تابآوری ساختاری بازار داخلی همچنان جریانهای زیرین قابل توجهی از اصطکاکهای ناشی از سیاست را پنهان میکند. در حالی که رشد سطحی قابل توجه باقی مانده است، یک حسابرسی نخبگان نشان میدهد که مداخلات اداری نامنظم بار سنگینی بر اقتصاد آمریکا تحمیل میکند.
این اصطکاک سیستماتیک به تثبیت خروجی بالقوه کمک میکند و تخصیص سرمایههای شرکتی بلندمدت را در بخشهای غیر فناوری مختل میسازد. حذف حاشیه موقتی که توسط سودهای فناوری محلی فراهم شده، نشان میدهد که چگونه رفتار دفاعی شرکتها و ناپایداری تجاری به طور فعال اقتصاد آمریکا را از دستیابی به سرعت واقعی کلان اقتصادیاش محدود میکند.
اقتصاد آمریکا و توهم رشد بدون مانع
از زمان به قدرت رسیدن دونالد ترامپ در ژانویه سال گذشته، اقتصاد آمریکا همچنان حسرتبرانگیز جهان بوده است. در سال 2025، در حالی که بریتانیا، فرانسه و ژاپن به رشد سالانه تولید ناخالص داخلی حدود 1% دست یافتند و آلمان تقریباً در جا ایستاده بود، تولید آمریکا 2.1% رشد کرد. در 15 ماه گذشته، بازارهای سهام آمریکا رکورد به رکورد شکستهاند. و همه اینها در حالی است که رئیسجمهور به نظر میرسد سیاستهای ضد رشدی مانند اخراجهای انبوه کارگران مهاجر و جنگهای تجاری بینظم را آزاد کرده است.
ناظران که پیشبینی فاجعه اقتصادی کرده بودند، اکنون در تعجب ماندهاند. شاید، برخی اکنون زمزمه میکنند، این سیاستها به اندازهای که اقتصاددانان فرض کرده بودند، ویرانگر نیستند. دیگران تعجب میکنند که چه میتوانست باشد. با وجود تمام قدرتش، اقتصاد آمریکا میتواند، بر اساس این تفسیر، حتی بهتر عمل کند. اما چقدر بهتر؟ به عبارت دیگر: “مالیات MAGA” چقدر بزرگ است؟
یکی از راهها برای رسیدن به یک رقم، تصور این است که اقتصاد آمریکا در غیاب این مالیات چگونه خواهد بود. آقای ترامپ اقتصادی را به ارث برد که به شدت در حال رشد بود. از آن زمان، این اقتصاد سه افزایش را تجربه کرده است که نشریه اکونومیست به طور تقریبی آنها را کمیسازی کرده است.
اول، رونق هوش مصنوعی. هزینههای سرمایهگذاری توسط تنها چهار غول هوش مصنوعی—آلفابت، آمازون، متا و مایکروسافت—در سال 2025 به بیش از 350 میلیارد دلار رسید و باید در سال 2026 به حدود 700 میلیارد دلار برسد.
این افزایش، موجی از هزینهها را برای مراکز داده، تراشهها، سیستمهای خنککننده و نرمافزار به راه انداخته است. در سال 2025، سرمایهگذاری واقعی در تجهیزات پردازش اطلاعات، نرمافزار و مراکز داده بیش از 15% رشد کرد. به لحاظ کلی، این افزایش تقریباً یک درصد به رشد سالانه تولید ناخالص داخلی کمک کرد و حدود نیمی از گسترش اقتصاد را شامل میشود.
سودهای خارجی که کسریهای ساختاری اقتصاد آمریکا را پنهان میکنند
این رقم، هرچند، سهم واقعی هوش مصنوعی در رشد را بیش از حد نشان میدهد. تقریباً دو سوم هزینههای مراکز داده بر روی تجهیزات است که بخش عمدهای از آن از تولیدکنندگان آسیایی مانند کره جنوبی و تایوان وارد میشود. وقتی شرکتهای آمریکایی این تجهیزات را خریداری میکنند، بیشتر فعالیت اقتصادی در خارج از کشور رخ میدهد. برای برآورد اینکه این هزینهها چقدر به تولید ناخالص داخلی آمریکا کمک میکند، افزایش واردات تجهیزات واقعی را از افزایش سرمایهگذاری در هوش مصنوعی کسر کردیم. به محاسبه ما، حدود 50 میلیارد دلار از رونق سرمایهگذاری در هوش مصنوعی در سال 2025 منعکسکننده تولید داخلی اضافی بود که 0.2 درصد به رشد سالانه تولید ناخالص داخلی اضافه کرد.
