«دیپلماسی الگوریتمی» توصیف می‌کند که چگونه هوش مصنوعی ائتلاف‌ها را بازتعریف می‌کند. چارچوب ۱.۴ تریلیون دلاری امارات در آمریکا و پردیس پنج گیگاواتی نشان‌دهنده مقیاس‌اند، اما توانایی پایدار متکی بر پژوهشگران، مهندسان و نهادهایی است که قدرت محاسباتی را به تخصص ملی مورد اعتماد تبدیل می‌کنند.
دیپلماسی الگوریتمی ساختار ائتلاف‌ها را بازتعریف می‌کند
مراکز نفوذ جهانی همواره همراه با فناوری‌هایی که کشورها را به هم متصل می‌کنند تکامل یافته‌اند. در بخش عمده‌ای از قرن گذشته، پایتخت‌ها، قطب‌های انرژی و مسیرهای تجاری روابط بین‌الملل را شکل می‌دادند. امروز، آزمایشگاه‌ها و اتاق‌های هیئت‌مدیره در سیلیکون‌ولی در حال توسعه فناوری‌هایی هستند که دولت‌ها در سراسر جهان آماده‌اند آن‌ها را به‌کار گیرند، قانون‌گذاری کنند و در خدمت مردم خود به کار برند.
هزاران کیلومتر دورتر، ابوظبی از طریق سرمایه‌گذاری، زیرساخت و توسعه تخصص ملی در شکل‌گیری این عصر نوین نقش ایفا می‌کند. رابطه رو به رشد بین این دو مرکز نشانگر نوعی جدید از همکاری بین‌المللی است. ما آن را دیپلماسی الگوریتمی می‌نامیم.
«الگو» در دیپلماسی الگوریتمی خلاصه‌شده «الگوریتم» است، مجموعه دستورالعمل‌هایی که به یک سامانه کامپیوتری امکان می‌دهد اطلاعات را پردازش کرده و نتیجه‌ای تولید کند. همراه با دیپلماسی، این اصطلاح روابطی را توصیف می‌کند که کشورها پیرامون هوش مصنوعی و قابلیت‌های مرتبط با آن می‌سازند. ائتلاف‌های پیشین حول تجارت، انرژی و دفاع شکل گرفته بودند. اکنون هوش مصنوعی توان محاسباتی، داده، پژوهش و استعداد فنی را وارد همان گفت‌وگوی دیپلماتیک می‌کند.
در مرکز این ایده یک استدلال روشن وجود دارد: سرمایه‌گذاری و زیرساخت به هوش مصنوعی مقیاس می‌دهد، در حالی که مردم، تخصص و نهادهای مورد اعتماد آن مقیاس را به قابلیت ملی پایدار تبدیل می‌کنند. فناوری تغییر می‌کند، اما نیاز انسانی باقی می‌ماند.
نهادها قضاوت انسانی را ادامه می‌دهند
ممکن است الگوریتم‌ها در کد نوشته شوند، اما انتخاب‌های پیرامون آن‌ها به‌شدت انسانی باقی می‌ماند. پژوهشگران تصمیم می‌گیرند چه چیزی را آزمایش کنند، مهندسان تعیین می‌کنند چه چیزی قابل استقرار است، مقامات عمومی در نظر می‌گیرند این سامانه‌ها چگونه باید به جامعه خدمت کنند، و سرمایه‌گذاران تصمیم می‌گیرند کدام ایده‌ها منابع رشد را دریافت خواهند کرد. نهادها این دانش را به جلو می‌برند.
این تصمیم‌های انسانی توضیح می‌دهد چرا ائتلاف‌های عصر هوش مصنوعی به اندازه ماشین‌ها به مردم وابسته خواهند بود. تراشه‌ها و مراکز داده می‌توانند ظرفیت محاسباتی عظیمی فراهم کنند، در حالی که قابلیت ملی نیازمند تخصص، قضاوت و اطمینان برای اتخاذ انتخاب‌های مستقل است.
