پیروزی دموکرات‌ها در هر دو مجلس راه‌هایی را برای نظارت، احضاریه و مبارزات تأیید فراهم می‌کند، اما وتوی ریاست‌جمهوری از تصویب قوانینی برای پایان دادن به جنگ با ایران یا محدود کردن فروش تسلیحات جلوگیری می‌کند. تحقیقات فساد و رقابت انتخابات ۲۰۲۸ ممکن است مؤثرتر از هر لایحه‌ای باشند.
امیدهای دموکرات‌ها در برابر وتوی ریاست‌جمهوری
پیروزی‌های شگفت‌آور حزب دموکرات در انتخابات میاندورهای 3 نوامبر 2026، امیدها را برای مهار شدیدترین افراط‌های سیاست خارجی دولت ترامپ در خاورمیانه زنده کرده است. اکثریت دموکرات‌ها در مجلس نمایندگان و سنا فرصت‌های جدیدی برای استفاده از فرایند قانونگذاری جهت مانع‌تراشی در جنگ به رهبری ایالات متحده علیه ایران، محدود کردن فروش تسلیحات به اسرائیل و کشورهای خلیج، و اعمال نظارت بیشتر بر دولت از طریق بازبینی کنگره و قدرت سنا در تایید انتصاب‌های ریاست‌جمهوری فراهم می‌آورد. پیشروها همچنین در انتخاب نامزدهایی مانند Abdul El-Sayed زمین امید بلندمدتی می‌بینند، که پیروزی او در میشیگان نشان می‌دهد نفوذ AIPAC بر سیاست ایالات متحده ممکن است در حال افول باشد.
با این حال موانع قابل توجهی باقی است. ترامپ همچنان وتوی ریاست‌جمهوری را در اختیار دارد، در حالی که قیمت‌های بالای انرژی بحران توان پرداخت خانوارهای آمریکایی را تشدید کرده است. حتی اگر فشار کنگره به پایان دادن جنگ با ایران کمک کند، درگیری در یمن ممکن است به‌طور قابل ملاحظه‌ای حل‌نشدنی‌تر باشد. میزان تبدیل موفقیت انتخاباتی دموکرات‌ها به تغییرات قابل توجه در سیاست خارجی ایالات متحده نامشخص باقی می‌ماند.
در این تحلیل جمعی، Arab Center Washington DC از همکاران خود دعوت کرد دیدگاه‌هایشان را درباره اینکه نتایج میاندورهای چگونه بر سیاست خارجی ایالات متحده تاثیر خواهد گذاشت، مطرح کنند. آیا انتخابات نوید آینده‌ای بهتر برای خاورمیانه را می‌دهد، یا آیا سیاستِ آشناِ جنگ و نظامی‌گرایی پیروز خواهد شد؟
سرزنش ترامپیسم، اما دموکرات‌ها با حسابرسی روبه‌رو هستند
Tamara Kharroub، مدیر اجرایی و پژوهشگر ارشد
در آنچه بسیاری آن را «سونامی آبی» توصیف کردند، دموکرات‌ها کنترل مجلس نمایندگان و سنا را به‌دست آوردند—حتی کرسی‌هایی را در ایالت‌های سنتی جمهوری‌خواه مانند کانزاس، کارولینای جنوبی و تگزاس برای اولین بار در چند دهه تصاحب کردند—و در انتخابات‌های فرمانداری و سطوح ایالتی کلیدی نیز پیروز شدند.
در مواجهه با جنگ‌های بی‌پرواى ایالات متحده و بحران رو به وخامتِ توانایی پرداخت، تعصبات و حملات علیه جوامع مهاجر، فساد گسترده و نفوذ روزافزون شرکت‌ها، حملات به آزادی‌های مطبوعات و نهادهای دموکراتیک، و حمایت ادامه‌دار از سیاست‌های پاک‌سازی قومی و تهاجم منطقه‌ای اسرائیل، مردم آمریکا تغییر را انتخاب کردند.
