قانون اختیارات جنگی محدودیت ۶۰ روزهای را برای استفاده از نیروی نظامی بدون مجوز کنگره تعیین میکند. در حالی که درگیری با ایران به این نقطه بحرانی در تاریخ ۱ مه میرسد، دولت ترامپ استدلال میکند که آتشبس بهطور مؤثر اجرای قانون اختیارات جنگی را متوقف میکند.
مهلت ۶۰ روزه قانون اختیارات جنگی
قانونی پس از جنگ ویتنام، زمان ۶۰ روزهای را برای استفاده از نیروی نظامی بدون مجوز کنگره تعیین میکند.
جنگ در ایران — که دولت ترامپ بدون درخواست مجوز از کنگره آغاز کرد — در تاریخ ۱ مه به مهلت ۶۰ روزه خود تحت قانون اختیارات جنگی میرسد. اما بهجای درخواست رأیگیری برای مجوز جنگ، دولت ترامپ استدلال میکند که آتشبس زمان را متوقف میکند.
«ما در حال حاضر در آتشبس هستیم که بهمعنای درک ما، زمان ۶۰ روزه متوقف میشود یا متوقف شده است»، پیت هگست، وزیر دفاع، روز پنجشنبه به سناتورها گفت.
سناتور سوزان کالینز، جمهوریخواه از ایالت مِین، با این نظر مخالف است. او موضع خود را تغییر داد تا روز پنجشنبه با دموکراتها در آخرین تلاش ناموفق آنها برای خارج کردن نیروهای مسلح ایالات متحده از درگیریها رأی دهد.
او در بیانیهای پس از رأیگیری گفت: «مهلت ۶۰ روزه، یک پیشنهاد نیست؛ این یک الزام است.»
دیگر جمهوریخواهان نیز گفتهاند که جنگ نیاز به مجوز دارد.
سناتور جان کورتس از یوتا در بیانیهای گفت: «من از تأمین مالی ادامه استفاده از نیروی نظامی بدون مداخله کنگره حمایت نخواهم کرد.» او با برخی از همحزبیهای جمهوریخواه خود، از جمله سناتور لیزا مورکوفسکی از آلاسکا، در حال گفتگو درباره پیشبرد مجوز جنگی است که اهداف جنگ را بهطور واضحتری مشخص کند.
اما نه کاخ سفید و نه پنتاگون نگفتهاند که برای ادامه جنگ به چه مقدار پول نیاز است و آنها هنوز بهطور رسمی درخواست پول برای تأمین هزینههای آن نکردهاند.
قانون اختیارات جنگی چه میگوید؟
قانون، بهطور نوشتهشده، زمانبندی برای جنگهای اعلامنشده را مشخص میکند:
اول، ۴۸ ساعت. رئیسجمهور باید ظرف ۴۸ ساعت از معرفی نیروهای مسلح به “درگیریها” به کنگره اطلاع دهد و دامنه، توجیه و مدت زمان احتمالی این اقدام را توضیح دهد. ترامپ این اطلاعرسانی را در تاریخ ۲ مارس انجام داد.
در اطلاعرسانی خود به کنگره درباره ایران، ترامپ، مانند سایر روسایجمهور، گفت که او نیروها را تحت اختیارات ذاتی رئیسجمهور در قانون اساسی برای “انجام روابط خارجی ایالات متحده” متعهد کرده است.
دوم، ۶۰ روز. کنگره باید ظرف ۶۰ روز از دریافت آن اطلاعرسانی، استفاده از نیروی نظامی را مجاز کند یا، طبق قانون، اقدام نظامی باید توسط رئیسجمهور متوقف شود.
سوم، ۳۰ روز اضافی ممکن. ترامپ میتواند ساعت ۶۰ روزه را برای ۳۰ روز دیگر تمدید کند اگر استدلال کند که ادامه اقدام نظامی برای حفظ امنیت اعضای خدمات در حین خروج از جنگ ضروری است. ترامپ گفته است که او تحت فشار برای انجام یک توافق بد به منظور پایان جنگ نخواهد بود.
بحث درباره زمانبندی قانون اختیارات جنگ
مهلت دقیق موضوعی برای بحث است
در کنگره برخی سردرگمی درباره تاریخ دقیق مهلت ۶۰ روزه کاخ سفید وجود دارد، زیرا وکلای هر دو حزب استدلال میکنند که راههای متعددی برای تفسیر قانون فدرال وجود دارد.
برخی معتقدند که ساعت ۶۰ روزه از تاریخ آغاز درگیریها شروع شده است (که این مهلت را به ۲۹ آوریل میرساند)، در حالی که دیگران به متن قانون استناد میکنند و استدلال میکنند که این ۶۰ روز تقویمی از تاریخ رسمی اطلاعرسانی کاخ سفید به کنگره است (که این مهلت را به ۱ مه میرساند).
