مقالات استیضاح نماینده توماس ماسّی علیه پیت هگسث آسیبی عمیق‌تر از اختیارات جنگی غیرقانونی را آشکار می‌کند: بیش از دو دهه افسران تأییدشده توسط سنا بدون توضیح برکنار شده‌اند، بودجه‌ها بر پایه انتظارات سازش تنظیم شده و متحدان نسبت به ایالات متحده دچار تردید شده‌اند.
رهبران پنتاگون با نخستین استیضاح خود روبه‌رو می‌شوند
روز دوشنبه، نماینده کنگره آمریکا توماس مسی، مواد استیضاح علیه وزیر دفاع پیت هگسث را معرفی کرد و این امر رای‌گیری در مجلس نمایندگان را که می‌تواند همین هفته برگزار شود، به‌دنبال داشت. مسی، جمهوری‌خواهی که در ژانویه از کنگره خارج می‌شود، هگسث را متهم به به‌راه‌انداختن «جنگ غیرقانونی» در ایران و سواستفاده از مقام خود کرده است. هگسث نخستین رهبر غیرنظامی مجموعه نظامی آمریکا خواهد بود که در 150 سال گذشته با استیضاح روبه‌رو می‌شود.
آخرین فرد، ویلیام بِلک‌نَپ، وزیر جنگ رئیس‌جمهور یولیسیس اس. گرانت بود—عنوانی که در آن زمان برای رهبر غیرنظامی ارتش آمریکا به‌کار می‌رفت، پیش از تشکیل یک وزارت دفاع متحد. مجلس نمایندگان با اتفاق آرا به استیضاح او رای داد. بلک‌نپ پیش از محاکمه در سنای ایالات متحده استعفا داد؛ او از محکومیت اجتناب کرد زیرا بسیاری از سناتورها با استیضاح یک شهروند خصوصی ناراحت بودند. (استیضاح‌ها نیازمند باقی‌ماندن متهم در مقام نیستند.)
هشت اتهام و یک ورقه اتهام
ورقه اتهام مسی شامل هشت مورد است که شدیدترین آن این است که هگسث «آگاهانه دستورات غیرقانونی برای آغاز جنگ علیه یک کشور خارجی را اجرا و پیاده کرده است علیرغم عدم وجود مجوز کنگره» و «نشان داده است که در صورت باقی‌ماندن در مقام تهدیدی برای قانون اساسی خواهد بود.»
چهار مورد از اتهامات استیضاح مربوط به اختیارات جنگ است، در حالی که سایر موارد به تلفات غیرنظامیان، کشتارهای خارج از چارچوب قانونی طی حملات دریایی، سرکوب آزادی بیان و ربودن یک رهبر خارجی مربوط می‌شود.
کیفرخواست شامل برخی از رفتارهای علنی‌تر و خلاف هنجار و قانون هگستث نیست: نقض قانون کنترل توقیف با امتناع از آزاد کردن وجوهی که توسط کنگره برای کمک به اوکراین تصویب و تخصیص یافته بود، الزام مشارکت نظامیان یکنواخت در راهپیمایی‌های جناحی، امتناع از ارائه جلسات توجیهی به دموکرات‌های کنگره، محروم کردن مطبوعات از دسترسی به پنتاگون، برکناری بدون توضیح بیش از دو ده افسر ارشد که توسط سنا برای جایگاه‌ها و درجات خود تایید شده بودند، انتصاب افرادی که به‌خاطر نافرمانی یا اقدامات سیاسی از خدمت نظامی بیرون رانده شده‌اند به مناصب ارشد غیرنظامی در وزارت دفاع، تغییر نام وزارتخانه بدون مجوز کنگره، و کارزار علیه اعضای کنونی کنگره.
ترامپ حمایت خود از وزیرش را دوچندان می‌کند
رییس‌جمهور Donald Trump همچنان از هگستث حمایت می‌کند و او را به‌خاطر «پیروزی در دو جنگ» ستایش می‌کند. و وزیر دفاع بی‌پروا به کار خود ادامه می‌دهد: در 5 نوامبر، او ویدیویی تقریباً شش دقیقه‌ای منتشر کرد و تأکید کرد که «این درباره من نیست، اما البته، طرف مقابل، اگر متوجه شده باشید، وسواسی است. یک نماینده ناراضی و شکست‌خورده، همراه با همه متحدان دموکرات خود، همچنین مقالات ساختگی استیضاح را علیه این‌جانب مطرح کرده‌اند، درست همان‌طور که دو بار علیه رییس‌جمهور Trump امتحان کردند.»