گیگاوات‌ها به انسان نیاز دارند تا آن‌ها را هدایت کند
مقیاس رابطه امارات متحده عربی و ایالات متحده نشان می‌دهد چرا این تمایز اهمیت دارد. امارات در مارس سال گذشته به چارچوب سرمایه‌گذاری ده‌ساله‌ای به ارزش 1.4 تریلیون دلار در ایالات متحده متعهد شد که زیرساخت‌های هوش مصنوعی، نیمه‌رساناها، انرژی و تولید را پوشش می‌دهد. در ابوظبی، کمپوس هوش مصنوعی امارات-آمریکا قرار است ظرفیت پنج گیگاوات توان مراکز داده را فراهم کند، که آن را به یکی از بزرگ‌ترین پروژه‌های زیرساخت هوش مصنوعی خارج از ایالات متحده تبدیل می‌کند.
اعدادی در این اندازه توجه را جذب می‌کنند. آن‌ها از مقیاس، اعتماد به نفس و باور مشترکی درباره اینکه هوش مصنوعی زندگی اقتصادی این قرن را شکل خواهد داد سخن می‌گویند. ارزش پایدار آن‌ها به افرادی و نهادهایی بستگی دارد که قادرند این ظرفیت فیزیکی را به چیزی مفید، مسئولانه و ماندگار تبدیل کنند. پنج گیگاوات می‌تواند سامانه‌های عظیم محاسباتی را تغذیه کند، در حالی که حکمتی که آن‌ها را هدایت می‌کند در اختیار انسان‌هاست.
اعتماد زمانی پایدار می‌شود که شرکا بر سر نحوه حفاظت از فناوری‌های حساس، نحوه استفاده از داده‌ها و اینکه چه کسی در خصوص استقرار مسئول است توافق کنند. مشارکت هوش مصنوعی امارات متحده عربی-آمریکا همکاری فناوری پیشرفته را با تعهداتی برای محافظت از قابلیت‌های حساس پیوند می‌دهد. این مشارکت به مهندسان اجازه می‌دهد صریحانه با سیاستگذاران صحبت کنند، پژوهشگران به انجام کار فرامرزی بپردازند و دولت‌ها امنیت را در کنار فرصت‌های تجاری بررسی کنند.
از این منظر، دیپلماسی الگوریتمی معماری انسانی پیرامون ماشین‌ها را فراهم می‌آورد.
آزمایشگاه MBZUAI پژوهش فرامرزی را گسترش می‌دهد
یک مثال عملی مؤسسه مدل‌های پایه در دانشگاه محمد بن زاید علوم و فناوری هوش مصنوعی است که در ماه مه سال گذشته یک آزمایشگاه در سیلیکون ولی راه‌اندازی کرد، به‌عنوان بخشی از شبکه‌ای پژوهشی که ابوظبی، پاریس و سیلیکون ولی را دربر می‌گیرد. این حضور نهادی مستمر بستر کار پژوهشگران فرامرزی و توسعه همکاری فراتر از بازدیدهای فردی را ایجاد می‌کند.
برنامه متخصصان، بازدیدها را به ظرفیت تبدیل می‌کند
شاخه هوش مصنوعی برنامه ملی متخصصان این اصل را مستقیماً به نسل بعدی تخصص ملی اعمال می‌کند. از دوشنبه، 15 متخصص اماراتی هوش مصنوعی از دولت، صنعت و دانشگاه در برنامه‌ای از تعاملات با Apple، Scale AI، OpenAI، Nvidia و مؤسسه مدل‌های پایه در MBZUAI شرکت خواهند کرد.
