دو سال پس از اینکه اسرائیل حسن نصرالله را کشت، بقاى حزبالله کمتر به بالهای مسلح آن وابسته است و بیشتر به شبکهای از خیریهها و واسطههای سیاسی که هزینهها را جذب کرده و فشارها را منحرف میکنند. این سازمان با هزاران تلفات در میدان جنگ، اشغال اسرائیل در جنوب لبنان و محدودیتهای مالی پس از سقوط اسد مواجه است. با این حال، حزبالله ادامه مییابد زیرا «واطوّنون» و گروههای مشابه از طریق جمعآوری کمک مالی و بانکهای شبهتحریمی پول جمعآوری میکنند و غذا، مسکن و آموزش را فراهم میکنند که حزبالله در غیر این صورت باید تأمین کند. نبیه بری، رئیس پارلمان و جنبش امل، خطوط قرمز حزبالله را به جلسات کابینه و مذاکرات بینالمللی میبرند و از مشروعیت قانونی برای جلوگیری از خلع سلاح استفاده میکنند.
این واگذاری بارهای اجتماعی و سیاسی، گروه را از مسئولیت مستقیم مصون میدارد در حالی که وفاداری پایگاه اجتماعیاش را حفظ میکند. نظرسنجیها نشان میدهند که ۸۷.۵ درصد شیعیان با خلع سلاح مخالفند و به بیروت فضای کمی برای اقدام قهری میدهند. واشنگتن با تهدید به تعیین «واطوّنون» تحت فرمان اجرایی ۱۳۲۲۴ و تحریم پرسنل امل پاسخ داده است. بنابراین بقاى حزبالله بر تقسیم کار عمدی استوار است: جنگجویان دفاع میکنند، خیریهها تأمین میکنند و سیاستمداران مذاکره میکنند. این ترتیب شکننده اما کارآمد است و به گروه اجازه میدهد بدون اینکه بهطور رسمی هزینههای جنگهایش را بپردازد، تجدید قوا کند. هر کمپین فشاری مؤثر باید این حائلها را هدف قرار دهد، نه فقط میدان جنگ.
بقاى حزبالله به خارجیها وابسته است
دو سال پس از اینکه اسرائیل حسن نصرالله را ترور کرد، حزبالله خود را در حال بزرگداشت رهبر مردهاش از موضعی ضعیف مییابد.
اسرائیل هزاران جنگجوی حزبالله را کشته و بخشی از جنوب لبنان را اشغال کرده است. همچنین، مالیاتهای این سازمان تروریستی محدود شده است: اگرچه ایران در سال ۲۰۲۵ بیش از یک میلیارد دلار به حزبالله ارسال کرده، اما سقوط رژیم اسد در سوریه مسیرهای انتقال آن را محدود کرده است. همچنین، اگر حزبالله بهطور قهری با تعهد کلامی لبنان به خلع سلاح گروه مقابله کند، با افزایش مخالفت داخلی مواجه خواهد شد.
در میان این محدودیتها، بقای حزبالله و تجدید حیات آن به طور فزایندهای به داراییهای خارج از سلسلهمراتب رسمیاش وابسته است: سازمانهای اجتماعی هزینههایی را که جنگهای آن بر شیعیان تحمیل میکند، جذب میکنند، در حالی که نبیه بری، رئیس پارلمان و جنبش امل، از میانهروی ظاهری خود برای حفاظت از “مقاومت” در نهادهای لبنانی و مجامع بینالمللی استفاده میکنند.