مهم‌ترین مسئولیت وزیر دفاع مدیریت کنگره است زیرا طبق قانون اساسی ایالات متحده، این کنگره است که قدرت «برافراشتن و پشتیبانی از ارتش‌ها» و «تأمین و نگهداری نیروی دریایی» را دارد. هگستث آن روابط را مسموم کرده است. احتمال دارد که استیضاح او در مجلس نمایندگان دست‌کم در مورد اتهام تلاش برای مجازات سخنان سناتور Mark Kelly، که هگستث بی‌دلیل او را به فتنه متهم کرد، موفقیت‌آمیز باشد. (هگستث اقداماتی را برای کاهش رتبه نظامی و پرداخت بازنشستگی کلی به‌طور موثر از گذشته آغاز کرده است.)
نماینده جیمز کامر، رئیس جمهوری‌خواه کمیته نظارت مجلس، نسبت به دفاع از هگست وثوق‌ناک نیست و بیشتر دستخوش شک است و می‌گوید «پرسش‌های زیادی» در مورد وزیر دفاع وجود دارد. رهبر اقلیت مجلس، حکیم جفریز، درباره استیضاح «قطعاً بله» است. مارشا بلاک‌برن، فرماندار منتخب تنسی، به نظر نمی‌رسد که با انتصاب هگست به کرسی خالی سنا به او خروج شرافتمندانه‌ای اعطا کند.
ترامپ مطمئناً هگست را به مبارزه در برابر استیضاح وادار خواهد کرد و او را به رفتارهای افراطی تشویق خواهد کرد—هم به‌عنوان عامل حواس‌پرتی از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای و هم برای ارضای رویکرد سرگرمی‌محورش به حکومت چون این «تلویزیون عالی» خواهد بود.
آمادگی کاهش می‌یابد در حالی که مهمات کم است
چه هگست محکوم شود و چه نشود، اقدامات او پیشاپیش سال‌ها تجربه آزموده در میدان نبرد را در میان رهبران ارشدی که مجبور به کناره‌گیری شدند از وزارت دفاع گرفته است و اثری بازدارنده بر کسانی که باقی مانده‌اند گذاشته است.
هگست با برنامه‌ریزی ضعیف برای جنگ با ایران که نیاز به اعزام‌های طولانی‌مدت را تحمیل کرد، آمادگی نظامی را فرسایش داده است؛ با عدم کسب حمایت کنگره برای لایحه هزینه‌های تکمیلی جنگ، نیروها را از بودجه محروم کرده است؛ کسری‌های مهمات را ادامه داده زیرا بودجه را طوری ساخت که پرداخت آنها را به تصویب سومین لایحه مصالحه حزبی موکول کند؛ حفظ نیروی انسانی را آسیب زده چون اکنون 53 درصد از اعضای سرویس می‌خواهند به‌خاطر سیاسی‌شدن زودتر ترک خدمت کنند؛ و متحدان را به پرسش درباره مشروعیت عملیات نظامی آمریکا واداشته است.
چرا رهبری پنتاگون هنوز بهتر لازم دارد
وسوسه قوی‌ای در میان دشمنان هگست وجود خواهد داشت که نظامیان را با احضار افسران اخراج‌شده به‌عنوان شاهدان وارد روند استیضاح کنند.
این خطا خواهد بود، چه از منظر هنجاری و چه عملی. از منظر هنجاری، قرار دادن ارتش در موقعیتی که اربابان غیرنظامی خود را قضاوت کند به روابط مدنی-نظامی آسیب می‌زند. چیزی که یک دموکراسی در لحظات سیاسی متشنج باید بخواهد این است که ارتش از منظر سیاسی بی‌طرف بماند. از منظر عملی، آنچه برخی به‌صورت یک میز طولانی از افسران یونیفرم‌پوش با نشان‌های درخشان که شاهد تعدی‌های سیاستی هستند تصور می‌کنند در واقع رژه‌ای از افرادی در کت و شلوار خواهد بود که توضیح می‌دهند هیچ ایده‌ای ندارند چرا برکنار یا مجبور به بازنشستگی شده‌اند.
دو معیار بنیادین برای سنجش سلامت مدل روابط مدنی-نظامی ایالات متحده این است که رهبری سیاسی بتواند هر افسر نظامی را برکنار کند و نیروهای مسلح سیاست‌های رهبری غیرنظامی را اجرا کنند چه با تصمیمات موافق باشند چه مخالف. با وجود همه ویرانی‌ای که Hegseth بر نیروی نظامی ایالات متحده وارد آورده است، پایبندی حرفه‌ای آن به زیر‌دستی در برابر کنترل غیرنظامیان همچنان قوی باقی مانده است.
این یک دلیل دیگر است که نشان می‌دهد نیروهای مسلح شایسته رهبری غیرنظامی بسیار بهتری از آنچه ترامپ، سناتورهایی که Hegseth را به‌عنوان وزیر دفاع تأیید کردند، و خود Hegseth ارائه داده‌اند، هستند.