رئیس‌جمهور ترامپ از رأی‌دهندگان خواست طوری رفتار کنند که گویی او در برگه رأی حضور دارد، و دقیقاً همین کار را انجام دادند. نتایج نمایانگر یک همه‌پرسی درباره ترامپ و رد آشکار برنامه او است. رأی‌گیری میاندورهای 2026 عمدتاً توسط نارضایتی اقتصادی، نارضایتی از ترامپ، و تغییرات قابل توجه در میان رأی‌دهندگان جوان‌تر، مستقل‌ها و گروه‌های اقلیتی کلیدی به نفع حزب دموکرات هدایت شد.
اما در حالی که دموکرات‌ها در رد ترامپیسم متحد شدند، تقسیمات درون حزب عمیق‌تر از همیشه است و تأثیر این تغییر انتخاباتی بر سیاست نامشخص‌تر است. سه نقطه عطف تعیین خواهد کرد چه تغییری ممکن است رخ دهد. اول، دو ماه پیش از سوگند 120مین کنگره حیاتی خواهد بود، زیرا ترامپ و جمهوری‌خواهان کنگره برای تثبیت اولویت‌های سیاستی خود عجله خواهند کرد و احتمالاً گام‌هایی برای پیش‌دستی و محدود کردن اکثریت دمکراتِ وارد شده بردارند.
دوم، در طول دو سال آینده، دموکرات‌ها با چالش قدرت وتوی رئیس‌جمهور مواجه خواهند شد که ترامپ پیشاپیش تهدید به استفاده از آن کرده است. اگرچه دموکرات‌ها اکثریت دوسوم لازم برای لغو یک وتو را ندارند، می‌توانند از اکثریت‌های کنگره‌ای خود برای انجام نظارت، تحقیق درباره ادعاهای فساد مرتبط با رئیس‌جمهور و همکارانش، و به‌عنوان یک بازدارنده در برابر دولت استفاده کنند.
این دوره آیا به بن‌بست قانونگذاری منجر خواهد شد یا به درجه‌ای از همکاری دوحزبی باقی می‌ماند، باید دید. بنابراین، سومین و مهم‌ترین نبرد پیش رو در انتخابات ریاست‌جمهوری 2028 قرار دارد. چتر دموکرات‌ها در حال حاضر شامل همه از میانه‌روها تا دموکرات‌های شرکتی تا سوسیالیست‌های دموکراتیک است. بنابراین حزب باید فراتر از مخالفت با ترامپ به بحران هویت و رهبری خود بپردازد اگر امید دارد پیروزی‌های انتخاباتی را به تغییر سیاسی پایدار تبدیل کند.
ترامپ و جنگ با ایران پس از پیروزی دموکرات‌ها
دانیل برامبرگ، پژوهشگر ارشد غیرمقیم
جنگ ایران نقش قابل‌توجهی در شکست جمهوری‌خواهان ایفا کرد. اما پیش‌بینی اینکه ترامپ چه کار بعدی انجام خواهد داد دشوار است. به هر حال، تصمیم او برای آغاز یک جنگ انتخابی علیه ایران هرگز به یک هدف راهبردی روشن یا حتی به یک محاسبه عقلانی متکی نبود. سؤال اکنون این است که آیا خودبزرگ‌بینی ترامپ و تمایل او به نمایش قدرت او را به باززنده‌سازی جنگ با ایران سوق خواهد داد یا از آن فاصله خواهد گرفت.
میزان شکست جمهوری‌خواهان به نظر می‌رسد دلالت بر کناره‌گیری داشته باشد. رهبران جمهوری‌خواه بی‌شک ترامپ را تشویق خواهند کرد که یک راه خروج بیابد، با این آگاهی که اگر ترامپ انتخاب کند جنگ را ادامه دهد، در انتخابات 2028 هزینه سیاسی سنگینی خواهند پرداخت. ممکن است ترامپ در عوض با خشم واکنش نشان دهد.
