دموکرات‌ها در یک سرزنش تاریخی میان‌دوره‌ای مجلس نمایندگان و سنا را به‌دست آوردند، با این‌حال حزب فاقد رهبر و برنامه‌ای است. وتوها، مهمات مصرف‌شده، شکست‌های دادگاهی و واکنش متقابل جهانی اکنون ترامپ را بیش از کنگره محدود می‌کنند و نتیجه را همچنان نامشخص باقی می‌گذارند.
پایان ترامپیسم با یک سرزنش آغاز می‌شود
آمریکایی‌ها اکنون آنچه را که تمام سال به نظرسنجی‌کنندگان گفته‌اند عملی کرده‌اند: آن‌ها بسیار خشمگین‌اند و دیگر قرار نیست تحمل کنند. در یک سرزنش شگفت‌انگیز از رئیس‌جمهور ایالات متحده Donald Trump و حزب جمهوریخواه او، رأی‌دهندگان کنترل هر دو مجلس نمایندگان و سنا را به دموکرات‌ها سپرده‌اند و این دو را همزمان برای تنها چهارمین بار در انتخابات میان‌دوره‌ای از زمان جنگ جهانی دوم جابه‌جا کرده‌اند. شکست‌ها برای حزب جمهوریخواه شامل باخت در ایالت‌های معمولاً کاملاً قرمز مانند کانزاس، کارولینای جنوبی و تگزاس است.
ترامپ در حال حاضر از نتایج فاصله می‌گیرد—پس از آنکه از رأی‌دهندگان خواسته بود وانمود کنند او در نام‌نویسی حضور دارد. «من در برگه رأی نبودم و اگر بودم، با کرانتاخت می‌بردیم!» او در پلتفرم شبکه اجتماعی‌اش Truth Social نوشت و در عین حال شبکه راستگرا Fox News را به دلیل دادن تریبون به صداهای حزبی دموکرات‌ها مقصر دانست. اما نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که رأی‌دهندگان در سراسر کشور هنگام رأی‌دادن در روز سه‌شنبه نگران افزایش هزینه‌ها و فساد دولتی بوده‌اند. آن‌ها همچنین نشان می‌دهند که آمریکایی‌ها نارضایتی خود از این مسائل را مستقیماً به سیاست‌های ترامپ، از جمله جنگ در ایران و تعرفه‌ها نسبت می‌دهند.
باید به دموکرات‌ها اعتبار داد که در ایالت‌هایی به‌سان مین، میشیگان، نوادا و کارولینای شمالی کارزارهای موفقی به‌راه انداخته‌اند. و آن‌ها فهرستی متنوع از نامزدها را معرفی کردند، از میانه‌روها مانند Adam Hamilton، یک واعظ که نخستین دموکراتی شده است که از زمان رکود بزرگ کرسی سنا را در کانزاس به‌دست آورده، تا Darializa Avila Chevalier در نیویورک، یکی از چند نماینده جدید مجلس مرتبط با Democratic Socialists of America. اما آن چتر وسیع—بدون یک رهبر یا جهت واضح حزبی—نشان می‌دهد که رأی میان‌دوره‌ای بیشتر یک طرد از وضعیت فعلی بوده تا یک نقشه راه برای آینده.
وتوها تحقیقات دموکرات‌ها را محدود خواهند کرد
عاقلانه است که انتظار تغییر زیاد بلافاصله نداشته باشیم. «وکیل بگیرید»، نوشت نماینده رابرت گارسیا، یک دموکرات از کالیفرنیا که انتظار می‌رود ریاست کمیته نظارت مجلس را بر عهده گیرد و تحقیقات درباره اقدامات دولت ترامپ را آغاز کند. اما دموکرات‌ها تلاش‌های ناموفق خود برای محکوم کردن و برکناری ترامپی را که پیش‌تر استیضاح شده بود در دوره اول او به خاطر خواهند آورد.
بدون اکثریت دوسوم در مجلس نمایندگان و سنا، دموکرات‌ها خواهند دید که دستان‌شان در برابر یک قوه مجریه قدرتمند تا حدی بسته باقی می‌ماند. اگر لازم بود یادآوری شود، ترامپ سه‌شنبه شب تصویری از کلاه قرمز امضاشده‌اش را در Truth Social منتشر کرد که کلمه “VETO” با رنگ سفید بر جلوی آن دوخته شده بود.
