چارچوب دیپلماتیک تاریخی که روز چهارشنبه امضا شد، نشانهای از تغییر پارادایمی در سیاست خاورمیانه است، اما تأمین صلح با ایران نیازمند بازسازی بنیادی شبکه اتحاد واشنگتن است. دستیابی به یک توافق جامع منطقهای مستلزم آن است که کاخ سفید به شدت جاهطلبیهای ژئوپولیتیکی شرکای سنتی خود را محدود کند. زیرا توافق نهایی به ثبات منطقهای وابسته است، تأمین صلح با ایران دولت را وادار میکند تا به طور مستقیم با استراتژیهای نظامی و سرزمینی جاری که توسط دولت اسرائیل اجرا میشود، به چالش بپردازد.
تأمین صلح با ایران امروز
پس از آنکه رئیسجمهور دونالد ترامپ روز چهارشنبه یک توافق صلح مقدماتی با ایران امضا کرد، اشغال و بمباران لبنان توسط اسرائیل مانع اصلی توافق نهایی و صلح پایدار است. تأمین و حفظ توافق صلح نهایی نیازمند نوعی مواجهه با اسرائیل است که ترامپ در بیشتر دوران ریاستجمهوری خود از آن اجتناب کرده است، با توجه به نفوذ ایران بر تنگه هرمز و جریانهای انرژی جهانی.
ایران تأکید کرده است که آتشبس و اکنون چارچوب توافق صلح باید شامل تمام جنگ منطقهای باشد و بنابراین نیاز دارد که اسرائیل اشغال جنوب لبنان را پایان دهد. شورای عالی امنیت ملی ایران روز دوشنبه اعلام کرد که طبق توافق چارچوب، که به آن یادداشت تفاهم گفته میشود، “جنگ و عملیات نظامی در تمام جبههها—از جمله پایان فوری جبهه لبنان امشب و بهطور دائمی—به پایان خواهد رسید.”
این درخواست به طور مستقیم از “تضمینهای امنیتی بلندمدت” ناشی میشود که تهران در بیانیههای عمومی خود از آغاز درگیری به آن اشاره کرده است. برای اینکه این تضمینها معنایی داشته باشند، تهران نیاز دارد که ترامپ نخستوزیر بنیامین نتانیاهو را تحت فشار قرار دهد و اطمینان حاصل کند که اسرائیل حمله غافلگیرکننده دیگری علیه ایران انجام ندهد. تنها راهی که واشنگتن میتواند این تعهد را نشان دهد، فشار به اسرائیل در حال حاضر، در لبنان است. همانطور که تریتا پارسی از موسسه کوئینسی استدلال کرده است، الزام اسرائیل به آتشبس یک “آزمون از تمایل و توانایی آمریکا برای محدود کردن نزدیکترین متحد منطقهای خود است.”
مواجهه با موانع منطقهای تأمین صلح با ایران را تضمین میکند
ایران حق دارد که نسبت به این که واشنگتن چنین فشاری بر اسرائیل وارد خواهد کرد، تردید داشته باشد. پس از بمباران اخیر اسرائیل در حومه جنوبی بیروت، محمد قاليباف، رئیس مجلس ایران نوشت که ورود به ضاحیه «بار دیگر نشان داده است که آمریکا یا ارادهای برای انجام تعهداتش ندارد یا توانایی آن را.» با درک این که تلاشهای خشونتآمیز اسرائیل برای تصرف سرزمین در لبنان تنها با تأیید ایالات متحده ممکن است، مذاکرهکننده ارشد ایران اعلام کرد که «بازی پلیس بد و پلیس خوب منسوخ شده است.»
تا آن زمان، به نظر میرسید که کاخ سفید از آکسیوس و دیگر رسانههای دوستانه استفاده میکند تا به ایران این احساس را بدهد که در حال فشار آوردن به اسرائیل است، در حالی که همچنان به حامیاش در خاورمیانه چراغ سبز برای اشغال همسایه شمالیاش میدهد. در واقع، در حالی که مخاطبان آمریکایی از خبرنگار آکسیوس، باراک راوید، شنیدند که واشنگتن از حملات لبنان «عصبانی» است، مخاطبان اسرائیلی عکس این را شنیدند.
روزنامه اسرائیل هیوم متعلق به میریم آدلسون گزارش داد که ایالات متحده و اسرائیل در واقع «کاملاً هماهنگ بودند، هم در مورد حملات در ضاحیه بیروت و هم در مورد پاسخ اسرائیل به آتشباران موشکی از ایران»، و اینکه مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، بهویژه نقش «مهمی» در متقاعد کردن ترامپ برای حمایت از حملات تلافیجویانه اسرائیل ایفا کرد. این روزنامه گفت که عملیات اسرائیلی «کاملاً با سنتکام هماهنگ بود، حتی اگر آمریکاییها خودشان حمله نکردند.» مهمات استفاده شده توسط اسرائیلیها در لبنان، مدرکی دیگر از دخالت ایالات متحده است، به طوری که کورتنی بونئو، خبرنگار آمریکایی-هلندی که از جنوب لبنان گزارش میدهد، به تازگی به نشریه The American Conservative گفت که زبالههای باقیمانده از کمپین تخریب و بمباران اسرائیل به وضوح ساخت ایالات متحده است.