اما یک حملهٔ کوتاه‌مدت و شدید به ایران رهبران ایران را مجبور نخواهد کرد که تنگه هرمز را دوباره باز کنند یا به یک توافق هسته‌ای تن دهند. اگر ترامپ به اهداف نفت، گاز و زیرساخت‌های ایران حمله کند، ایران با حمله به تأسیسات نفت، گاز و شیرین‌سازی آب کشورهای عرب خلیج فارس تلافی خواهد کرد. هر تلاش برای بمباران ایران تا مرحله تسلیم کردن آن در نتیجه پاسخی را به دنبال خواهد داشت که می‌تواند کل بازار جهانی نفت و گاز را ناتوان سازد. این سناریوی «ویرانی تضمین‌شدهٔ متقابل» نمی‌تواند پیروزی نظامی برای آمریکا به ارمغان آورد.
اگر ترامپ موافقت کند با ایران مذاکره کند، ممکن است خشم خود را متوجه مشاوران آمریکایی‌اش کند که او را وارد جنگ کردند، یا متوجه نخست‌وزیر اسرائیل، Benjamin Netanyahu، که در تلاش است پس از انتخابات پارلمانی نامشخص، ائتلاف حکومتی جدیدی شکل دهد. کنایه‌آمیز است که جنگ مشترک آمریکا و اسرائیل برای ایجاد تغییر رژیم در ایران تحولی در دولت ایالات متحده را به حرکت درآورده که ترامپ را در موقعیتی بسیار ضعیف‌تر قرار داده است.
روابط آمریکا و اسرائیل در مسیر تلاطم قرار دارد
یوسف منایر، رئیس برنامه اسرائیل/فلسطین و پژوهشگر ارشد
نتایج تاریخی انتخابات میاندورهای تنها یک همه‌پرسی دربارهٔ دونالد ترامپ نبود بلکه همچنین یک رای اعتراضی علیه جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران و پیامدهای اقتصادی آن بود که توسط هر رأی‌دهندهٔ آمریکایی احساس شد. مسائل سیاست خارجی بندرت نتایج انتخاباتی را در ایالات متحده رقم می‌زنند، عمدتاً زیرا آمریکایی معمولی خود را از سیاست‌هایی که هزاران مایل دورتر از سرزمین مادری اجرا می‌شوند دور احساس می‌کند. با این حال این بار، آمریکایی‌ها با هر بار مراجعه به پمپ‌بنزین و فروشگاه مواد غذایی به شکست‌های جنگ ایران یادآوری شدند. جنگ به مسئله‌ای داخلی تبدیل شد که مستقیماً بر جیب آمریکایی‌ها در سراسر طیف سیاسی تأثیر گذاشت.
اسرائیل بخش مرکزی این روایت است. اکنون بیش از همیشه هزینه‌های گروه‌های حامی اسرائیل در سیاست ایالات متحده مورد مطالعه قرار می‌گیرد، و همچنین تنفر از نسل‌کشی اسرائیل در غزه وجود دارد. پیامدها برای فلسطین و اسرائیل قابل‌توجه خواهد بود زیرا به نظر می‌رسد روابط آمریکا و اسرائیل در مسیر تلاطم بیشتری قرار دارد.
استراتژی‌های انتخاباتیِ قدیمی که در گذشته پیروزی نامزدهای طرفدار اسرائیل را رقم زده بودند، در این دور به‌طرزی چشمگیر شکست خوردند، به‌ویژه در ایالت‌های نوسان حیاتی مانند Michigan، جایی که شمار بی‌سابقه‌ای از نامزدهایی که از حقوق فلسطینیان دفاع می‌کردند به کنگره راه یافتند. این تغییر درِ یک دورهٔ جدید از سیاست در ایالات متحده دربارهٔ اسرائیل و فلسطین را گشوده است که سال‌ها سیاست‌گذاری — و احتمالاً پویایی‌های خودِ نزاع — را شکل خواهد داد.