اما بسیاری از قانونگذاران جمهوریخواه، مانند هگست، معتقدند که دوره آتشبس به مهلت ۶۰ روزه حساب نمیشود. و حتی برخی دموکراتها نیز گفتند که آتشبس میتواند زمانبندی را پیچیده کند.
“شما نمیتوانید آتشبسها را مجازات کنید. ما میخواهیم آنها بنشینند و با یکدیگر صحبت کنند”، نماینده جمهوریخواه برایان فیتزپاتریک به سیانان گفت.
فیتزپاتریک گفت که او آماده است تا در صورت پایان آتشبس، رأیگیری درباره قانون اختیارات جنگ را تحمیل کند.
تاریخچه و قانون اختیارات جنگ
قانون هرگز برای پایان دادن به یک اقدام نظامی مورد استفاده قرار نگرفته است
قانونگذاران میتوانند در هر زمان قدرتهای جنگی یک رئیسجمهور را لغو کنند، اما تلاشهای دموکراتها برای انجام این کار در این دوره تا کنون ناکام مانده است.
چندین رئیسجمهور، از جمله ترامپ، ادعا کردهاند که خود قانون غیرقانونی است. ریچارد نیکسون این قانون را زمانی که برای اولین بار تصویب شد وتو کرد و استدلال کرد که این قانون توانایی رئیسجمهور را برای حفاظت از کشور محدود میکند. کنگره وتوی او را رد کرد.
یک قطعنامه برای محدود کردن قدرت ترامپ در ونزوئلا در سنا تنها به دلیل رأی شکستهدهنده معاون رئیسجمهور جی دی ونس شکست خورد. اما ونس در ژانویه، قبل از جنگ ایران، گفت که قطعنامه قدرتهای جنگی تأثیری بر نحوه رهبری ترامپ در کشور نخواهد داشت.
“قانون قدرتهای جنگی اساساً یک قانون جعلی و غیرقانونی است”، ونس گفت. “این هیچ چیزی را در مورد نحوه اجرای سیاست خارجی ما در چند هفته آینده، چند ماه آینده تغییر نخواهد داد. و این رویکرد ما به مسائل ادامه خواهد داشت.”
با وجود اینکه چندین دولت این دیدگاه را داشتهاند، این قانون هرگز برای پایان دادن به یک اقدام نظامی مورد استفاده قرار نگرفته و دادگاهها از دخالت در این موضوع خودداری کردهاند. در طول سالها، چندین شکایت از سوی اعضای کنگره در مورد استفاده از زور تحت قطعنامه قدرتهای جنگی مطرح شده است، اما دادگاهها در مورد قانوناساسی بودن این قانون نظری ندادهاند.
رئیسجمهورهای قبلی راههای خلاقانهای برای ادامه ماجراجوییهای نظامی خود فراتر از ۶۰ روز با وجود متن واضح قانون پیدا کردهاند، اما هیچیک از آنها به اندازه و مقیاس جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران نبوده است، همانطور که مرکز قانون اساسی ملی و خدمات تحقیقاتی کنگره مستند کردهاند.
و در مقایسه با دولتهای قبلی، کاخ سفید ترامپ هیچ تلاشی عمومی برای جلب حمایت در کنگره نکرده است.
رونالد ریگان برای نگهداشتن نیروهای آمریکایی در لبنان به توافق رسید
رئیسجمهور رونالد ریگان در سال ۱۹۸۳ با رسیدن به توافقی با قانونگذاران از یک رویارویی قانونی با کنگره بر سر این قانون جلوگیری کرد. ریگان در سال قبل، تفنگداران دریایی را به لبنان به عنوان بخشی از یک نیروی صلحkeeping بینالمللی اعزام کرده بود. اما او تا زمانی که تفنگداران دریایی که بخشی از آن نیرو بودند کشته شدند، قطعنامه قدرتهای جنگی را فعال نکرد و ریگان به تفنگداران دریایی اجازه داد تا از “دفاع از خود تهاجمی” استفاده کنند.
پس از اینکه ریگان این اطلاعیه ۴۸ ساعته را صادر کرد، یک بحث شدید بین دولت و کنگره آغاز شد و قانونگذاران در نهایت موافقت کردند که اعزام تفنگداران دریایی به بیروت را برای ۱۸ ماه دیگر مجاز کنند. چند روز پس از اقدام کنگره، یک بمبگذار انتحاری ۲۴۱ تفنگدار دریایی و دیگر اعضای خدمات را در پادگان تفنگداران دریایی در بیروت کشت. نیروهای آمریکایی در فوریه ۱۹۸۴ از لبنان خارج شدند.
تعریف جدید اوباما از خصومتها
رئیسجمهور باراک اوباما وکلای وزارت دادگستری خود را نادیده گرفت تا ایالات متحده را برای مدت بیش از ۶۰ روز بدون تأیید کنگره در یک کمپین بمباران ناتو در لیبی در سال ۲۰۱۱ درگیر نگه دارد.
