خروج رسمی نیروهای نظامی ایالات متحده از عراق پایان یک حضور دو دههای را نشان میدهد، اما میراث جنگ عراق همچنان بر حاکمیت شکننده این کشور تأثیر میگذارد. از حمله در سال 2003 که صدام حسین را سرنگون کرد تا بازگشت برای مبارزه با داعش، نیروهای آمریکایی کشوری را به جا گذاشتند که با زخمهای فرقهای، قدرت شبهنظامیان و فشارهای منطقهای دست و پنجه نرم میکند.
میراث جنگ عراق تنها یک یادآوری تاریخی نیست؛ بلکه یک واقعیت سیاسی زنده است که توانایی بغداد را برای کنترل گروههای وابسته به ایران، حفاظت از متحدان کرد و ناوبری بین واشنگتن و تهران محدود میکند. با خروج آخرین نیروهای ائتلاف، عراق با یک انتقال نامشخص روبرو است. نخستوزیر علی الزیدی وعده داده است که شبهنظامیان را تا سال 2027 تحت کنترل دولت درآورد، اما همان گروهها خروج را به عنوان پیروزی خود جشن میگیرند. مقامات کرد نسبت به آسیبپذیری بدون دفاع هوایی هشدار میدهند، در حالی که عراقیهای عادی از بازگشت خشونت میترسند.
توافق خروج، که نخستین بار در سال 2024 به امضا رسید، خستگی آمریکاییها از جنگهای بیپایان را منعکس میکند. با این حال، این میراث از طریق اهرمهای مالی، سوءاستفادههای حلنشده و خطر تجدید درگیری ادامه دارد. میراث جنگ عراق با خروج نیروها محو نخواهد شد؛ بلکه در هر محاسبه سیاسی و تصمیم امنیتی ادامه خواهد یافت.
سایههای میراث جنگ عراق بر خروج
نیروهای ایالات متحده روز چهارشنبه به طور رسمی از عراق خارج شدند و بدین ترتیب پایان یک حضور نظامی دو دههای را رقم زدند که سالها خونریزی ویرانگر را به همراه داشت و کشوری آسیبدیده را به جا گذاشت که در تلاش است خود را از دو متحد قدرتمند و اکنون در حال جنگش رها کند.
پس از سرنگونی صدام حسین در سال 2003، دیکتاتور بیرحمی که نزدیک به 24 سال بر عراق حکومت کرد، نیروهای آمریکایی برای دومین بار از این کشور خارج میشوند.
حمله و اشغال ایالات متحده که در سال 2011 به پایان رسید، کشوری را به جا گذاشت که از خونریزیهای فرقهای و شورشهای مسلحانه رنج میبرد و تقریباً 4,500 زندگی آمریکایی و بیش از 115,000 عراقی را بر اساس کمترین آمارها به قیمت آورد.
نیروهای آمریکایی در نهایت سه سال بعد بازگشتند — این بار برای رهبری ائتلاف بینالمللی در مبارزه با داعش، نیروی جهادی که روزگاری بخشهایی از عراق و سوریه را تصرف کرده و به خاطر کشتار شیعیان عراقی، اعدامهای عمومی گروگانها و شکنجه و بردگی زنان از اقلیت یزیدی عراق مشهور شده بود.
با پایان عملیات «عزم راسخ» — نام رسمی ارتش ایالات متحده برای کمپین چندملیتی علیه دولت اسلامی — آخرین ۲۵۰۰ نیروی آمریکایی مستقر در عراق در سال جاری اکنون رفتهاند.
«ائتلاف با موفقیت عملیات خروج سازمانیافته خود را از اربیل به پایان رساند»، دریادار لیام م. هولین، رئیس نیروی مشترک عملیات «عزم راسخ»، در مراسمی که توسط مقامات آمریکایی و عراقی در بغداد برگزار شد، اعلام کرد. اربیل، پایتخت منطقه نیمهخودمختار کردستان عراق، آخرین پایگاه ائتلاف در عراق را میزبانی میکرد.