قیمت‌های انرژی چه خواهد شد؟
جیم کرین، پژوهشگر ارشد غیرمقیم
«موج آبی» تأثیر اندکی بر قیمت بنزین و دیزل خواهد داشت. قیمت‌های بالای انرژی پیامد مستقیمِ جنگ نَاپسندِ علیه Iran است که حملات مکرر به کشتی‌های نفتکش و پالایشگاه‌ها را به‌همراه داشته، کمبود ایجاد کرده و باعث افزایش قیمت انرژی شده است.
پایان احتمالیِ جنگ می‌تواند فشارهای قیمتی را تسکین دهد، اما تقاضای نفت برای یک یا دو سال دیگر همچنان بالاتر خواهد ماند زیرا دولت‌ها و شرکت‌ها مخازن ذخیره را که به پایین‌ترین سطوح از سال 2016 رسیده‌اند، پر می‌کنند. تا پایان اکتبر 2026، حدود یک دهم ظرفیت پالایش جهانی به‌دلیل جنگ‌ها در Iran و Ukraine از مدار خارج مانده بود. جنگ علیه Iran همچنین افزایش‌های چشمگیری در هزینه‌های چارتر نفتکش‌ها به‌همراه داشته است. قیمت نفت درنهایت در یک بازار جهانی تعیین می‌شود و نه کنگره و نه رئیس‌جمهور گزینه‌های فوری زیادی برای کاهش آن ندارند.
پس از انتخابات میاندورهای، ممکن است President Trump اقداماتی انجام دهد که اثر معکوس داشته باشند. از سرگیری جنگ علیه Iran تقریباً قطعی است که قیمت نفت و سوخت را افزایش خواهد داد. کنگره می‌تواند مقاومت کند. اما President Trump پیش‌تر نشان داده است که مایل است بدون مشورت با قوهٔ مقننه اقدام کند.
یک کنگره به رهبری دموکرات‌ها ممکن است همچنین اثربخشی گام‌هایی را که برای کاهش فشارهای قیمتی برداشته می‌شود محدود کند. دموکرات‌ها ممکن است نظارت خود بر سرمایه‌گذاری‌های شرکت‌های آمریکایی و پنتاگون در صنعت نفت و گاز Venezuela را تشدید کنند یا تلاش کنند معافیت‌های تحریمی (با حمایت بسیاری از جمهوری‌خواهان) در فروش محصولات نفتی Russia را لغو کنند. هر دو ابتکار ممکن است تلاش‌های دولت Trump برای تأمین نفت و سوخت تصفیه‌شدهٔ اضافی از Venezuela و Russia با هدف کاهش هزینه‌های انرژی در ایالات متحده را تضعیف کند. به‌خلاصه، به نظر می‌رسد قیمت‌ها برای مدتی طولانی بالا باقی خواهند ماند.
آیا ترامپ در یمن مداخله نظامی خواهد کرد؟
Annelle Sheline, پژوهشگر ارشد غیرمقیم
تأثیر انتخابات میاندورهای آمریکا بر یمن و درگیری سعودی-حوثی هنوز روشن نیست. تا کنون، ترامپ از درخواست ریاض برای مداخله مستقیم علیه حوثی‌ها خودداری کرده و در عوض فرستادن مشاوران نظامی و اطلاعاتی آمریکایی را انتخاب کرده است.
این تصمیم به احتمال زیاد بازتابی از ترکیبی از عوامل است. عربستان سعودی پس از اصرار ریاض بر خروج رقیب منطقه‌ای‌اش، امارات متحده عربی (UAE)، از این کشور در ژانویه 2026 در حمایت از جناح‌های ضدحوثی در یمن دچار مشکل شده است. اما به نظر می‌رسد ترامپ به ابوظبی تمایل دارد، که یکی از مهم‌ترین پیروزی‌های سیاست خارجی او یعنی توافق‌های ابراهیم را تحویل داده است. دولت ترامپ ممکن است احساس کند عربستان باید بابت تصمیمش برای اخراج امارات و تنها مقابله با حوثی‌ها متحمل پیامدها شود. علاوه بر این، ترامپ احتمالاً مایل نیست هنگام مشغول بودن نیروی دریایی آمریکا در حفاظت از نفت‌کش‌هایی که از تنگه هرمز عبور می‌کنند، جبهه جنگ دیگری باز کند.
