درگیریهای جدید ایالات متحده و ایران شکنندگی آتشبس را آشکار کرد — و اینکه چرا ممکن است کار کند، با نمایان کردن آتشبس ناپایدار که به جای اعتماد متقابل، به منافع وجودی مشترک وابسته است. این آرامش ناپایدار که تحت آزمایش لبهگذاری استراتژیک قرار دارد، تأکید میکند که هیچیک از قدرتها نمیتوانند به طور کامل به جنگ بازگردند. در واقع، درگیریهای جدید ایالات متحده و ایران شکنندگی آتشبس را آشکار کرد — و اینکه چرا ممکن است دقیقاً به این دلیل کار کند که هر دو طرف در حال استخراج منافع ملموس پس از جنگ هستند که باعث میشود درگیری مجدد از نظر استراتژیک غیرمؤثر باشد.
درگیریهای جدید ایالات متحده و ایران شکنندگی آتشبس را آشکار کرد — و اینکه چرا ممکن است به عنوان اولین آزمایش کار کند
توافق ظاهری ایالات متحده و ایران برای توقف یک انفجار جدید از خشونت، آتشبس را تثبیت کرد که اولین گام برای پایان دائمی جنگ است و تأکید میکند که هر طرف منافع ملی حیاتی در این زمینه دارد.
این توافق پس از روزها درگیری در اطراف تنگه هرمز و خلیج فارس صورت گرفت که بهتر است به عنوان تلاشهای دشمنان برای تعریف یادداشت تفاهم مبهم خود و شکلدهی به مذاکرات قریبالوقوع در مورد مسائل حیاتی — از جمله برنامه هستهای تهران — درک شود.
یک مقام دولت ترامپ گفت که دو طرف توافق کردند روز سهشنبه در قطر ملاقات کنند و اینکه آنها “فعلاً عقبنشینی خواهند کرد.” از ایران هیچ نظری فوری ارائه نشد.
چهار روز حملات ایران به کشتیهای تجاری، تلافیجوییهای ایالات متحده و حملات پیدرپی تهران به پایگاههای ایالات متحده و متحدان خلیج فارس، خطر تشدید درگیریهای وسیعتر را به همراه داشت و به کمکهای اقتصادی جهانی آسیب رساند در حالی که نفت شروع به حرکت از طریق تنگه میکند. همچنین به نظر میرسد که این اقدامات شرایط یادداشت تفاهمی را که هر دو طرف امضا کرده بودند، نقض کرده است.
چرا درگیریهای جدید ایالات متحده و ایران شکنندگی آتشبس را در میانه راه آشکار کرد
ایران در تلاش بود تا لبه جدیدی از نفوذ خود را دفاع کند — ظرفیت مدیریت ترافیک از طریق یک آبراه حیاتی برای اقتصاد جهانی. حملات موشکی آن به کشورهای خلیج فارس و داراییهای ایالات متحده نشاندهنده تلاشی برای تعیین یک پارادایم استراتژیک جدید منطقهای پس از جنگ بود. تهران همچنین به نظر میرسید که در حال فشار سیاسی به رئیسجمهور دونالد ترامپ است و آزمایش میکند که صبر او تا کجا ادامه خواهد داشت در حالی که او در تلاش است تا آنچه را که به عنوان یک توافق پیروزمندانه برای پایان جنگ توصیف کرده، حفظ کند.
واشنگتن نمیتوانست اجازه دهد که ایران بر حمل و نقل از طریق تنگه کنترل داشته باشد. انجام این کار به معنای شکست در جنگی بود که خود آغاز کرده بود. جمهوری اسلامی توانایی به گروگان گرفتن اقتصاد جهانی و اعمال فشار سیاسی بر ایالات متحده در هر لحظهای که بخواهد را به دست میآورد. در این فرآیند، قدرت ایالات متحده در منطقه، که از طریق توانایی آن در حفاظت از متحدانش ابراز میشود، تضعیف میشد.
خودخواهی ایران پس از سفر هفته گذشته مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده به خلیج فارس آغاز شد، که در آن ایالات متحده و متحدانش از ناوبری آزاد، بدون قید و شرط و بدون محدودیت در تنگه، بدون عوارض، هزینهها یا “تلاش برای اعمال کنترل” حمایت کردند. این اقدام به عنوان تلاشی برای حل ابهامات موجود در توافقنامه دیده شد — که در حالی که بیان میکرد ایران باید عبور آزاد را بازگرداند و ترافیک دریایی را احیا کند، به نظر میرسید که امکان درآمدزایی از ناوبری در آینده را باز گذاشته است.
اما چرخه تحریکات ایرانی و تلافیجوییهای ایالات متحده بازی خطرناکی بود. این تهدید میکرد که با اعتبار رئیسجمهور متغیر ایالات متحده در هفتهای که او در تلاش است تا خود را قدرتمند نشان دهد و خود را در کانون جشنهای ۲۵۰ سالگرد اعلامیه استقلال قرار دهد، به حرکت خود ادامه دهد.