تنشهای ژئوپلیتیکی حلنشده تهدیدی برای تأمین صلح با ایران است
ترامپ میخواهد هر دو طرف را داشته باشد. هزینههای سیاسی جنگ در حال افزایش است و او به دنبال خروج است، اما خروج نیاز به مواجهه با اسرائیل و لابی در مورد لبنان دارد، و این یک درگیری سیاسی است که او از مبارزه مستقیم با آن اجتناب کرده است، حتی در حالی که در هفتههای اخیر نتانیاهو را مورد انتقاد قرار داده است.
اسرائیل بر این باور است که همچنان میتواند از آن اجتناب کند. به محض اعلام توافق، وزیر دفاع اسرائیل، اسرائیل کاتز، گفت که اشغال جنوب لبنان توسط اسرائیل ادامه خواهد یافت و این کشور قصد دارد بهطور “نامحدود” در لبنان، سوریه و غزه بماند. وزیر دارایی اسرائیل، بزالل اسموتریچ، نیز روز سهشنبه اعلام کرد که “هیچگونه خروجی از لبنان نخواهد بود، نه تا روز جمعه و نه بعد از آن. ما در جنوب لبنان خواهیم ماند و حضور خود را در آنجا تقویت خواهیم کرد”، در حالی که وزیر امنیت ملی، ایتامار بنگویر، روز دوشنبه گفت که اسرائیل به هیچ توافقی متعهد نیست.
تأمین صلح با ایران مستلزم احتیاط است
اگرچه رهبران اسرائیل تأکید میکنند که بهدقت در حال مبارزه با “حزبالله” هستند، تعداد کشتهشدگان حداقل ۳,۸۲۶ غیرنظامی لبنانی که در حملات اسرائیل جان خود را از دست دادهاند، نشان میدهد که این تنها بهانهای بیش نیست. ترامپ، هرچند که در تأمین مالی این درگیری هیچ پرداختی را از دست نداده است، روز سهشنبه در اجلاس جی۷ به این موضوع اعتراف کرد و به خبرنگاران گفت که اسرائیل “نیازی ندارد هر بار که به دنبال کسی است، یک ساختمان آپارتمانی را خراب کند. در آن ساختمانهای آپارتمانی افراد زیادی وجود دارند و همه آنها حزبالله نیستند.”
و اگرچه اسرائیل از حزبالله بهعنوان بهانهای برای اقدام نظامی استفاده میکند، دلیلی وجود ندارد که باور کنیم اشغال ارتش اسرائیل حتی اگر حزبالله سلاحهای خود را زمین بگذارد، پایان خواهد یافت. مقامات اسرائیلی در اظهارات عمومی خود علاقهمندی به گسترش سرزمینی بهخاطر خود و بهطور فزایندهای به یهودیسازی اراضی لبنانی از طریق شهرکسازی را ابراز کردهاند—ایدهای که Jewish Currents آن را “یک بار حاشیهای” توصیف کرده اما اکنون از “یک حرکت سازمانیافته با حمایت گسترده دولتی و عمومی” برخوردار است.
بیست عضو کنست اسرائیل در آوریل به کابینه نامه نوشتند و خواستار “اشغال و کنترل کامل” بر جنوب لبنان به همراه “جابجایی کامل” جمعیت آن شدند، در حالی که نظرسنجیای که توسط Direct Polls برای i24NEWS انجام شد، نشان داد که ۶۲ درصد اسرائیلیها از اشغال همه اراضی جنوب رودخانه لیتانی حمایت میکنند.
تحقق ثبات به معنای تأمین صلح با ایران بهطور قطعی است
اشغال لبنان توسط اسرائیل، مانند کمپینهای پاکسازی قومیاش در غزه و کرانه باختری، بهطور مستقیم علیه منافع آمریکایی عمل میکند، در این مورد متوقف کردن جنگی که اقتصاد جهانی را ویران کرده است. واشنگتن تمام ابزارهای لازم برای متوقف کردن این وضعیت را در اختیار دارد، اما به سادگی از استفاده از آن خودداری کرده است.
جو کنت، رئیس سابق مرکز ملی ضدتروریسم دولت و یکی از منتقدان برجسته جنگ به نفع آمریکا، در ایکس اظهار داشت: “ما میتوانیم شانسهای خود را برای حفظ این توافق تقویت کنیم با قطع تمام کمکهای نظامی/اطلاعاتی به اسرائیل”، که “هر فرصتی را برای خراب کردن این توافق غنیمت شمرد و احتمالاً دوباره این کار را خواهد کرد مگر اینکه اقدام کنیم”، و افزود که برای اینکه یک توافق برقرار بماند، باید “هر عاملی که میتوانیم کنترل کنیم و ممکن است ما را به جنگ با اسرائیل یا ایران بازگرداند، از بین ببریم. تمام شرایطی را که میتوانیم کنترل کنیم به نفع خودمان تعیین کنیم.”
اگرچه روزگاری غیرقابل تصور بود، ترامپ در روزهای اخیر به سمت این موضع به نفع آمریکا نزدیکتر شده و از ذهنیت به نفع اسرائیل که به جنگ با ایران منجر شد، فاصله گرفته است. با تأکید ایران بر اینکه هر توافق صلح باید “تمام جبههها” را شامل شود، از جمله لبنان، و با تعهد کامل اسرائیلیها به پروژه اسرائیل بزرگ، قطع کمک به اسرائیل اکنون حداقل قیمت خروج کامل از درگیری است که ترامپ میگوید میخواهد.