با این حال، رئیس‌جمهور اکنون با موانع بیشتری نسبت به آنچه به آن عادت داشته روبه‌رو خواهد بود. حتی اگر ترامپ جنگ با ایران را از سر بگیرد یا بدون تصویب کنگره جنگ جدیدی در کوبا آغاز کند، با تحقیقات بیشتر، مقاومت عمومی افزایش‌یافته و توان کمتر برای تأمین مالی پروژه‌های مورد علاقه‌اش روبه‌رو خواهد شد.
ذخایر، ترامپ را بیشتر از کنگره محدود می‌کنند
تا دموکرات‌ها حول رهبر جدید و دیدگاه وحدت‌بخش متحد نشوند، محدودیت‌های بزرگ‌تر بر ترامپ ممکن است ماهیت سیستمی داشته باشد تا ناشی از حزب دموکرات یا کنگره. وقتی پای آغاز جنگ‌های خارجی، چه قدیمی و چه جدید، به میان می‌آید، بزرگ‌ترین بازدارنده کاخ سفید از کاهش توانمندی‌های پایگاه صنعتی دفاعی آن ناشی می‌شود.
همان‌طور که اکنون به‌خوبی در Foreign Policy و جاهای دیگر مستند شده، ایالات متحده دوسوم از سامانه‌های رهگیری موشک پاتریوت و یک‌سوم از موشک‌های کروز تاماهاوک خود را از آغاز جنگ با ایران مصرف کرده است. بازتأمین این ذخایر ممکن است سال‌ها طول بکشد.
سیاست‌های تجاری ترامپ بارها در دادگاه با مانع روبه‌رو شده است. تسلط رئیس‌جمهور بر رسانه‌ها—از جمله Fox News که زمانی مورد علاقه‌اش بود، و مفسران قدرتمند جناح راست—شروع به لغزش کرده است. همان‌طور که قبلاً نوشته‌ام، شرکت‌ها و کشورها این نشانه‌های مقاومت را خواهند دید و نحوه مواجهه خود با دنیای ترامپ را تنظیم خواهند کرد. نهادهایی در سراسر جهان شروع به برقراری ارتباط با سیاست‌گذاران خواهند کرد که انتظار دارند در دو سال آینده به قدرت برسند—و نتایج این هفته نشان می‌دهد که ممکن است آن‌ها جمهوریخواه نباشند.
همان‌طور که Ron DeSantis، فرماندار جمهوریخواه فلوریدا، چهارشنبه صبح در X نوشت، حاشیه گسترده دموکرات‌ها مدت زیادی طول خواهد کشید تا جبران شود. او نوشت: “بسیار بعید است جمهوری‌خواهان در 2028 کنگره را بازپس بگیرند. ممکن است تا 2032 شانسی برای کنترل سنا نداشته باشند.”
فراتر از کشمکش حزبی، روشن است که خود نظام دموکراتیک در برابر فشار بی‌سابقه ایستادگی می‌کند. کارمندان انتخابات این هفته یکپارچگی دموکراسی در ایالات متحده را تضمین کردند. مقام‌های ایالتی ناشناخته — چه دموکرات و چه جمهوریخواه — تلاش‌های وزارت دادگستری برای تصاحب داده‌های محرمانه رأی‌دهندگان را دفع کردند. مهم‌تر از همه، شهروندان عادی آمریکا، ده‌ها میلیون نفر از آنان زیر بار قبض‌ها و نگرانی‌ها، وقت گذاشتند تا نشان دهند رأی‌شان اهمیت دارد. این نشانه‌ای از سیستمی است که در برابر تلاش‌های تاریخی برای کنار گذاشتنش مقاومت می‌کند.
اغلب گفته می‌شود جهان از رهبری ایالات متحده پیروی می‌کند. شاید چنین شود. با این حال شایان توجه است که انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در دوره‌ای از اعتراضات جهانی برگزار می‌شود، از فرانسه تا هند. کشورهایی مانند صربستان و مجارستان اخیراً رهبران خود را کنار گذاشته‌اند.
آزمون واقعی پایان ترامپیسم
و از این منظر، برداشت بزرگ‌تر می‌تواند این باشد که ما در لحظه‌ای از آشفتگی تاریخی قرار داریم. اگر ترامپیسم شناخته‌شده‌ترین نماد دوران جهانی واکنش‌گرایی ما بود، شاید اکنون در میانهٔ واکنش‌معکوسی قرار داریم.
رأی‌دهندگان در می‌یابند که کسانی که می‌خواستند نظام را خراب کنند — اگر بخواهیم آن‌ها را ترامپیست‌ها بنامیم — پاسخ مسائل ما را ندارند. اکنون زمان بحثی محتاطانه دربارهٔ راه‌حل‌های واقعی است.