پهپادها سه ایستگاه پمپاژ سعودی را تخریب کرده و خط شرق–غرب را از مدار خارج کردند که باعث جهش بهای نفت برنت به بیش از ۱۰۷ دلار شد. این حمله زیرساخت‌های کهنه و نظام صدور مجوز آمریکا را که قادر به ساخت خطوط لوله جایگزین، مسیرهای پشتیبان یا تأمین مسیرهای متحدان در زمان مناسب نیست، برملا می‌کند. کنگره سال‌هاست که اصلاحات را به تعویق انداخته است.
اصلاح مجوزها به آزمونی برای امنیت تبدیل می‌شود
حمله موشک‌پرتاب یا پهپادی ماه گذشته به خط لوله نفت عربستان نشان می‌دهد زیرساخت‌های فرسوده چقدر سریع به پاشنه آشیل امنیت انرژی تبدیل می‌شوند، هم به دلیل سن و هم به دلیل آسیب‌پذیری. ایالات متحده، که زمانی پیشرو در تأمین مالی و ساخت بود، اکنون برای انجام این کار در چارچوب زمان‌بندی‌های معقول دچار مشکل است. مجموع این مسائل نیازمند توجه فوری سیاست‌گذاران است.
خط لوله نفت خام شرق–غرب به طول 750 مایل که در سال 1981 و در جریان جنگ ایران و عراق ساخته شد، می‌تواند روزانه تا 7 میلیون بشکه نفت را به دریای سرخ منتقل کند و تنگه هرمز را دور بزند. پهپادهای شبه‌نظامیان مورد حمایت ایران که از عراق پرتاب شدند سه ایستگاه پمپاژ را آسیب زدند و موجب شد خط تعطیل شود. نفت خام برنت به سرعت بالای 107 دلار در هر بشکه جهش کرد. از آن زمان خط با ظرفیت کاهش‌یافته راه‌اندازی مجدد شده است، اما تعمیرات کامل ممکن است تا شش هفته طول بکشد. آژانس بین‌المللی انرژی گزارش می‌دهد بیش از 10 میلیون بشکه در روز از تولید خلیج فارس در طول ماه اوت آفلاین مانده بود و از فوریه تاکنون ذخایر جهانی نفت بیش از نیم میلیارد بشکه کاهش یافته است. بالشتک نفتی جهانی در حال نازک شدن است.
حمله به خط لوله، نازک شدن بالشتک نفتی را آشکار می‌کند
واقعیت ناخوشایند این است که دولت‌ها در سراسر جهان اکنون در حال مصرف ذخایر باقیمانده خود هستند. در 2 اکتبر، گروه هفت موافقت کرد تا در طول چهار ماه تا 100 میلیون بشکه نفت عرضه کند که با دیزل آغاز می‌شود. سه روز بعد، رئیس‌جمهور Donald Trump دیزل قرمز رنگ معاف از مالیات را برای هر خریدار باز کرد و به وزارت کشاورزی گفت اطمینان دهد که کشاورزان همچنان بتوانند آن را دریافت کنند. این ابزارها برای کامیون‌داران و کشاورزان در دوره برداشت درست هستند، اما این اقدامات به جای بازسازی بالشتک، همچنان آن را کاهش می‌دهند.
تا همین اواخر، اپراتورهای خطوط لوله، خطوط برق و پالایشگاه‌های آمریکایی عمدتاً برای طوفان‌های سهمگین و طوفان‌های یخی برنامه‌ریزی می‌کردند، اما این وضعیت تغییر کرده است. حمله با باج‌افزار که در مه 2021 Colonial Pipeline را از کار انداخت و خطی را که 45 درصد از سوخت ساحل شرقی را منتقل می‌کرد قطع کرد، نشان داد یک صفحه‌کلید می‌تواند همان کاری را بکند که یک طوفان انجام می‌دهد. از آن زمان، آژانس‌های فدرال هشدار داده‌اند که هکرهای دولتی چین خود را در داخل سیستم‌های انرژی و آب آمریکا مستقر کرده‌اند.
این بدان معنا نیست که خطوط لولهٔ بیشتر آمریکایی مانع نوسانات انرژی ناشی از یک جنگ در خلیج شود، زیرا نفت در بازار جهانی قیمت‌گذاری می‌شود. خطوط لوله مانند بزرگراه‌های انرژی عمل می‌کنند و عرضه‌های آمریکایی را به‌جایی می‌برند که نیاز است. اما گاز پنسیلوانیا نمی‌تواند به نیوانگلند برسد، جایی که کمبود خطوط لوله هنوز منطقه را در زمستان مجبور به واردات گاز طبیعی مایع می‌کند، یا به متحدانی که عرضهٔ خود از خلیج را از دست داده‌اند برسد، مگر اینکه ما فوراً آن‌ها را تکمیل کنیم.
ساخت زیرساخت‌ها به بخش دشوار تبدیل شده است. ناظران نیویورک در سال 2016 با رد گواهی کیفیت آب، پروژهٔ Constitution Pipeline را مسدود کردند و توسعه‌دهندهٔ آن در سال 2020 پروژه را رها کرد. خط لولهٔ Mountain Valley برای تکمیل شش سال دیرتر در سال 2024 نیاز به اقدام کنگره داشت و هزینهٔ آن 7.85 میلیارد دلار شد، بیش از دو برابر برآورد اولیه‌اش. رئیس‌جمهور Barack Obama در سال 2015 Keystone XL را رد کرد زیرا گفت که در مصلحت ملی نیست. رئیس‌جمهور Trump در سال 2017 آن را تصویب کرد، و رئیس‌جمهور Joseph Biden در نخستین روز کاری خود در سال 2021 آن را لغو کرد.