بازیهای استراتژیک و درگیریهای جدید ایالات متحده و ایران، شکنندگی آتشبس را آشکار کرد
ترامپ روز یکشنبه تهدید کرد که اگر ایران به “نقض” آتشبس ادامه دهد، “دیگر وجود نخواهد داشت.” اگرچه حامیان او ممکن است نتیجهگیری کنند که هشدار او موفق به وادار کردن تهران به عقبنشینی شد، ایرانیها در طول جنگ آموختند که نباید به پرخاشگریهای او جدی بگیرند. و رئیسجمهور با آنچه بسیاری از منتقدان به عنوان تسلیم در برابر ایران میدیدند، موافقت کرد، پس از اینکه استدلال کرد نمیخواهد با ادامه درگیری، رکود اقتصادی بزرگی ایجاد کند.
اما ترامپ اغلب با عدم ثباتش تعریف میشود. در آینده، ممکن است برای تهران خطرناک باشد که فرض کند او همیشه به شیوههای قابل پیشبینی عمل خواهد کرد یا از تشدید بزرگ دوری خواهد کرد.
با این حال، پشت آخرین تنشها همیشه یک دلیل استراتژیک وجود داشت که علیه بازگشت به جنگ تمامعیار بود. ایران از این یادداشت سودهای عظیمی کسب میکند. ایالات متحده اقدام به لغو برخی تحریمها در انتظار توافق نهایی کرده است. و تهران دوباره شروع به ارسال میلیونها بشکه از نفت خود کرده است زیرا به دنبال احیای اقتصادی آسیبدیده است.
در همین حال، افزایش ترافیک دریایی از طریق تنگه، به کاهش قیمتهای جهانی نفت کمک کرده و وعده بنزین ارزانتر را به همراه داشته است — یک ملاحظه مهم در حالی که بحران affordability به کاهش رتبههای تأیید ترامپ قبل از انتخابات میاندورهای کمک میکند. قیمتهای متوسط بنزین در ایالات متحده روز یکشنبه به 3.87 دلار در هر گالن کاهش یافت، طبق AAA. این هنوز 30 درصد بالاتر از قبل از جنگ است، اما بهطور قابل توجهی کمتر از اوج 4.56 دلار در اواخر مه است.
برخلاف برخی از پیشینیان مدرن خود، ترامپ از وسوسه تشدید و تشدید جنگی که به نظر میرسید به نتیجهای نامشخص منجر خواهد شد و به شهرت او آسیب میزند، اجتناب کرد. اما تفاوتهای آشکار بین ایالات متحده و ایران در مورد تنگه هرمز سوالات جدیدی را درباره رویکرد او مطرح میکند. قبل از جنگی که ترامپ آغاز کرد، این آبراه باز بود. و رویاروییها در مورد وضعیت آن نشان میدهد که مذاکرات آینده درباره مسائل پیچیدهتری مانند برنامه هستهای ایران حتی دشوارتر خواهد بود.
[caption id="attachment_26707" align="alignleft" width="1316"]
کشتیها در تنگه هرمز لنگر انداختهاند، همانطور که از مسندم، عمان، در تاریخ ۱۹ ژوئن دیده میشود. استرینگر/رویترز/فایل
درگیریهای جدید ایالات متحده و ایران، شکنندگی آتشبس را فاش کرد — و سایه هستهای پیش رو
واشنگتن هشدار میدهد که اجازه نخواهد داد ایران پیروزیهای استراتژیک کسب کند
یک مقام آمریکایی روز یکشنبه گفت که تمام پهپادها و موشکهای ایرانی که به سمت داراییهای ایالات متحده در کویت و بحرین هدفگذاری شده بودند، سرنگون شدند یا به هدف خود نرسیدند، زکری کوهن از CNN گزارش داد. ایالات متحده پیشتر به هدفهایی از جمله مکانهای ذخیرهسازی پهپاد و موشک ایرانی در اطراف تنگه هرمز حمله کرده بود. این تبادلها به دنبال حمله ایران به یک کشتی کانتینری با پرچم سنگاپور در نزدیکی این منطقه در روز پنجشنبه آغاز شد.
مایک والتز، سفیر ایالات متحده در سازمان ملل، روز یکشنبه هشدار داد که تهاجم ایرانی با واکنش ترامپ مواجه خواهد شد. والتز در برنامه “فاکس نیوز ساندا” گفت: “اگر رژیم ایرانی برای یک لحظه فکر کند که رئیسجمهور ترامپ در حالی که ایران به حملات خود به کشتیرانی بینالمللی یا پایگاههای ما ادامه میدهد، بیتحرک خواهد ماند، به شدت در اشتباه است.”
تنشهای فزاینده در خاورمیانه نشان میدهد که خوشبینی ترامپ در ستایش یادداشت تفاهم — یک چارچوب 14 مادهای برای کاهش درگیریها و رسیدن به توافق نهایی در مورد تمام مسائل در مدت 60 روز — زودهنگام بوده است.
