تئوکراسی ایران با چالشهای ناامیدکننده تنگه هرمز مواجه است
رئیسجمهور ایران، مسعود پزشکیان، در اجلاس بریکس در هند اعلام کرد که تهران با بازگشایی تنگه هرمز موافقت خواهد کرد اگر ایالات متحده مانع تجارت و تأمینات ایرانی شود و تحریمها را لغو کند. او همچنین خواستار آزادسازی داراییهای مسدود شده، از سرگیری سرمایهگذاری، پایان عملیات اسرائیل در لبنان و چندین امتیاز دیگر شد.

خواستن چنین امتیازاتی یا بسیار سادهلوحانه است یا یک گام جسورانه ناشی از ناامیدی است که با امید به رسیدن به توافق از طریق بهرهبرداری از ضعفهای درک شده در واشنگتن و بهویژه در میان متحدانش برداشته شده است.
وضعیت داخلی ایران به طور فزایندهای ناامیدکننده است. کمبود سوخت شروع به فلج کردن شبکههای توزیع کرده است. بسیاری از نقاط کشور از تأمین انرژی و برق قابل اعتماد محروم هستند و همچنین با کمبود غذا مواجهاند. قدرت خرید از ماه مارس حدود 60 درصد کاهش یافته است.
این شرایط باعث سختیهای شدید برای جمعیت شده و بنابراین چالش فزایندهای برای رژیم به وجود میآورد. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و سایر نیروهای امنیتی هنوز میتوانند رژیم را از طریق خشونت شدید در قدرت نگه دارند، همانطور که با کشتن بیش از 30,000 نفر در ژانویه نشان داده شده است. با این حال، برخی ناظران بر این باورند که رژیم در صورت گسترش کمبود کالاها و خدمات اساسی به خطر خواهد افتاد.

تهران حملات منطقهای را گسترش میدهد
در همین حال، تهران فعالیتهای خود را به مسدود کردن تنگه هرمز و حمله به اهداف در شبهجزیره عربی محدود نکرده است. علاوه بر حمایت از شورشیان حوثی در یمن، به حمایت و تشویق فعالیتهای تروریستی حزبالله علیه اسرائیل ادامه میدهد و هدف خود را برای نابودی دولت اسرائیل حفظ کرده است. این فعالیتها اسرائیل را مجبور به عملیات در جنوب لبنان میکند. از طریق حزبالله، لبنان همچنان درگیر جنگ و به شدت بیثبات است.
این موضوع به خوبی شناخته شده است که تهران با سازمانهای تروریستی در سطح جهانی ارتباط دارد. به طور غیرمستقیم، این کشور همچنین تروریستهای اسلامگرا در اروپا و دیگر نقاط را تشویق میکند. صلح در خاورمیانه تا زمانی که رژیم کنونی در تهران در قدرت باشد، غیرممکن است. توافقنامه دفاعی سهجانبه جدید میان پاکستان، عربستان سعودی و ترکیه احتمالاً به تثبیت وضعیت کلی در منطقه تا حدی کمک خواهد کرد، اما مشکلات اساسی را حل نخواهد کرد.
اشغال اخیر جزیره پرم توسط حوثیها تهدید جدی برای حمل و نقل بینالمللی، به ویژه برای اروپا به شمار میرود. درک این موضوع دشوار است که چرا واحدهای دریایی اروپایی مستقر در نزدیکی جیبوتی وارد عمل نشدهاند. یکی از دلایل اصلی حفظ نیروها در آنجا، مبارزه با دزدی دریایی در سواحل سومالی است. با این حال، اقدامات حوثیها غیرقانونی و به مراتب آسیبزنندهتر از دزدان دریایی سنتی سومالی است.
به نظر میرسد که رژیم ایران به نوعی به عنوان یک گاو مقدس توسط دولتهای آلمان، اسپانیا، فرانسه و دیگر کشورهای اروپایی تلقی میشود. آنها قبلاً از ارائه حمایت زیرساختی برای عملیاتهای آمریکایی علیه رژیم در ایران خودداری کردهاند. با این حال، اقدامات ایالات متحده علیه رژیم ایران بیشتر به نفع منافع اروپا است تا آمریکا. همچنین شگفتانگیز است که پوشش رسانههای اروپایی عمدتاً بر عدم موفقیت ایالات متحده در برابر رژیم تهران متمرکز است و نه بر مشکلات عظیمی که ایران خود با آنها مواجه است.

آیا تئوکراسی ایران میتواند از فروپاشی داخلی جان سالم به در ببرد
وضعیت در ایران شکننده است و اکثریت بزرگی از جمعیت با رژیم در تضاد هستند. برخی برآوردها این رقم را حدود 80 درصد تخمین میزنند. رنج مردم عمیقاً تأسفبار است، اما انجام مصالحهها به نفع رژیم خواهد بود، نه به نفع مردمی که تحت ستم قرار دارند. یک اپوزیسیون وجود دارد، به ویژه در دیاسپورا، و این اپوزیسیون حامیانی در داخل کشور دارد. باید تمام تلاشها برای استفاده از وضعیت کنونی به منظور حمایت از آن اپوزیسیون انجام شود تا رژیم بتواند از طریق اراده مردم ایران تغییر کند، بدون اینکه لزوماً به نیروی خارجی متوسل شود.
این یک فرضیه رایج است که ایران نمیتواند شکست بخورد – و شکست دادن ایران نیز مطلوب نخواهد بود. ما میتوانیم با این موضوع موافق باشیم. هدف، جنگ و شکست دادن ایران نیست. اما رژیم میتواند شکست بخورد – و شکست دادن آن ضروری است.