برونسپاری بار اجتماعی
رئیس وا تعاون، عفیف شومان، گفت که او و همکارانش وا تعاون را به عنوان یک سازمان خیریه که از طریق جمعآوری کمکهای مردمی تأمین مالی میکند، ایجاد کردند، پس از آنکه نصرالله از حامیان خواست تا به حزبالله در “تحمل بار” کمک کنند زیرا دیگر نمیتوانست نیازهای حوزه انتخابیهاش را برآورده کند.
وا تعاون نه به طور رسمی بخشی از حزبالله است و نه تحت تحریمهای ایالات متحده قرار دارد. این سازمان از اهداکنندگان لبنانی، expatriates و اهداکنندگان خارجی از طریق Whish Money، OMT/Western Union، MoneyGram و حسابش در بانک شبهدولتی تحریمشده حزبالله، القرض الحسن، پول جمعآوری میکند.
این کمکها هزینههایی را که حزبالله در غیر این صورت باید پوشش میداد، تأمین میکند. پس از جنگ 2024، وا تعاون غذا، دارو، مسکن، کمکهای کشاورزی و بازسازی مدارس را فراهم کرد. در رامیه در جنوب لبنان، پروژه الوجوه الحسن آن، مسکنهای پیشساخته نصب کرد، تعمیرات 20 کلاس درس را برنامهریزی کرد و به حدود 200 کشاورز کمک کرد.
اگرچه حزبالله این هزینهها را به عهده ندارد، اما برندینگ وا تعاون — و اعتبار — به حزبالله بازمیگردد. شومان گفت که این انجمن متعلق به “محیط مقاومت” است و توسعه آن را به “راهنمایی مستقیم و بنیادی” نصرالله نسبت داد. او افزود که تلاشهای این سازمان پیرو دستور نصرالله است که هیچکس گرسنه نماند، هیچ بیمار از مراقبت بیمارستانی محروم نماند و هیچ دانشآموزی از مدرسه محروم نماند. الوجوه الحسن به نام نصرالله نامگذاری شده است، که چهرهاش بر روی این پروژه قرار دارد. پرچمها و نمادهای حزبالله در محلها و رویدادهای وا تعاون به نمایش گذاشته شده است.
شومان تقسیم کار را به این صورت توصیف کرد که مبارزان حزبالله از جامعه دفاع میکنند در حالی که WaTaawanou از جمعیت پشت سر آنها حمایت میکند. این پایگاه اجتماعی دولت لبنان را محدود میکند: 87.5 درصد شیعیان در نظرسنجی مؤسسه اطلاعات بینالمللی در ماه مه 2026 با خلع سلاح حزبالله مخالف بودند. به همین دلیل، دولت خلع سلاح اجباری حزبالله را برای جلوگیری از تنشهای داخلی یا جنگ داخلی رد کرده است.

بری از مقاومت حمایت میکند
حزبالله بهطور مشابه نمایندگی سیاسی را در مذاکرات آتشبس 2024 به بری واگذار کرد. به عنوان رئیس پارلمان و رهبر حزب AMAL، دیگر حزب بزرگ شیعه لبنان، بری میتوانست خطوط قرمز حزبالله را به مذاکرات داخلی و خارجی به عنوان یک بازیگر قانونی منتقل کند. حزبالله به بری مأموریت داد تا پیشنهاد ایالات متحده را که به آتشبس 27 نوامبر تبدیل شد، مذاکره کند، در حالی که دبیرکل نایم قاسم از تلاشهای بری “اعتماد کامل” اعلام کرد و او را “برادر بزرگتر” حزبالله نامید.
در ماه مه 2025، محمد رعد، رهبر فراکسیون پارلمانی حزبالله، از “مواضع مقاومتی” بری و تعهد او به “گزینه مقاومت و آزادی” تمجید کرد. پیش از جلسه کابینه 5 اوت درباره خلع سلاح ملی بازیگران غیر دولتی، بری — که صدای حزبالله را تکرار میکرد — فرمول دفاع ملی را بدون تعهد به خلع سلاح حزبالله مطرح کرد. او از آن زمان سلاحهای مقاومت را “افتخار و عزت ما” نامیده و گفته است که سرنوشت آنها نیاز به “گفتوگوی آرام و توافقی” دارد، نه تهدید. در آوریل 2026، بری هشدار داد که نیروهای اسرائیلی در لبنان با “مقاومت” مواجه خواهند شد. پس از توافق چارچوب اسرائیل-لبنان که در 26 ژوئن بهوسیله ایالات متحده میان اسرائیل و لبنان انجام شد و خروج اسرائیل را به خلع سلاح حزبالله مرتبط کرد، او آن را “دیکتهها” نامید و گفت که “اجرا نخواهد شد.”

آیا بقای حزبالله قابل حفظ است
وزارت خزانهداری میتواند WaTaawanou را تحت فرمان اجرایی 13224 به دلیل کمکهای مادی یا ارائه کالاها و خدمات در حمایت از حزبالله، بر اساس هماهنگی آن با نهادهای حزبالله و استفاده از زیرساخت مالی حزبالله، تعیین کند. یک تعییننامه دسترسی مالی را محدود میکند که باعث میشود WaTaawanou به عنوان یک مکانیزم حمایت اجتماعی خارجی مفید باشد. واشنگتن همچنین میتواند بر بری و امل فشار بیاورد تا از مانعتراشی در خلع سلاح حزبالله جلوگیری کنند، با ادامه تدریجی تحریم پرسنل یا ساختارهای امل — مانند بازوی نظامی آن، گروههای مقاومت لبنانی — که به طور مادی به حزبالله کمک میکنند.