بی‌نظمی مجوزها پروژه‌های بزرگ را معطل می‌کند
حتی تونل Enbridge Line 5 زیر تنگهٔ Mackinac، که دو خط لولهٔ موازی را که از سال 1953 روی بستر دریاچه اجرا شده‌اند در بر می‌گرفت، بیش از شش سال برای مجوز فدرالی خود منتظر ماند. دوازده روز پیش از آنکه آن مجوز صادر شود، دیوان عالی میشیگان تصویب ایالتی را باطل کرد.
این تنها مبارزه‌ای از سوی جناح چپ نیست. در اوت 2025، وزارت داخله Revolution Wind، یک مزرعهٔ بادی فراساحلی که به‌طور کامل مجوز گرفته بود و 80 درصد کامل شده بود، را متوقف کرد تا یک قاضی فدرال دستور را بردارد. مجوزی که دولت بعدی یا دادخواست بعدی بتواند آن را پس بگیرد تنها یک گزینه است، و سرمایه‌گذاران مطابق با آن قیمت‌گذاری می‌کنند.
نقطهٔ اوج این کارزار در سال 2016 با خط لولهٔ Dakota Access بود، زمانی که معترضان، نیرو گرفته از مبارزهٔ Keystone XL، از سراسر کشور برای متوقف کردن یک خط لولهٔ نفتی پرواز کردند. من در زمان اعتراض‌ها از محل بازدید کردم. چند ماه بعد، تیم‌ها صدها سطل زباله پر از زباله را بیرون کشیدند و یک گروه نجات دو سگ و شش توله‌سگ را که در سرما رها شده بودند، پذیرفت. برخی فراتر رفته بودند، و یک فعال بعدها به هشت سال زندان فدرال محکوم شد به‌خاطر توطئه برای خراب کردن خط لوله.
به جای تسلیم شدن، شرکت توسعه‌دهنده خط لوله Energy Transfer اقامه دعوا کرد و در سال 2025 یک هیئت منصفه در ایالت North Dakota Greenpeace را مسئول شناخت، از جمله به‌خاطر افترا. یک قاضی بعداً میزان غرامت را به 345 میلیون دلار کاهش داد و Greenpeace قول داده است که فرجام‌خواهی کند. سپس Greenpeace International از یک دادگاه هلندی خواست دربارهٔ رفتاری که یک هیئت منصفه آمریکایی قبلاً درباره‌اش حکم داده بود، حکم صادر کند. در ماه می، دادگستری عالی North Dakota بخش‌هایی از آن پرونده را که منجر به محاکمهٔ مجدد حکم می‌شد، ممنوع اعلام کرد.
مخالفان استدلال موجهی دارند: در سال 2020، یک قاضی فدرال دریافت که Army Corps of Engineers عبور خط لوله از Lake Oahe را بدون بررسی کامل زیست‌محیطی مورد نیاز قانون تأیید کرده است، و در سال 2021 یک دادگاه تجدیدنظر با این نظر موافقت کرد. با این حال، چارهٔ یک بررسی نادرست، انجام یک بررسی سریع‌تر و بهتر است، نه اعطای حقوق عبور جدید بیش از هشت سال پس از آغاز جریان نفت.
اصلاح فرایند صدور مجوز نمی‌تواند منتظر بماند
هر دو حزب تلاش کرده‌اند تا کاستی‌های صدور مجوز را اصلاح کنند، و با وجود موفقیت‌های اولیه، تلاش‌ها متوقف شده است. قانون FAST Act سال 2015 که توسط President Obama امضا شد، جدول‌های زمان‌بندی هماهنگ برای پروژه‌های بزرگ تعیین کرد، و Fiscal Responsibility Act سال 2023 که توسط President Biden امضا شد، ضرب‌الاجل دو ساله و محدودیت صفحه برای بررسی‌های زیست‌محیطی مقرر ساخت. در سال 2024، لایحهٔ صدور مجوز Manchin–Barrasso در کمیتهٔ انرژی سنای آمریکا با نتیجهٔ 15 به 4 تصویب شد اما فراتر نرفت. دسامبر گذشته، مجلس نمایندگان قانون Standardizing Permitting and Expediting Economic Development Act را به ریاست Republican Bruce Westerman و Democrat Jared Golden تصویب کرد، اما این لایحه در سنا متوقف مانده است.
سنای آمریکا باید لایحهٔ مجلس را بررسی کند و فرایند قانون‌گذاری برای مجوزهای فدرال را سریعاً تکمیل کند. این شامل تعیین محدودیت‌های زمانی برای محاکم و آژانس‌ها، محدود کردن توان ایالات برای استفاده از بخش 401 قانون Clean Water Act به‌منظور مسدود کردن پروژه‌های میان ایالتی به‌خاطر مسائل آبی نامرتبط، و حفاظت از مجوزها پس از صدور برای خطوط لوله یا مزارع بادی است. عربستان سعودی مدت‌ها پیش از نیاز به امنیت، زیرساخت‌های پشتیبان ساخت، و سنا باید پیش از بروز بحران، همین فرصت را به آمریکا بدهد.