هیجان هوش مصنوعی همچنین به بازار سهام آمریکا دامن زده است که منبع دومین افزایش رشد است. بین انتخاب آقای ترامپ و پایان سال 2025، شاخص S&P 500 شرکتهای بزرگ آمریکایی به طور واقعی 15% افزایش یافت که از نظر تاریخی به طور غیرمعمول سریع بود. این موضوع 5 تریلیون دلار بیشتر به ثروت خانوارها اضافه کرد نسبت به آنچه در یک سال معمولی به دست میآمد.
آمریکاییها تمایل دارند که سهم کمی از چنین سودهایی را خرج کنند. با این حال، با استفاده از یک قاعده محافظهکارانه که هر دلار از ثروت سهام در سال اول هزینه را دو سنت افزایش میدهد، این احتمالاً در سال 2025 مصرف را 100 میلیارد دلار افزایش داد که معادل 0.5% از کل هزینههای مصرفکنندگان است. با توجه به نقش مرکزی خریداران در اقتصاد آمریکا، اثر ثروت ممکن است 0.3 درصد به رشد اضافه کرده باشد.
افزایش سوم در اقتصاد آمریکا ناشی از سیاستهای رشدمحور آقای ترامپ بوده است. دولت او ادغامهای شرکتی را تسهیل کرده، از آژانسهای فدرال خواسته است تا بروکراسی را کاهش دهند و محدودیتهای اعتبار خصوصی را تسهیل کرده است. لایحه کاهش مالیات که در سال ۲۰۲۵ تصویب شد، تریلیونها دلار محرک به اقتصاد تزریق کرد. این لایحه همچنین احتمالاً نرخ رشد بلندمدت اقتصاد را با دائمی کردن کاهشهای مالیاتی موجود، بازگرداندن توانایی شرکتها برای هزینهکردن کامل در تحقیق و توسعه و اجازه دادن به استهلاک سریعتر داراییها بهبود بخشید.
کمیتسنجی بار اداری تجمعی بر اقتصاد آمریکا
تمام این موارد سرمایهگذاری را تشویق میکند. بهطور متوسط، پیشبینیهای مستقل که بررسی کردیم—از جمله پیشبینیهای دفتر بودجه کنگره، بنیاد مالیات، مرکز سیاست مالیاتی و آزمایشگاه بودجه ییل—برآورد کردند که این قانون در سال اول ۰.۲ درصد به رشد تولید ناخالص داخلی اضافه خواهد کرد و در سال ۲۰۲۶ این رقم به ۰.۴ درصد خواهد رسید.
با ترکیب هر سه افزایش، اقتصاد آمریکا باید در حال شکستن دسیبلمتر باشد. پیش از انتخابات ریاستجمهوری—و پیش از آنکه اقتصاددانان بتوانند ایدههای آقای ترامپ را ارزیابی کنند—پیشبینی اجماعی برای رشد ۲ درصدی در سال ۲۰۲۵ وجود داشت. افزودن سرمایهگذاری در هوش مصنوعی، بازارهای سهام در حال صعود و کاهش مالیات ممکن است آمریکا را به ۲.۷ درصد رسانده باشد. این بیش از نیم درصد سریعتر از رشد گزارششده است.
روش دیگری برای محاسبه مالیات MAGA این است که تلاش کنیم بار اقتصادی آن را بهطور مستقیم اندازهگیری کنیم. اقتصاددانان این کار را برای برخی از سیاستهای آقای ترامپ انجام دادهاند. طبق گزارش مؤسسه پیترسون، یک اندیشکده، تعرفههای او رشد واقعی تولید ناخالص داخلی را در سال ۲۰۲۵ حدود ۰.۲ درصد کاهش دادند، با فشردن قدرت خرید خانوارها و فشرده کردن حاشیه سود شرکتها. مؤسسه بروکینگز، یک اندیشکده دیگر، برآورد میکند که در سال ۲۰۲۵، اخراجهای رئیسجمهور و بسته شدن مرزها برای اولین بار در حداقل نیم قرن، مهاجرت خالص را منفی کرد. این امر عرضه نیروی کار را کاهش داد و از آنجا که کارگران مهاجر پول خرج میکنند، تقاضای مصرفکننده را نیز کاهش داد. تمام این موارد ممکن است رشد را ۰.۲ درصد کند کرده باشد.
نوسانات سیاستی که سرمایهگذاریهای ثابت اقتصاد آمریکا را کند میکند
این ارقام آموزنده هستند، اما هزینه کامل عدم قطعیت ناشی از سیاستگذاریهای غیرقابل پیشبینی آقای ترامپ را نشان نمیدهند. تعرفهها اعلام، به تعویق، اصلاح و دوباره احیا میشوند. مأموران مهاجرت به کار گرفته، فراخوانده و در مکانهای دیگر مستقر میشوند. جنگها به راه میافتند. شاخص عدم قطعیت سیاست اقتصادی که توسط اسکات بیکر از دانشگاه نورثوسترن و همکارانش توسعه یافته، از قبل از انتخابات آقای ترامپ تا پایان سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۰۰ امتیاز افزایش یافته است. نوسانات به این شدت معمولاً با کاهش رشد سرمایهگذاری تجاری به میزان پنج تا ده درصد همراه است، زیرا شرکتها هزینههای سرمایهای و تنظیمات زنجیره تأمین را به تعویق میاندازند.