رئیسجمهور ایران، مسعود پزشکیان، در تاریخ 18 ژوئن در تهران یادداشت تفاهمی را امضا میکند. دفتر ریاستجمهوری ایران/AP
این درگیری و پیامدهای آن سوالاتی را درباره درک دولت از نیروهای سیاسی و تاریخی که دولت انقلابی ایران را هدایت میکنند و شیوههای مذاکره سختگیرانه آن مطرح کرده است. آتشبسهای خاورمیانه اغلب تمام تبادلات نظامی را متوقف نمیکنند حتی اگر سقفی را تعیین کنند که میتواند از بازگشت به جنگ تمامعیار جلوگیری کند. و جنگها در این منطقه معمولاً نسلهای جدیدی از سختگیران را تقویت میکنند — مانند آنهایی که در ایران ممکن است تلاشهای خود را برای تحکیم نفوذ جدید خود بر تنگه هرمز سازماندهی کنند.
جیک سالیوان، مشاور امنیت ملی سابق دولت بایدن، پیشبینی کرد که رویدادهای اخیر مقدمهای برای یک دوره تنشآمیز در حین مذاکرات است. تیم ترامپ به سختی از مشاوره او استقبال خواهد کرد. اما در دوران دولت اوباما، سالیوان نقش کلیدی در مراحل اولیه مذاکرات بر سر توافق بینالمللی که برنامه هستهای ایران را محدود کرد، ایفا کرد، توافقی که ترامپ در دوره اول خود آن را پاره کرد.
چرا درگیریهای جدید آمریکا و ایران شکنندگی آتشبس را در مرحله پایانی نشان داد
“ایرانیها در حال پیشروی برای کنترل بر تنگه هستند، تا به جهان یادآوری کنند که آنها بر این آبراه کنترل دارند، سپس زمانی که دولت ترامپ به شدت اعتراض میکند، به عقب مینشینند زیرا ایرانیها میخواهند همچنان از منافع مالی که از این یادداشت تفاهم به دست آوردهاند، بهرهمند شوند,” سالیوان به فرید زکریا از CNN گفت و بهدرستی رویدادهای آن شب را پیشبینی کرد.
“در مورد پرونده هستهای، فکر میکنم آنها به تدریج امتیازات بسیار کوچکی را ارائه خواهند داد، سپس آنها را پس خواهند گرفت، سپس دوباره ارائه خواهند کرد و دوباره پس خواهند گرفت تا ایالات متحده را در میز مذاکره نگه دارند.” سالیوان گفت و بر احتمال پیشرفت واقعی در ۶۰ روز آینده تردید کرد.
نماینده ویژه دونالد ترامپ، استیون ویتکاف، در سمت چپ، و معاون رئیسجمهور جی دی ونس، در حین دیدار چهار جانبه بین ایالات متحده، ایران، پاکستان و قطر در اجلاس دریاچه لوسرن در سوئیس در تاریخ ۲۱ ژوئن، با مقامات پاکستانی دیدار میکنند. ناتان هاوارد/رویترز
پایان جنگ در حال رقابت است
درگیریهای تجدید شده در خاورمیانه احتمالاً تنشهای حزبی در واشنگتن را در مورد توافق دوباره شعلهور خواهد کرد.
سناتور جمهوریخواه راجر مارشال از کانزاس، مبادلات اخیر بین ایالات متحده و ایران را کماهمیت جلوه داد. مارشال در مورد درگیریای که در ایالات متحده به شدت نامحبوب است، گفت: “جنگ اصلی به پایان رسیده و این را تقریباً به عنوان یک عملیات پاکسازی در نظر بگیرید.” او در برنامه “ملاقات با مطبوعات” NBC بر این نکته تأکید کرد که واشنگتن در حال “پیشرفت بزرگ” با دیپلماسی است.
دموکراتها، یادداشت تفاهم ترامپ را به عنوان یک شکست تحقیرآمیز برای ایالات متحده توصیف کردهاند که به شدت از ادعاهای او مبنی بر حل این درگیری فاصله دارد. و این ممکن است همچنین بحث داغی را در کنگره در مورد قدرتهای جنگی ترامپ و توجیه قانونی برای آغاز جنگی که برخی جمهوریخواهان را نیز نگران کرده، شعلهور کند.
آنچه در خاورمیانه بعداً اتفاق میافتد، پیامدهای سیاسی و استراتژیک جدی خواهد داشت.
سؤال کلیدی این است که آیا درگیریها در تنگه به سطح قابل کنترل ادامه مییابد یا اینکه آنها شعلهور شده و کل توافق و روند دیپلماتیک را نابود میکنند و منطقه را به جنگی تمامعیار بازمیگردانند.
این موضوع، تمایل واضح ترامپ را برای عدم طولانی کردن درگیری که به عنوان یک بار سیاسی بزرگ شناخته شده، آزمایش خواهد کرد. اما چالشهای مداوم ایران، تحمل رئیسجمهور را که شخصیت او حول پیادهسازی ظاهری قدرت و قدرت در سطح جهانی میچرخد، تحت فشار قرار خواهد داد.
در نهایت، بازگشت به دیپلماسی ممکن است پیشبینیهای سالیوان را در مورد یک فرآیند دردناک و طولانی تأیید کند. حتی اگر صلح شکنندهای برقرار شود، بعید است که خروج آسانی از جنگ برای ترامپ وجود داشته باشد.