این نهادها شناخته‌شده در سطح جهانی هستند و ماهیت برنامه در پرسش‌هایی نهفته است که کارشناسان بررسی خواهند کرد: شرکت‌ها چگونه تصمیم می‌گیرند یک مدل پیشرفته آماده انتشار است؛ چگونه می‌توان حریم خصوصی را در مقیاس حفظ کرد؛ ظرفیت ملی هوش مصنوعی فراتر از سرورها و برق چه چیزهایی می‌طلبد؛ و چگونه سرمایه‌گذاری به پژوهشگران و بنیان‌گذارانی می‌رسد که ایده‌هایشان ممکن است سال‌ها طول بکشد تا بارور شود.
ارزش این دیدار پس از بازگشت شرکت‌کنندگان به امارات نمایان خواهد شد. گفت‌وگویی با یک پژوهشگر ممکن است به پروژه مشترک منجر شود، درحالی‌که دیدار با یک بنیان‌گذار می‌تواند راه جدیدی برای مواجهه با یک چالش عمومی را آشکار کند. از طریق این فرایند، تعامل بین‌المللی به توانمندی ملی تبدیل می‌شود.
پذیرش هوش مصنوعی در امارات پیشرو در انتشار جهانی
فواید همچنین در هر دو جهت منتقل می‌شوند. این تبادل به نهادهای آمریکایی فرصتی می‌دهد تا امارات را از طریق افرادی که آینده هوش مصنوعی آن را می‌سازند، درک کنند. گزارش Microsoft’s Global AI Diffusion برای سه‌ماهه دوم امسال که ماه گذشته منتشر شد، برآورد کرد که 73.3 درصد از جمعیت در سن کار امارات در دوره گزارش‌دهی از هوش مصنوعی مولد استفاده کرده‌اند، بالاترین سهم در میان اقتصادهای مورد اندازه‌گیری.
این پذیرش با اقدامات در سطح دولت پشتیبانی می‌شود. تحت چارچوب دوساله‌ای که در آوریل اعلام شد، امارات هدف‌گذاری کرده است تا 50 درصد از بخش‌ها، خدمات و عملیات دولت فدرال را به مدل‌های هوش مصنوعی عاملیت‌دار منتقل کند. همچنین برنامه‌ای ملی برای آموزش 80,000 کارمند فدرال در ابزارها و فناوری‌های هوش مصنوعی عاملیت‌دار راه‌اندازی کرده است.
هیئت می‌تواند پرسش‌های عملی از تحول امارات را به این مباحث بیاورد: چگونه هوش مصنوعی باید به زبان عربی عمل کند، چگونه کارمندان دولت می‌توانند از آن به‌طور مؤثر استفاده کنند، و چگونه نهادها باید تأثیر آن را بر کیفیت خدمات ارزیابی کنند. بررسی این پرسش‌ها به‌صورت مشترک می‌تواند به شرکا کمک کند تا اولویت‌های پژوهشی و استقرار مرتبط با امارات را شناسایی کنند، در حالی‌که به شرکت‌کنندگان روش‌هایی می‌دهد که می‌توانند به نهادهای خود بازگردانند.
مهندسی-سیاستگذاری الگوریتمی از طریق افراد پایدار می‌ماند
تاریخ معمولاً ساختارهای مرئی یک اتحاد را به یاد می‌آورد: بنادر، خطوط لوله، کارخانه‌ها و اکنون مراکز داده. گفت‌وگوهایی که امکان‌ساز آن‌ها بوده‌اند به‌ندرت در عکس‌ها ظاهر می‌شوند. آن‌ها در روابط حرفه‌ای زنده می‌مانند؛ در حافظه نهادی و تصمیم‌هایی که افراد سال‌ها بعد زمانی که شرایط تغییر کرده‌اند، می‌گیرند.
عصر هوش مصنوعی نمادهای خود را خواهد داشت، که با تراشه‌ها، مدل‌ها و گیگاوات‌ها سنجیده می‌شوند. پایدارترین اتحادهای آن را افرادی تشکیل خواهند داد که یکدیگر را می‌شناسند، منافع یکدیگر را درک می‌کنند و به آنچه می‌توانند با هم بسازند اعتماد دارند.
این همان الگودپلماسی است.