اما او یک وکیل ارشد وزارت امور خارجه، هارولد کوه، را به کنگره فرستاد تا در مورد این تصمیم شهادت دهد و دلایلی را که به نظرش قانون در مورد این درگیری اعمال نمیشود، بیان کرد.
آنها استدلال کردند که کمپین نظامی به عنوان قرار دادن نیروهای ایالات متحده در معرض “خصومتها” طبق قانون واجد شرایط نیست. کوه همچنین استدلال کرد که نیروهای ایالات متحده واقعاً در خطر نیستند زیرا بیشتر اقدامات ایالات متحده توسط پهپادها انجام میشد و سایر کشورهای ناتو، تا آن زمان، بیشتر کارها را انجام میدادند.
استدلال اوباما سال گذشته توسط دولت ترامپ به عاریت گرفته شد زمانی که ترامپ دستور داد نیروی نظامی ایالات متحده قایقهای متهم به قاچاق مواد مخدر را برای مدت طولانیتری از ۶۰ روز غرق کند.
ترامپ میتوانست، حداقل در تئوری، اکنون بگوید که به دلیل وجود آتشبس، خصومتها پایان یافته و زمان باید دوباره تنظیم شود. یا میتوانست استدلال کند که قانون به سادگی اعمال نمیشود. روسایجمهور جورج ه.و. بوش و جورج و. بوش هر دو مجوزهایی برای استفاده از نیروی نظامی در جنگهای خود علیه عراق دریافت کردند، اما هر دو استدلال کردند که به آنها نیازی ندارند.
کلینتون گفت چک تأیید شد
رئیسجمهور بیل کلینتون نیروها را به مدت بیش از ۶۰ روز بدون کسب اجازه از کنگره به عنوان بخشی از یک مأموریت صلحkeeping سازمان ملل در کوزوو در سال ۱۹۹۹ نگه داشت، اما او استدلال کرد که کنگره به طور مؤثر اجازه داده است با تخصیص پول برای پرداخت هزینههای استقرار.
دولت ترامپ تا کنون از گفتن اینکه جنگ علیه ایران چقدر هزینه خواهد داشت یا درخواست یک لایحه تخصیص اضافی از کنگره که باید برای پرداخت آن لازم باشد، خودداری کرده است.
جمهوریخواهان کنگره در به چالش کشیدن ترامپ خجالتی بودهاند
دولت دوم ترامپ تا کنون شاهد چندین نمونه از واگذاری قدرت رهبران جمهوریخواه در کنگره به این دولت بوده است. این موضوع در سیاست تعرفهای ترامپ، در کاهش برنامههای دولتی که پیشتر توسط کنگره تأیید شده بودند، در تلاشهای او برای تعطیلی نهادهای ایجاد شده توسط کنگره و در امتناع او از هزینه کردن پولهای تخصیصیافته توسط کنگره صدق میکند.
با این حال، بر خلاف این تلاشها، مشخص نیست که دادگاهها چگونه یا آیا در صورتی که ترامپ در نهایت به چالش کنگره در مورد قطعنامه اختیارات جنگی بپردازد، وارد عمل خواهند شد.
رهبران جمهوریخواه تا کنون در حفظ وحدت حزب خود و جلوگیری از انشعاب در رأیگیریهای مربوط به اختیارات جنگی ایران موفق بودهاند، که دموکراتها همچنان در سنا و مجلس نمایندگان به آن فشار میآورند. اما چندین منبع جمهوریخواه به سیانان اذعان کردهاند که مهلت ۶۰ روزه میتواند نشانهای از تغییر در این وحدت باشد.
برخی از جمهوریخواهان نهادی پیشنهاد کردهاند که کنگره مسئولیت دارد رأیگیری درباره مجوز هر جنگی که بیش از ۶۰ روز به طول بینجامد، انجام دهد. و این میتواند منجر به یک سرزنش نمادین شود.
حتی جمهوریخواهانی که از جنگ حمایت میکنند نیز ممکن است از رأیگیری که آنها را به موضوعی مرتبط کند که خطر تبدیل شدن به یک بار سیاسی در انتخابات میاندورهای را دارد، خودداری کنند.
همچنین مشخص نیست که چند نفر از اعضای جمهوریخواه حاضر خواهند بود در زمان جنگ به طور علنی رئیسجمهور خود را سرزنش کنند. حتی برخی از جمهوریخواهانی که به جنگ انتقاد کردهاند، از رأیگیری علیه ترامپ خودداری کردهاند — نگران از اینکه چنین سرزنشی چگونه به نظر میرسد و چه نوع انتقامی ممکن است از سوی رئیسجمهور به دنبال داشته باشد.