دموکراتها هر دو مجلس را به دست آوردند اما نمیتوانند وتوها را لغو کنند یا جنگ با ایران را پایان دهند. قدرت وتو ترامپ را آزاد میگذارد تا جنگ را ادامه دهد، دستورهای اجرایی صادر کند و سیاست امنیت ملی را هدایت کند در حالی که کنگره هزینهها، اطلاعات، موجودی سامانههای رهگیر و نقش اسرائیل در این درگیری را بررسی میکند.
قدرت وتو کنترل دموکراتیک را محدود میکند
اردکها روز چهارشنبه بهانهای برای جشن در واشنگتن دارند، پس از آنکه ساکنان پایتخت ایالات متحده رأی به ممنوعیت تغذیه اجباری پرندگان و فروش فوا گرا دادند.
با این حال، یک «اردک» نسبتاً مهم — هرچند ناتوان — در کاخ سفید نشسته که دلیل کمتری برای شادی دارد.
پس از دو سال حکومت تقریباً بیحد و حصر، پرورش بالهای رئیسجمهور دونالد ترامپ در انتخابات میاندورهای ایالات متحده به شدت محدود شد. نتایج چشمانداز سیاسی را بهطور بنیادی بازسازی کرده است، بهطوری که دموکراتها کنترل کامل کنگره را بهدست آوردند و فراتر از انتظارات حتی وحشیانهترین پیشبینیهای خود پیشروی کردند.

ریپابلیکنها دژهای عمیق سرخ را از دست میدهند
بزرگی شکستهای جمهوریخواهان سخت است که دست بالا گرفته شود: کانزاس برای نخستینبار از سال 1932 به یک سناتور دمکرات رأی داد. تگزاس نخستین سناتور دمکرات خود از سال 1988 را انتخاب کرد. دارلین گراهام نتوانست کرسی سنا که متعلق به برادر مرحومش لیندزی گراهام بود را در کارولینای جنوبی حفظ کند. آیووا — که مدتها پایگاه جمهوریخواهان قلمداد میشد — نیز به یک سناتور دمکرات رأی داد.
همه اینها به این معناست که دستور کار قانونگذاری آقای ترامپ بهاحتمال زیاد با آغاز جلسه بعدی کنگره در ماه ژانویه متوقف خواهد شد.
یکی از اولویتها برای دموکراتها تقویت نفوذشان بر آنچه در خاورمیانه رخ میدهد خواهد بود.
دستور کار ترامپ در ژانویه متوقف میشود
پس از دو سال نگارش نامههای شدیداللحن و داشتن تقریباً هیچ نفوذی در واشنگتن، دموکراتها بار دیگر نیرویی سیاسی در ایالات متحده هستند و میتوان انتظار داشت که سریعاً برای قرار دادن تمرکز بر جنگ آقای ترامپ با ایران اقدام کنند.
این درگیری، انتخابات میاندورهای ایالات متحده را تعریف کرده است، بهطوری که اخلال در تنگه هرمز موجهایی از افزایش قیمت را برانگیخت که رأیدهندگان آمریکایی را خشمگین کرد، بهویژه پس از آنکه آقای ترامپ در رقابتهای انتخاباتی ریاست جمهوری 2024 بر عدم آغاز جنگهای جدید تبلیغ کرده بود.
بیش از هشت ماه پس از آغاز درگیری، وضعیت بار دیگر در نقطهای بهویژه خطرناک قرار دارد، با فاصله زیاد میان واشنگتن و تهران در تلاشها برای مذاکره درباره پایان خصومتها، و همزمان با انجام حملات تجدیدشده ایالات متحده علیه اهداف ایرانی در نزدیکی تنگه هرمز.

دموکراتها نظارت بر جنگ علیه ایران را هدف میگیرند
دموکراتها مدتهاست استدلال کردهاند که آقای ترامپ حق آغاز جنگ را بدون مجوز کنگره نداشته و بارها تلاش کردهاند از طریق قطعنامه اختیارات جنگ او را مجبور کنند تا دنبال تصویب بگردد یا دخالت نظامی آمریکا را خاتمه دهد.
با کنترل کنگره، دموکراتها بهزودی قادر خواهند بود مقامات دولت ترامپ را به کنگره آمریکا فرا بخوانند تا به صورت سوگند خورده شهادت دهند و تحقیقات درباره نحوه برنامهریزی و اجرای جنگ را آغاز کنند. آنها از مقامات مانند وزیر دفاع Pete Hegseth درباره همه چیز از جمله اینکه جنگ واقعاً چه هزینهای داشته تا چه اطلاعاتی مبنای تصمیم حمله به ایران بوده است بازجویی خواهند کرد.
دموکراتها همچنین سوالات ناخوشایندی برای دولت درباره تعداد سامانههای رهگیری موشکهای باقیمانده، چگونگی حفاظت آمریکا از همپیمانان خلیجیاش و نقش اسرائیل در ترغیب آقای ترامپ به آغاز جنگ جدید خواهند داشت.
با این حال، دموکراتهای بازگشته باید تصمیم بگیرند چقدر زمان صرف رسیدگی به تصمیمات سیاست خارجی دولت ترامپ کنند در مقایسه با اینکه چقدر میخواهند قانونگذاری برای پرداختن به بحران هزینه معیشت در آمریکا انجام دهند.
برای دموکراتها آسان خواهد بود که فکر کنند با پیروزی در انتخابات میاندورهای کاری درست انجام دادهاند، اما حزب آنها همچنان توسط حدود نیمی از کشور نامطلوب دیده میشود و آنها اگر دو سال مانده به انتخابات ریاستجمهوری بعدی دست بالا را بیشازحد بازی کنند، احمقانه رفتار کردهاند.

اختیار وتو با پیروزی دموکراتها باقی میماند
شاید بهطور شگفتآوری، آقای ترامپ نتایج انتخابات سهشنبه را به چالش نکشید – نتایج بهطور چشمگیری علیه حزب او بود. او حتی گفته است که مایل است با دموکراتها همکاری کند، اگرچه قبلاً هم چنین گفته و عمل نکرده است.
جالب خواهد بود دید که دو سال پایانی ریاست او چگونه رقم میخورد. حتی بهعنوان یک رئیسجمهور تضعیفشده، او همچنان قدرت وتو را در اختیار دارد و میتواند از طریق دستور اجرایی در بسیاری از زمینهها، از جمله مسائل امنیت ملی، کارهای زیادی انجام دهد.این «لِیم داک» ممکن است بسیاری از توان سیاسیاش را از دست داده باشد، اما هنوز برای رفتن به جنوب برای گذراندن زمستان آماده نیست.