در واقع، اگر هزینههای مربوط به تجهیزات پردازش اطلاعات و نرمافزار—دستههایی که بهطور نزدیک به هوش مصنوعی مرتبط هستند—را کنار بگذاریم، تصویر ناامیدکننده به نظر میرسد. در چهار فصل گذشته، سرمایهگذاری ثابت غیرمسکونی، بهاستثنای دستههای مرتبط با هوش مصنوعی، با نرخ سالانه تقریباً ۳% کاهش یافته است. در دهه گذشته، این سرمایهگذاری بیش از ۵% در سال رشد کرده بود. سرمایهگذاری در تجهیزات صنعتی و حملونقل در سال گذشته بیش از ۲% کاهش یافته است. تولید و ساختوساز ۲۰% کاهش یافتهاند. بهطور کلی، سرمایهگذاری غیرهوش مصنوعی حدود ۱۳۰ میلیارد دلار زیر روند دهه گذشته قرار دارد. این رکود سرمایهگذاری، رشد تولید ناخالص داخلی را به میزان ۰.۴ درصد کاهش میدهد.
ارزیابی محدودیتهای بلندمدت اقتصاد آمریکا
آیا خود هوش مصنوعی میتواند توضیحدهنده این ضعف باشد؟ کاهش سرمایهگذاری غیرهوش مصنوعی به قدری بزرگ و گسترده است که نمیتوان آن را به صرفاً انتقال سرمایه از سایر بخشها به سمت مراکز داده نسبت داد. این کاهش شامل بخشهای نفت و گاز، خودروسازی و ساخت کارخانهها میشود. عدم قطعیت در سیاست تجاری احتمالاً نقش بزرگی ایفا کرده است. در یک نظرسنجی یک سال پیش، بانک فدرال رزرو آتلانتا دریافت که ۴۵% از مدیران برنامهریزی کردهاند که به دلیل عدم قطعیت سیاست، هزینههای سرمایهای را کاهش دهند.
توضیح دیگری که ممکن است وجود داشته باشد—اینکه تقاضای قوی و استقراض سنگین دولت باعث افزایش نرخ بهره و کاهش سرمایهگذاری خصوصی شده است—نیز قانعکننده نیست. اعتبار همچنان فراوان است. استقراض شرکتی با درجه سرمایهگذاری از نظر هزینه، از زمان دهه ۱۹۹۰ به ندرت به این اندازه ارزان بوده است، در مقایسه با بازدهی خزانهداری. بنابراین، احتمالاً میتوان گفت که سیاستگذاریهای ریاستجمهوری مسئول احساس منفی موجود هستند.
با هم، فشار ناشی از تعرفهها بر درآمدهای واقعی، کاهش عرضه نیروی کار و شرکتهای محتاط در سرمایهگذاری به ۰.۸ درصد میرسد. این رقم با عدد قبلی که از طریق مقایسه با یک اقتصاد فرضی آمریکایی به آن رسیدیم، همراستا است. به جلو نگاه کنیم، نشانهای از بهبود وجود ندارد. تعرفهها در حال تغییر هستند و عدم قطعیت بالایی را برای کسبوکارها و خانوارها حفظ میکنند.
جنگ در ایران و بسته شدن تنگه هرمز یک شوک انرژی ایجاد کرده است که درآمدهای واقعی و حاشیههای شرکتی را بیشتر تحت فشار قرار میدهد و سرمایهگذاری را حتی بیشتر کاهش میدهد.
واکنش طبیعی به چنین ارقامی، ناامیدی از میزان آسیبپذیری سیاستهای نادرست است. اما واکنش دیگری نیز وجود دارد که شگفتی از قدرت فوقالعاده موتور اقتصادی آمریکا است. با وجود همه موانعی که آقای ترامپ در مسیر آن قرار داده، تولید ناخالص داخلی ممکن است در سهماهه جاری با نرخ سالانه ۴ درصد رشد کند، اگر به پیشبینیهای لحظهای اخیر شعبه آتلانتا فدرال رزرو اعتماد کنید.
بدون بار اضافی مالیات MAGA، به عبارت دیگر، آمریکا ممکن است با رشد سالانه نزدیک به ۵ درصد به جلو پرتاب شود. این عملکرد را در تنها نه سهماهه از این قرن به ثبت رسانده و تنها پنج مورد اگر بهبودی پس از پاندمی کووید-۱۹ را کنار بگذارید. ای کاش رئیسجمهور اجازه میداد، این بار نیز میتوانست چنین کند.