جمهوری‌خواهان ۲۱۸ کرسی مجلس را در اختیار دارند اما نظرسنجی‌ها و برآوردهای Cook نشان‌دهنده سودهای ۱۲ تا ۲۲ کرسی برای دموکرات‌ها است. عملیات اخراج، تعرفه‌ها و شوک قیمت سوخت ناشی از جنگ با ایران ائتلاف میانه‌رو آمریکا به رهبری ترامپ را تضعیف می‌کند، در حالی که نقشه سنای فعلی همچنان به نفع جمهوری‌خواهان است.
اکثریت مجلس نمایندگان جمهوری‌خواهان در معرض خطر
نگرانی جمهوری‌خواهان در آستانه انتخابات میاندورهای آمریکا در حال افزایش است. سنت حکایت از آن دارد که حزبی که در کاخ سفید حضور دارد معمولاً در میاندوره‌ها کرسی‌هایی را در یکی یا هر دو مجلس کنگره از دست می‌دهد. گاهی این کرسی‌های از دست‌رفته به از دست دادن کنترل کلی قوه مقننه برای آن حزب منجر می‌شود.
تاریخ تنها چند استثنا نسبت به این الگوی زیان در میاندوره‌ها ارائه می‌دهد. در سال 1998، در دوره ریاست‌جمهوری بیل کلینتون از حزب دموکرات، حزب او در واقع به‌خاطر رونق اقتصادی کرسی‌هایی در مجلس نمایندگان به دست آورد. چهار سال بعد، در 2002، جمهوری‌خواهان نیز نمایندگی خود در همان مجلس را افزایش دادند که این امر ناشی از حمایت قوی عمومی از «جنگ علیه تروریسم» رئیس‌جمهور جورج دبلیو. بوش پس از حملات 11 سپتامبر بود.
زیان‌هایی که حزب رئیس‌جمهور در میاندوره متحمل می‌شود معمولاً به نارضایتی عمومی از تصمیمات کاخ سفید، کاهش مشارکت حامیان حزب حاکم و افزایش مشارکت حامیان اپوزیسیون نسبت داده می‌شود. از سوی خود، رئیس‌جمهور آمریکا دونالد ترامپ به دلایل موجهی باید نگران باشد. درخواست‌های مکرر او از پایگاه خود برای شرکت در رأی‌گیری نشان‌دهنده این نگرانی است.
نظرسنجی‌ها نشان‌دهنده افزایش آرای دموکرات‌ها
نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که جمهوری‌خواهان ممکن است کنترل مجلس نمایندگان را در 3 نوامبر از دست بدهند، زمانی که تمام 435 کرسی به رقابت گذاشته می‌شود. اکثریت فعلی آنها شکننده است، با 218 کرسی جمهوری‌خواهان در برابر 214 کرسی دموکرات‌ها، به‌اضافه یک مستقل و دو کرسی خالی. یک نظرسنجی مشترک رویترز/ایپسوس که بین 16 تا 19 اکتبر انجام شد نشان داد که 47٪ از رأی‌دهندگان ثبت‌شده قصد دارند به دموکرات‌ها و 35٪ به جمهوری‌خواهان رأی دهند.
از آنجا که انتخابات در 435 حوزه انتخابیه جداگانه کنگره برگزار می‌شود، نظرسنجی‌های آمریکا به‌طور بدنامی دقیق نیستند. وابستگی‌های سیاسی و شرایط انتخاباتی از یک حوزه به حوزه دیگر به‌طور قابل‌توجهی متفاوت است. با این حال، تحلیلگران بر این باورند که تغییر قابل‌ملاحظه‌ای در ترکیب مجلس نمایندگان ممکن است. در 23 اکتبر، Cook Political Report پیش‌بینی کرد که خالص کسب کرسی‌های دموکرات‌ها بین 12 تا 22 کرسی خواهد بود که برای کسب اکثریت کافی است. این گزارش 220 حوزه را دموکرات، 198 حوزه را جمهوری‌خواه و 17 حوزه را رقابت نزدیک (یعنی خیلی نزدیک برای اعلام نتیجه) دانست.
سنای آمریکا چالش بزرگ‌تری برای دموکرات‌ها ایجاد می‌کند. از میان 100 کرسی آن، 35 کرسی در معرض رقابت قرار دارند که شامل 33 کرسی در انتخابات‌های منظم و دو کرسی در انتخابات‌های ویژه در اوهایو و فلوریدا می‌شود. آن دو کرسی پیش از این به ترتیب در اختیار معاون رئیس‌جمهور JD Vance و وزیر امور خارجه Marco Rubio بوده است. برای به‌دست آوردن اکثریت 51 کرسی، دموکرات‌ها باید همه 47 کرسی فعلی خود را حفظ کنند (از جمله کرسی‌های دو نماینده مستقل که با آنها کنش می‌کنند، Bernie Sanders از ورمانت و Angus King از مین)، و در عین حال به‌صورت خالص چهار کرسی به‌دست آورند.
منازعات حساس
ارزیابی‌های انتخاباتی در مورد ایالت‌هایی که رقابت در آنها شدیدتر است و تعداد رقابت‌های قابل‌پیش‌بینی اختلاف دارند. برای مثال، Cook Political Report هفت ایالتی را شناسایی می‌کند که رقابت در آنها به‌طور نزدیک متوازن است: Alaska, Iowa, Kansas, Maine, Michigan, Ohio and Texas. جمهوری‌خواهان شش مورد از آنها را در اختیار دارند، در حالی که دموکرات‌ها میشیگان را در اختیار دارند. کسب سه کرسی توسط دموکرات‌ها یا کمتر همچنان جمهوری‌خواهان را در کنترل سنا نگه می‌دارد، زیرا حتی اگر هر دو حزب 50 کرسی داشته باشند، جمهوری‌خواهان از طریق رای تعیین‌کننده معاون رئیس‌جمهور JD Vance کنترل مجلس را حفظ خواهند کرد.
