تغییر کمک به اسرائیل جریان اصلی است، نه تصاحب چپ

پیروزی دکتر عبدال السید در انتخابات مقدماتی سنا در میشیگان در سال ۲۰۲۶ به‌طور گسترده‌ای به‌عنوان نشانه‌ای از تغییر شدید حزب دموکرات به سمت چپ در مورد اسرائیل تفسیر شده است. این تفسیر نادرست است. تغییر در کمک‌های اسرائیل واقعی است، اما یک تصرف چپ‌گرا نیست. این یک هم‌راستایی اصلی است که ناشی از تمایل فزاینده دموکرات‌ها به مشروط کردن کمک‌های نظامی به استانداردهای حقوق بشر و توصیف رفتار اسرائیل به زبانی است که یک دهه پیش غیرقابل تصور بود.

یک طبقه‌بندی سیستماتیک از تمام ۲۵۹ نماینده دموکرات و نامزدهای قابل‌قبول نشان می‌دهد که سه جناح وجود دارد: یک گروه کوچک چپ‌گرای پیشرو که مخالف تمام کمک‌ها و به یادآورنده نسل‌کشی و آپارتاید است، یک گروه بزرگ‌تر چپ‌گرای اصلی که از شرایط حمایت می‌کند اما از آن اصطلاحات اجتناب می‌کند، و یک تأسیس حامی اسرائیل که از اتحاد دفاع می‌کند در حالی که سیاست‌های خاصی را مورد انتقاد قرار می‌دهد. چپ‌گرایان پیشرو همچنان کوچک‌ترین جناح باقی می‌مانند و با وجود دیده شدن در رسانه‌ها و پیروزی‌های مقدماتی، این وضعیت تغییر نخواهد کرد. چپ‌گرایان اصلی بزرگ‌ترین جناح هستند و در هر دو مجلس در حال پیشرفت هستند. تأسیس حامی اسرائیل همچنان قابل توجه است اما به‌طور فزاینده‌ای در موضع دفاعی قرار دارد.

بنابراین، تغییر در کمک‌های اسرائیل یک شکاف رادیکال نیست بلکه یک اجماع گسترده است که حمایت بدون قید و شرط دیگر از نظر سیاسی قابل قبول نیست. پیامدهای این موضوع برای اسرائیل عمیق است. حمایت دوحزبی باید از طریق تغییرات سیاستی بازسازی شود، نه فقط با بلاغت.

نقشه‌برداری از جناح‌های حزب دموکرات

پیروزی دکتر عبدال السید در انتخابات مقدماتی سنا در میشیگان در سال ۲۰۲۶ به‌طور گسترده‌ای به‌عنوان نشانه‌ای از تغییر شدید حزب دموکرات به سمت چپ در مورد اسرائیل دیده شده است. این گزارش این ادعا را با طبقه‌بندی تمام ۲۵۹ نماینده دموکرات در کنگره، به همراه نامزدهای دموکرات قابل‌قبول برای کرسی‌های امن و رقابتی در انتخابات نوامبر آینده، به سه جناح تقسیم می‌کند. طبقه‌بندی بر اساس سه مجموعه از شاخص‌ها انجام شد، از جمله موضع هر عضو در مورد کمک‌های نظامی به اسرائیل، بلاغت استفاده شده برای توصیف اسرائیل، و منابع تأمین مالی و تأیید کمپین.

<p

ما یک اردوگاه کوچک چپ‌گرای پیشرو را شناسایی می‌کنیم که مخالف تمام کمک‌های نظامی است و به اتهام‌های نسل‌کشی و آپارتاید استناد می‌کند؛ یک اردوگاه بزرگ‌تر چپ‌گرای اصلی که به شرطی کردن کمک‌ها تمایل دارد در حالی که از این اصطلاحات اجتناب می‌کند؛ و یک نهاد حامی اسرائیل که از اتحاد ایالات متحده و اسرائیل دفاع می‌کند در حالی که به طور فزاینده‌ای به انتقاد از سیاست‌های خاص اسرائیل می‌پردازد. با وجود توجه رسانه‌ها به پیروزی‌های چپ‌گرایان پیشرو در انتخابات مقدماتی، برآوردهای ما نشان می‌دهد که این جناح به‌طور قابل توجهی کوچک‌ترین در کنگره آینده خواهد بود.