«من در این لحظه تاریخی در برابر شما ایستادهام، زمانی که یک ملت سرنوشت خود را بازپس میگیرد»، دریادار هولین در سخنرانی خود به زبان عربی گفت.
با وعده اینکه نیروهای آمریکایی و عراقی شراکتهای امنیتی جدیدی ایجاد خواهند کرد، دریادار هولین از عراق خواست تا هوشیار بماند و به یک ضربالمثل عربی اشاره کرد: «خود را برای شغال با کمربند شیر آماده کن.»
زخمهای جسمی و خاطرات محو شده
یادآورهای جسمی جنگهای چند دههای هر روز در حال محو شدن هستند. دیوارهای انفجاری که زمانی در بغداد پیچیده بودند، اکنون فرو ریختهاند. مراکز خرید، رستورانها و سایتهای ساختمانی در کشوری که مصمم است ریتمهای زندگی عادی را که سالها توسط بمبهای خودرویی دزدیده شده بود، بازپس گیرد، پرجنبوجوش هستند.
اربیل، عراق، در روز سهشنبه. مراکز خرید، رستورانها و سایتهای ساختمانی در حال پرجنبوجوش هستند زیرا کشور به دنبال بازپسگیری ریتمهای زندگی عادی است. اعتبار… خالد الموسیلی/رویترز
دستاوردهای به سختی به دست آمده عراقیها در منطقهای که از آشفتگی جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران در حال تکان خوردن است، به نظر میرسد بیشتر در معرض خطر است. عراق در تلاش است تا روابط حیاتی خود را با ایران، همسایه قدرتمندش، و با مهمترین متحدش، واشنگتن، که نگران است خروج نیروهای آمریکایی در کشور به تهران جرات دهد، مدیریت کند.
توافق خروج ایالات متحده بین دولت بغداد و دولت بایدن در سال ۲۰۲۴ منعقد شد. اینکه دولت ترامپ به مهلت ۳۰ سپتامبر پایبند بود — با وجود جنگ با ایران — نشاندهنده عزم گستردهتر ایالات متحده برای عقبنشینی از منطقه است.
سالهاست که خستگی گستردهای در آمریکا نسبت به جنگهای به اصطلاح ابدی وجود دارد، جنگهایی که به درگیریهای عراق و افغانستان معروف شدهاند.
سوءاستفادهها و خونریزیهای فرقهای
حتی در حالی که عراق این هفته با برگزاری جشن سهروزهای به مناسبت خروج نیروهای آمریکایی، به یادآوری این رویداد میپردازد، این کشور تحت فشار زیادی از سوی دولت ترامپ برای خلع سلاح شبهنظامیان شیعه مورد حمایت ایران قرار دارد، که بسیاری از آنها در برابر تلاشهای دولت برای کنترل خود سرپیچی میکنند.
آخرین نیروهای آمریکایی، میراثی پر از مشکلات را برای آمریکا به جا میگذارند. عراق با تعداد زیادی تلفات غیرنظامی و چرخهای از خشونتهای فرقهای بین اکثریت شیعه مسلمان عراق، که پس از سالها سرکوب توسط دولت حسین قدرت گرفته بودند، و اقلیت سنی، که از امتیازاتی که در دوران حکومت او داشتند، محروم شده بودند، مواجه شد.
نیروهای آمریکایی همچنین خود مرتکب بسیاری از سوءاستفادهها شدند — از جمله شکنجه بازداشتشدگان عراقی در ابوغریب و استفاده از پیمانکاران دفاع خصوصی مانند بلکواتر، که قتلهای فرامرزی آنها از غیرنظامیان، نارضایتی عمیقی نسبت به مصونیت آمریکاییها ایجاد کرد.
با وجود این نارضایتیها، عراقیها با احساس نگرانی به خروج آمریکا نگاه میکنند.
“همسرم به خاطر ترکش گلوله آمریکایی بیناییاش را از دست داد,” گفت عمر الحُسینی، عکاس اهل موصل، شهری که در قلب خلافت خودخوانده داعش قرار دارد. “داییام توسط داعش کشته شد، بعد از اینکه به خاطر گلوله آمریکایی فلج شده بود. اما امروز، وقتی درباره خروج آمریکاییها صحبت میکنیم، شادیمان با ترس آمیخته است.”