برای ایجاد یک چالش قابل‌توجه به دولت ترامپ در سیاست‌ها و دستور کار قانون‌گذاری‌اش در دو سال پایانی دوره دوم ریاست‌جمهوری او، دموکرات‌ها نیاز دارند هر دو مجلس کنگره را در اختیار داشته باشند. کنترل تنها مجلس نمایندگان به آنها اجازه می‌دهد از تصویب قوانین جلوگیری کنند، نظارت کنگره‌ای را تقویت کنند و تحقیقات را آغاز کنند، اما آنها همچنان کنترل کامل بر دستور کار قانون‌گذاری یا قدرت وتوی انتصاب‌های ریاست‌جمهوری که نیاز به تأیید سنا دارند را نخواهند داشت.
وعده‌های نادیده‌مانده
عامل دوم چشم‌انداز جمهوری‌خواهان را در این انتخابات میاندورهای پیچیده می‌کند: کارنامه ترامپ در دو سال اول بازگشتش به کاخ سفید. پیروزی او در 2024 تا حد زیادی مرهون موفقیتش در جلب نظر «وسط آمریکا» بود، بخشی نسبتاً گسترده از رأی‌دهندگان مستقل و مردد. او با وعده‌هایی برای کاهش هزینه‌های معیشت و کاهش مهاجرت غیرقانونی به آنها پیغام داد.
اگرچه او در مسئله دوم پیشرفت کرده است، که جمهوری‌خواهان عمدتاً در آن اتفاق نظر دارند، Maria Elvira Salazar، نماینده جمهوری‌خواه از فلوریدا، از اخراج‌ها انتقاد کرد و هشدار داد که بسیاری از رأی‌دهندگان لاتین که به پیروزی ترامپ در 2024 کمک کردند اکنون خود را خیانت‌دیده احساس می‌کنند. سناتور جمهوری‌خواه Roger Marshall از کانزاس، در حالی که از نیاز به مقابله با مهاجرت غیرقانونی حمایت کرد، عملیات‌های اجرایی فدرال در ایالت خود را (که به گفته او برای ادارات پلیس محلی غافلگیرکننده بود) به‌خاطر اختلالاتی که ایجاد کردند مورد انتقاد قرار داد. یکی از نمونه‌ها این است که کارگران از رفتن به محل کار خود خودداری کرده‌اند و باعث شده برخی از کارخانه‌های فرآوری گوشت فعالیت خود را متوقف کنند.
تعرفه‌ها و قیمت سوخت آزار می‌دهد
بخصوص تعرفه‌های سنگین و تنبیهی که بر واردات از اکثر کشورها تحمیل شد، آسیب‌زننده بودند. از سوی خود، Mike Rogers، نامزد سنای جمهوری‌خواه در میشیگان، خواستار پایان جنگ تجاری با کانادا شده است (با کشوری که ایالت او روابط تجاری گسترده‌ای با آن دارد، به‌ویژه در صنعت خودروسازی).
در مسئله جنگ با ایران، برای مثال نامزدهای جمهوری‌خواه در آیووا و میشیگان خواستار پایان سریع این درگیری شده‌اند. و تصمیم او برای جنگ با ایران همراه با اسرائیل، که پس از بسته شدن تنگه هرمز توسط تهران باعث افزایش شدید قیمت سوخت‌ها شد و نفت و گاز را در خلیج محبوس کرد. جمهوری‌خواهان می‌دانند ممکن است بابت این موضوع هزینه انتخاباتی سنگینی پرداخت کنند، حتی اگر نامزدهای فردی لزوماً کل یا بخشی از این سیاست‌ها را تأیید نکرده باشند. بعضی از آنان در نتیجه تلاش کرده‌اند از کاخ سفید فاصله بگیرند، در حالی که مواظب هستند از ترامپ انتقاد نکنند.
سوالی درباره استراتژی
خطابه سیاسی ترامپ تمایل دارد مشکلات را با کم‌اهمیت جلوه دادن پیامدها دست‌کم بگیرد، اما آمریکایی‌های عادی هر روز تأثیر سیاست‌های او را احساس می‌کنند، بنابراین این استراتژی اکنون ممکن است مشکل‌ساز باشد. در حالی که از نامزدهای حزب جمهوری‌خواه حمایت می‌کرد، ترامپ گفت افزایش شدید قیمت سوخت پس از تصمیم او برای اعلان جنگ علیه ایران (۴۲٪ برای بنزین و بیش از ۷۰٪ برای دیزل) هزینه کمی برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای است، اما افکار عمومی قانع نشده است.
اکثریت جمهوری‌خواه مجلس با حکم مواجه است
ترامپ ادعا می‌کند که آمریکا پیروزی نظامی قاطعی بر ایران به‌دست آورده است، با این حال رژیم ایران سقوط نکرده، تنگه همچنان گروگان است، و دولت او هنوز به دنبال مذاکره با رهبران ایرانی، چه به‌طور مستقیم و چه از طریق واسطه‌ها، برای رسیدن به یک توافق صلح‌آمیز است. دموکرات‌ها این تناقض‌ها را برجسته می‌کنند و ترامپ و جمهوری‌خواهان را خودخواهانه صرفاً درگیر منافع سیاسی خود و به‌طور فزاینده‌ای جداافتاده از دغدغه‌ها و مبارزات روزمره مردم عادی نشان می‌دهند. نتایج به‌زودی نشان خواهد داد کدام استراتژی ثمربخش بوده است.