چپ‌گرایان اصلی بزرگ‌ترین جناح باقی خواهند ماند، در حالی که انتظار می‌رود نهاد حامی اسرائیل ثابت بماند. با توجه به این یافته‌ها، ما توصیه می‌کنیم که اسرائیل یک استراتژی فعال برای تعامل با حزب دموکرات را دنبال کند، استراتژی‌ای که به چالش‌های روایت‌های شدیدترین منتقدان اسرائیل بپردازد و در عین حال نگرانی‌های دیگر دموکرات‌ها را با انجام اقداماتی در راستای حل سیاسی منازعه اسرائیل و فلسطین برطرف کند.

توجه زیادی در رسانه‌های جهانی به موج پیروزی‌های منتقدان چپ‌گرای اسرائیل در انتخابات مقدماتی دموکرات‌های ایالات متحده معطوف شده است. پیروزی دکتر عبدال ال‌سید در انتخابات مقدماتی میشیگان برای یک کرسی در سنای ایالات متحده به عنوان شواهد جدیدی از تغییر عمیق در مواضع حزب در مورد اسرائیل و فلسطین تعبیر شده است.

ال‌سید بر اساس پلتفرمی که خواستار پایان تمام کمک‌های نظامی به اسرائیل بود، کمپین خود را راه‌اندازی کرد و این کشور را به ارتکاب نسل‌کشی در غزه و اعمال آپارتاید متهم کرد و تأمین مالی کمپین رقیبش توسط ایپک را محکوم کرد. پیروزی او، در پی هزینه‌های گسترده ایپک و در یک رقابت در یک ایالت میانه‌رو و نوسانی، برای اولین بار قابلیت منتقدان شدید اسرائیل را در یک رأی‌دهی گسترده و متنوع نشان می‌دهد.

اما وضعیت حزب دموکرات به‌طور کلی چه خواهد بود؟ تا چه حد گرایش حزب به سمت اسرائیل تحت کنترل جناح چپ‌گرای حامی فلسطین قرار گرفته است؟ آیا درست است که چپ‌گرایان پیشرو برای کسب موفقیت‌های بزرگ در کنگره جدید ایالات متحده آماده هستند؟ جناح‌های اصلی درون حزب در مورد اسرائیل و فلسطین چه هستند و حزب به کدام سمت می‌رود؟ این گزارش به دنبال پاسخ به این سوالات و فراهم کردن پایه‌ای برای درک جهت‌گیری کنونی حزب دموکرات در سطح ملی، در مورد اسرائیل است.

تغییر در کمک‌های اسرائیل کنگره را متحول می‌کند

برای ترسیم جناح‌های حزب دموکرات در ارتباط با اسرائیل، با بررسی سخنرانی‌ها، اظهارات عمومی و سوابق رأی‌گیری اعضای دموکرات کنگره ایالات متحده آغاز کردیم. بر اساس این تحلیل، سه مجموعه از خطوط گسل را شناسایی کردیم که رویکردها و دیدگاه‌های اعضا در مورد اسرائیل را متمایز می‌کند.

موضع در مورد کمک‌های نظامی و فروش تسلیحات. اعضای کنگره در مواضع خود در مورد مسئله کمک‌های نظامی و فروش تسلیحات به اسرائیل متفاوت بودند، که شامل: الف) پایان دادن به تمام کمک‌های نظامی و ممنوعیت فروش تسلیحات؛ ب) مشروط کردن کمک‌های نظامی و فروش تسلیحات به سوابق حقوق بشر اسرائیل؛ و ج) حمایت بدون قید و شرط از کمک‌های موجود و فروش تسلیحات آینده بود.

زبان استفاده شده برای توصیف اسرائیل. اعضای کنگره در رابطه با اصطلاحاتی که برای توصیف رفتار اسرائیل در غزه استفاده می‌کنند، متفاوت بودند که به طور فزاینده‌ای به عنوان آزمون سنجش موضع‌گیری درون حزب تلقی می‌شود. بلاغت اعضا در این زمینه از: الف) متهم کردن اسرائیل به نسل‌کشی و آپارتاید؛ ب) توصیف رفتار اسرائیل در غزه با استفاده از زبان تند دیگری مانند “کشتار”، “شکست اخلاقی” و “پاکسازی قومی”; و ج) ابراز انتقاد ملایم یا عدم انتقاد به کلی متغیر است.