اکنون که ترامپ فشار انتخابات برای پایین آوردن قیمت نفت را حس نمی‌کند، ممکن است انگیزه کمتری برای مداخله به نفع عربستان برای افزایش عرضه نفت این پادشاهی به بازار داشته باشد. با این حال، اگر ترامپ حمله عمده دیگری به ایران آغاز کند، حوثی‌ها ممکن است علیه پایگاه‌های آمریکایی تلافی کنند. در این سناریو، ترامپ ممکن است تصمیم به ازسرگیری حملات به یمن بگیرد. با این وجود با توجه به رد آشکار سیاست خارجی جنگ‌طلبانه ترامپ از سوی رأی‌دهندگان آمریکایی، حزب جمهوری‌خواه ممکن است تلاش کند رئیس‌جمهور را قانع کند تا همه تلاش خود را برای بازگشت به وعده محبوب کارزارش مبنی بر «دیگر جنگ‌های احمقانه» بکند.
تحقیقات فساد، آزمون وتوی ریاست‌جمهوری
Amy Hawthorne, پژوهشگر ارشد غیرمقیم
آمریکایی‌ها از فساد ترامپ و دولت او خشمگین هستند. اکثریت دمکرات ورودی در کنگره بدون شک از اختیارات خود برای تحقیق در مورد تخلفات ادعایی دولت به طور تهاجمی استفاده خواهند کرد. آنها قادر خواهند بود جلسات استماع را دستور دهند، احضاریه برای اسناد و شهادت صادر کنند، و مدارک تخلف را به دادستان‌های فدرال ارجاع دهند. پرونده‌های مرتبط با خاورمیانه هدف‌های اصلی آنها خواهد بود.
دموکرات‌ها احتمالاً حوزه‌هایی مانند سرمایه‌گذاری اماراتی‌ها در یک پروژه رمزنگاری مؤسس‌شده توسط ترامپ (و پسرانش) و فرستاده‌اش در خاورمیانه، استیو ویتکوف (و پسر او نیز)؛ معاملات سودآور املاک و مستغلات ترامپ در خاورمیانه؛ و تأمین مالی خلیج فارس برای شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی متعلق به داماد ترامپ و «فرستاده صلح»، جرد کوشنر را بررسی خواهند کرد.
البته ترامپ و متحدانش با هر تلاشی برای پاسخگو کردن آنها مبارزه خواهند کرد. در دوره اول ریاست‌جمهوری وی، زمانی که کنگره به‌دست دموکرات‌ها تحقیقات را دنبال می‌کرد، ترامپ و همکارانش از تبعیت از احضاریه‌ها امتناع کرده و فرآیند نظارتی را به طرق دیگر مختل کردند. اکنون، به‌عنوان یک رئیس‌جمهور در حال رفتن که کنگره را از دست داده است، ترامپ احتمالاً با نقض حتی فاحش‌تر قواعد و هنجارها واکنش نشان خواهد داد.
دموکرات‌ها این را از ترامپ می‌دانند و آماده‌اند. اما تحقیقات و نبردهای قضایی زمان‌بر است و پاسخگویی حقوقی کند است. بنابراین، هدف کوتاه‌مدت دموکرات‌ها ایجاد پرونده سیاسی قوی علیه آنچه نماینده رابرت گارسیا (D-CA) «خانواده جنایتکار ترامپ» می‌نامد خواهد بود. با شروع رقابت‌های ریاست‌جمهوری 2028، دموکرات‌ها از افشای فساد برای وارد کردن بیشترین آسیب سیاسی ممکن به ترامپ و یاری‌کنندگان جمهوری‌خواه او استفاده خواهند کرد.