت دریایی ایالات متحده را تهدید کرد. حوثی‌ها دیگر نیازی به پهپادها یا موشک‌ها ندارند که در صدها حمله به کشتی‌ها بین سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ استفاده کردند تا به طور معتبر حمل و نقل دریایی در دریای سرخ را تهدید کنند. با توجه به مواضع نیروهای حوثی در طول تنگه باریک باب المندب، حفاظت از حمل و نقل حتی دشوارتر خواهد بود، زیرا این گروه اکنون می‌تواند با سلاح‌های نزدیک‌بردی مانند توپخانه، راکت‌ها و مسلسل‌های سنگین حمله کند. تأثیرات اقتصادی بلافاصله محسوس بود، زیرا قیمت نفت خام به بالای ۱۰۰ دلار در هر بشکه افزایش یافت.
تهدیدهای زنجیره‌ای فراتر از دریای سرخ
پیامدهای کنترل مؤثر جدید حوثی‌ها بر تنگه باب المندب فراتر از خاورمیانه است. “محور مقاومت” تحت رهبری ایران اکنون در حال تقویت تسلط خود بر دو تا از پنج تنگه پررفت و آمد انرژی در جهان است. به طور مهم، این دو تنگه نزدیک در مسیرهای دریایی انرژی بین‌قاره‌ای حیاتی قرار دارند. تهدیدات علیه تنگه باب المندب کشتی‌ها را مجبور به تغییر مسیر به دور آفریقا می‌کند. برای یک کشتی کانتینری در مسیر آسیا به اروپا، این انحراف ۱۰ تا ۱۲ روز به سفر اضافه می‌کند و هزینه سوخت تخمینی ۱ میلیون دلار برای هر سفر رفت و برگشت خواهد داشت.
آیا تنگه‌های دیگر نیز سقوط خواهند کرد؟
علاوه بر این، اگر این توسعه کنترل نشود، می‌تواند تأثیرات زنجیره‌ای جهانی داشته باشد. تنگه‌های خاورمیانه ممکن است اولین دومینوهایی باشند که سقوط می‌کنند در حالی که بازیگران خصمانه تعهد ایالات متحده به دریاهای آزاد را در جاهای دیگر آزمایش می‌کنند. چند روز پس از حمله اخیر حوثی‌ها، کشتی‌های چینی در تنگه برینگ که اقیانوس‌های قطبی و آرام را به هم متصل می‌کند مشاهده شدند—جایی که چین و روسیه تمرینات مشترک و گشت‌زنی داشته‌اند. علاوه بر این، تهاجم مداوم روسیه به دریای سیاه تهدیدی برای تنگه‌های دانمارکی و ترکیه‌ای نزدیک است و هشت تنگه کلیدی دریای چین جنوبی همچنان در معرض اجبار چین قرار دارند.
آیا آزادی ناوبری می‌تواند زنده بماند؟
در حالی که گزارش‌ها حاکی از آن است که ایالات متحده در حال پیگیری دیپلماسی با حوثی‌ها است، تلاش‌های دیپلماتیک گذشته نتوانسته است حوثی‌ها را متوقف کند و اکنون با توجه به گسترش جدید قلمرو حوثی‌ها، احتمال موفقیت آن‌ها کمتر از قبل است. نیروهای حوثی توافق‌نامه استکهلم ۲۰۱۸ را که خواستار خروج آن‌ها از الحدیده بود، نقض کردند، که هنوز هم یک مرکز عملیات کلیدی برای حوثی‌ها به شمار می‌رود. نیروهای یمنی تحت حمایت عربستان گزارش داده‌اند که بندر المخا را در تاریخ ۵ اکتبر دوباره تصرف کرده‌اند، که حوثی‌ها اوایل این ماه آن را به تصرف خود درآورده بودند.
ائتلاف تحت رهبری ایالات متحده بهترین مسیر را ارائه می‌دهد
بهترین رویکرد، ائتلافی تحت رهبری ایالات متحده است که از حمل و نقل جهانی محافظت کرده و تهدید حوثی‌ها را از بین می‌برد. ایالات متحده توانایی بی‌نظیری در ایجاد ائتلاف دارد و ده‌ها شریک ایالات متحده—به ویژه صادرکنندگان هیدروکربن در خاورمیانه و واردکنندگان در اروپا و آسیا—علاقه‌مندی‌های قوی در تأمین امنیت دو نقطه تنگه دارند. فرانسه به تازگی نیروها، دفاع هوایی و رادارهایی را برای محافظت از عربستان سعودی در برابر تهاجم حوثی‌ها ارسال کرده است و دولت بریتانیا با انجام سوخت‌گیری هوایی جنگنده‌های سعودی موافقت کرده است. در یک نشست در ماه مه، ۴۰ کشور تمایل خود را برای محافظت از حمل و نقل اعلام کردند، بدون اینکه جزئیاتی در این باره ارائه دهند.
یک نیروی چندجانبه قوی تحت رهبری ایالات متحده اعتبار این کشور را به عنوان یک ضامن امنیت قابل اعتماد برای شرکایش افزایش می‌دهد. برعکس، ماندن واشنگتن در حاشیه، اعتماد کشورهای عرب دوست، به ویژه عربستان سعودی که هدف اصلی حملات حوثی‌ها است، را تضعیف می‌کند. این امر همچنین به ایران و نمایندگان آن‌ها بیشتر جسارت می‌دهد.
ایالات متحده یک فرصت محدود برای بازگرداندن اعتبار تعهد خود به آزادی ناوبری دارد. خوشبختانه، شرکای آن می‌توانند کمک کنند. قدرت از تعداد و نمایش‌های ملموس رهبری ایالات متحده ناشی می‌شود.