آیا بغداد میتواند شبهنظامیان خود را کنترل کند؟
زیر رهبری نخستوزیر تازهکار، علی الزیدی، عراق با وظیفه دشواری برای کنترل مجموعه وسیع شبهنظامیان مواجه است.
نخستوزیر علی الزیدی عراق در ماه ژوئیه با رئیسجمهور ترامپ در دفتر بیضی دیدار کرد. اعتبار… داگ میلز/نیویورک تایمز
این شبهنظامیان که ابتدا با حمایت ایران برای مبارزه با اشغالگری ایالات متحده تأسیس شدند، صدها سرباز آمریکایی را کشته و خونریزی فرقهای که به راه انداختند، دهها هزار عراقی را به کام مرگ کشاند. در سال ۲۰۱۴، زمانی که شیعیان عراقی برای مبارزه با داعش بسیج شدند، تعداد این شبهنظامیان افزایش یافت. در سالهای پس از آن، این شبهنظامیان که به هزاران نفر میرسند، نه تنها از طریق قدرت نظامی بلکه با تشکیل احزاب سیاسی که آنها را به شدت در دولت جا دادهاند، قدرت بیشتری پیدا کردهاند.
آقای الزیدی وعده داده است که تا نیمه سال ۲۰۲۷ شبهنظامیان را تحت کنترل دولت درآورد. اما مشخص نیست که آیا او میتواند به این وعده عمل کند. ریسکها بالا هستند: از طریق حساب بانکی عراق در ایالات متحده برای پرداختهای نفتی، واشنگتن کنترل حمل و نقل فیزیکی دلارهایی که عراق به دست میآورد را در دست دارد و نشان داده که آماده است از این قدرت استفاده کند، پس از اینکه بهطور موقت جریان آن را در سال جاری متوقف کرد.
ایران مصمم است که شبهنظامیان را حفظ کند، که در طول جنگ به عنوان شرکای ارزشمندی در انجام حملات، ایجاد هرج و مرج منطقهای و تحمیل هزینههای شدید بر اقتصاد جهانی ثابت شدهاند.
در یک مصاحبه اخیر با نیویورک تایمز، آقای الزیدی گفت: “هر عراقی امروز میخواهد کشورش دارای حاکمیت کامل باشد؛ آنها میخواهند قدرت بهطور انحصاری در دست دولت باشد” و او وعده داد که “قانون جنگل” را پایان دهد.
پس از خروج، چه چیزی در انتظار عراق است؟
بسیاری از عراقیها نگران این هستند که کشورشان در این مبارزه چگونه عمل خواهد کرد.
“ما میترسیم که عراق بلعیده شود” گفت احمد الشمری، کارمند وزارت آموزش و پرورش در فلوجه، شهری که به نماد پیروزیهای شکننده حضور نظامی اولیه آمریکا در عراق تبدیل شد.
فلوجه در طول اشغال ایالات متحده، مرگبارترین و ویرانگرترین نبردها را برای سرکوب شورشیان متحمل شد و تنها به اولین شهری تبدیل شد که در سال ۲۰۱۴ به دست شبهنظامیان داعش افتاد.
زمانی که نیروهای ایالات متحده به رهبری یک ائتلاف چندملیتی برای شکست نیروهای جهادی بازگشتند، تلاش برای ریشهکن کردن دولت اسلامی بخشهای وسیعی از شهرهای عراق را به ویرانه تبدیل کرد.
این امر تعداد بیشماری از کشتهها را به جا گذاشت، میلیونها نفر از اقلیت سنی عراق را آواره کرد و سالهای بیشتری از تنشهای فرقهای را به ارمغان آورد.
سربازان عراقی در حال بررسی عواقب یک حمله انتحاری داعش در موصل، عراق، در سال 2017. اعتبار… آیوور پریکت برای نیویورک تایمز
سوال برای بسیاری از عراقیهای عادی امروز این است که این خروج اخیر ایالات متحده چه پیامدهای غیرمنتظرهای بر زندگی آنها خواهد داشت، چه این بازگشت جهادیها باشد یا رویارویی قریبالوقوع دولت با شبهنظامیان مورد حمایت ایران.
“من به یاد دارم که بعد از خروج در سال 2011 چه اتفاقی افتاد,” گفت سركاوت احمد، یک فروشنده 26 ساله در شمال غربی سلیمانیه، در منطقه کردستان عراق. “تصور کنید این گروههای طرفدار ایران در غیاب ائتلاف بینالمللی چه بر سر ما خواهند آورد.”
کردها با نظم امنیتی جدید مواجه هستند
برخی از کارشناسان امنیتی منطقهای استدلال میکنند که حضور مداوم ایالات متحده در عراق به شبهنظامیان مورد حمایت ایران اجازه داد تا وجود و تسلیحات خود را توجیه کنند.
“ما نمیتوانیم به سادگی این مأموریتها را از یک دلیل وجودی به دلیل دیگری تغییر دهیم، که همان چیزی است که ما به مدت 25 سال انجام دادهایم,” گفت آدام واینستین، یک حامی دیرینه پایان مأموریت نیروهای ایالات متحده در عراق که معاون مدیر برنامه خاورمیانه در مؤسسه کوئینسی، یک گروه تحقیقاتی، است.
در یک پست رسانههای اجتماعی به مناسبت خروج، آقای ترامپ، یک مخالف دیرینه جنگ عراق، این نکته را تکرار کرد: “ما برای مبارزه با خلافت آمدیم. دیگر خلافتی وجود ندارد. ما به خانه برمیگردیم!”
در مراسم خروج، آقای الزیدی از ایالات متحده و تمام کشورهای دیگری که بیش از یک دهه در مبارزه با داعش حمایت کردند، تشکر کرد.
“پایان مأموریت ائتلاف بینالمللی به معنای پایان نبرد ما علیه تروریسم نیست,” او گفت. “این مرحلهای است که عراق به مسئولیت کامل امنیت و ثبات خود منتقل میشود.”
کردها تحت یک نظم امنیتی جدید آسیبپذیر هستند
اگرچه هر دو کشور به حفظ همکاری قوی متعهد شدهاند، ایالات متحده و عراق هنوز برنامههای خود را برای رابطه امنیتی آینده نهایی نکردهاند. در بیانیهای، وزارت دفاع اعلام کرد که به ارائه “آموزشهای هدفمند و حمایتهای اطلاعاتی” به عراق ادامه خواهد داد.
آخرین باری که نیروهای آمریکایی عراق را ترک کردند، ایالات متحده یکی از بزرگترین سفارتهای خود در جهان را در آنجا حفظ کرده بود. امروز، حضور دیپلماتیک آمریکاییها تنها بخش کوچکی از آن است، گفت رناد منصور، تحلیلگر عراقی در چتم هاوس، یک مؤسسه تحقیقاتی مستقر در لندن.
او گفت که این تغییر نشاندهنده تمایل واشنگتن به خروج از خاورمیانه است: “در تصویر بزرگتر، این نشان میدهد که ایالات متحده دیگر آنچه که بود نیست — اما همچنین، اولویتهای آن دیگر آنچه که بود نیست.”
این وضعیت بهویژه کردستان نیمهخودمختار عراق در شمال را نگران کرده است، که دید چگونه خروج نیروهای آمریکایی از شمال شرق سوریه تحت کنترل کردها، این منطقه را مجبور به تحت کنترل گرفتن دولت مرکزی کرد.
کردهای عراقی که از دهه ۱۹۹۰ با حمایت هوایی ایالات متحده در حال ایجاد حاکمیت در منطقه خود بودند، در زیر نظم امنیتی جدید عراق احساس آسیبپذیری بیشتری میکنند. به عنوان یکی از نزدیکترین شرکای امنیتی ایالات متحده در منطقه، اقلیم کردستان عراق در سال جاری تحت حملات مکرر ایران و شبهنظامیان عراقی همپیمان آن قرار گرفته است.
جنگجویان حزب آزادی کردستان در میان ساختمانهای ویران شده در پایگاه نظامی خود در اربیل، عراق، پس از حمله پهپاد ایرانی در ماه مارس قدم میزنند. اعتبار… دانیل برهولاک/نیویورک تایمز
مسئولان کردستانی استدلال میکنند که این موضوع نشاندهنده یک مشکل جدی برای امنیت عراق به طور کلی است. کیفا محمود، مشاور مسعود بارزانی، نخستین رئیسجمهور اقلیم کردستان عراق، گفت: “هیچ سیستم دفاع هوایی نه در اقلیم کردستان و نه در کل عراق وجود ندارد.” او افزود: “این موضوع حس اضطراب و عدم قطعیت را ایجاد میکند.”
میراث جنگ عراق قابل پاکسازی نیست
تلاشهای بغداد برای تحکیم حاکمیت خود در ماههای اخیر به طور مکرر با چندین حادثه که نشاندهنده عدم کنترل آن بر آسمان و مرزهایش است، تضعیف شده است.
به تازگی، عربستان سعودی عراق را به عنوان منبع حملهای متهم کرد که به طور موقت خط لوله شرقی-غربی آن را که ۴ درصد از عرضههای جهانی نفت را تأمین میکند، تعطیل کرد. مقامات عراقی مشکوک هستند که شبهنظامیان عراقی حملهای را که توسط عوامل ایرانی انجام شده، تسهیل کردهاند.
در عین حال، شبهنظامیان عراقی به این نکته اشاره میکنند که اسرائیل در طول جنگ با ایران، پایگاههای مخفی در بیابانهای عراق تأسیس کرده است. و برای سالها، نیروهای ترکیه بر سرزمینی در شمال عراق کنترل داشتهاند، هرچند مقامات عراقی و ترکیه اخیراً از برنامههایی برای خروج تدریجی خبر دادهاند.
این گونه شکافها در حاکمیت عراق ممکن است بزرگترین آسیبپذیری در کمپین دولت برای کنترل شبهنظامیان شود.
چند روز قبل از پایان رسمی حضور نظامی ایالات متحده، ابومجاهد الاساف، یکی از رهبران کتائب حزبالله، یکی از قدرتمندترین شبهنظامیان تحت حمایت ایران در عراق، هشدار نگرانکنندهای به دولت داد اگر به تبعیت از تحریمهای جدید ایالات متحده علیه تهران ادامه دهد.
او در بیانیهای نوشت: “بگذارید آقای الزیدی و کسانی که پشت او هستند بدانند: دولتی که به نفع مردم کار نکند، از طریق روشهای مختلف سرنگون خواهد شد.”
میلیشیاها خروج رسمی ایالات متحده را نه به عنوان موفقیتی در مبارزه با داعش، بلکه به عنوان موفقیتی از آن خود اعلام میکنند. آنها با در دست داشتن پرچمهای نیروهای خود، روز چهارشنبه در خیابانهای بغداد جشن بزرگی برگزار کردند و شعار دادند: “ما شما را رها نخواهیم کرد.”
آنها گفتند که این خروج، “مناسبتی است که به برکت خون شهدا و صبر مبارزان در مقاومت اسلامی عراق ممکن شده است.”
بسیاری از عراقیهایی که میلیشیاها را رد میکنند، خاطرات دردناکی از حضور ایالات متحده در عراق دارند. در میان آنها، عواتف العزاوی، زن ۵۷ سالهای است که ایالات متحده را به خاطر مرگ پسرش سرزنش میکند، که به گفته او در تیراندازی میان شبهنظامیان و نیروهای آمریکایی در زادگاهشان، فلوجه، کشته شده است.
او گفت: “من قبلاً آمریکاییها را دوست داشتم زیرا آنها ما را از ظلم صدام حسین نجات دادند.” او افزود: “متأسفانه بعداً متوجه شدیم که ظلم و بیرحمی نظامی ایالات متحده بدتر از صدام بود.”
او گفت: “در اولین شبی که نیروهای آمریکایی دیگر در عراق حضور نداشته باشند، من در خانه کیکی میپزم، شمعها را روشن میکنم و آنها را خاموش میکنم تا جشن بگیرم.”