منابع تأمین مالی و تأییدیه‌های انتخاباتی. اعضا از طیف وسیعی از سازمان‌های سیاسی (که گاهی همپوشانی دارند) حمایت دریافت کردند. این شامل: الف) گروه‌های چپ‌گرا یا حامی فلسطین، مانند Citizens Against AIPAC Corruption (CAAC) و Democratic Socialists of America (DSA); ب) سازمان لیبرال حامی اسرائیل J Street; و ج) سازمان‌های اصلی حامی اسرائیل American Israel Public Affairs Committee (AIPAC) و Democratic Majority for Israel (DMFI) است.

سپس، بر اساس این شاخص‌ها، تمامی اعضای دموکرات کنگره و نامزدهای قابل قبول کنگره را به سه جناح طبقه‌بندی کردیم (یا در برخی موارد، بین آن‌ها).

جناح چپ‌گرایان پیشرو شامل اعضا و نامزدهایی است که از تحریم تسلیحاتی علیه اسرائیل حمایت می‌کنند، این کشور را به نسل‌کشی و آپارتاید متهم می‌کنند و معمولاً از Citizens Against AIPAC Corruption یا DSA حمایت دریافت می‌کنند.

جناح پیشروهای اصلی شامل اعضا یا نامزدهایی است که از مشروط کردن کمک‌های نظامی و فروش تسلیحات به اسرائیل بر اساس استانداردهای حقوق بشر و قانونی حمایت می‌کنند؛ از زبان قوی برای انتقاد از رفتار جنگی اسرائیل استفاده می‌کنند در حالی که معمولاً از اصطلاحات نسل‌کشی و آپارتاید اجتناب می‌کنند؛ و به طور کلی از J Street حمایت دریافت می‌کنند.

نهاد حامی اسرائیل شامل اعضا یا نامزدهایی است که با مشروط کردن کمک‌های نظامی به اسرائیل مخالفند، به‌طور کلی از زبان تند در انتقاد از سیاست‌های اسرائیل پرهیز می‌کنند و معمولاً از AIPAC و DMFI حمایت دریافت می‌کنند.

با گنجاندن نامزدهای کنگره‌ای که شانس معقولی برای پیروزی در نوامبر دارند و همچنین با در نظر گرفتن بازنشستگی‌های پیش‌بینی‌شده در میان نمایندگان فعلی، توانستیم نه تنها اندازه و نفوذ هر یک از سه جناح در کنگره کنونی را برآورد کنیم بلکه همچنین در کنگره‌ای که پس از انتخابات نوامبر شکل خواهد گرفت.

یافته‌ها

یافته‌های ما در جدول ۱ و شکل‌های ۱ و ۲ خلاصه شده است. جدول ۱ تعداد نمایندگان دموکرات فعلی در کنگره ۱۱۹ام را بر اساس جناح نشان می‌دهد و همچنین برآوردهای پایین و بالا برای هر جناح در کنگره ۱۲۰ام آینده را ارائه می‌دهد. مرز پایین شامل شمارش تمام نامزدها (شامل نمایندگان فعلی که برای انتخاب مجدد رقابت می‌کنند و نامزدهای صندلی‌های خالی) است که در حوزه‌های انتخاباتی دموکرات «کاملاً آبی» رقابت می‌کنند. مرز بالا شامل تمام این نامزدها به علاوه کسانی است که در رقابت‌های چالش‌برانگیز در حوزه‌های انتخاباتی که به عنوان «تمایل به آبی»، «تمایل به قرمز» یا «تساوی» طبقه‌بندی شده‌اند، رقابت می‌کنند.

شکل ۱ توزیع اعضا را در میان جناح‌ها در کنگره کنونی ایالات متحده نشان می‌دهد. شکل ۲ توزیع مورد انتظار اعضا را در کنگره آینده، بر اساس نقطه میانی برآوردهای پایین و بالا، نشان می‌دهد. جزئیات بیشتر در مورد روش‌های ما، از جمله چگونگی ساخت مجموعه داده، طبقه‌بندی اعضا و نامزدها و برآورد ترکیب کنگره آینده، در پیوست روش‌شناسی ارائه شده است.

چپ‌گرایان ترقی‌خواه

چپ‌گرایان ترقی‌خواه خواستار پایان دادن به تمام کمک‌های نظامی و فروش سلاح‌های ایالات متحده به اسرائیل هستند، از جمله از طریق تدابیر قانونی مانند قانون مسدود کردن بمب‌ها (طرحی که در سال ۲۰۲۵ برای ممنوعیت انتقال برخی مهمات تهاجمی به اسرائیل پیشنهاد شده است). برخی از اعضای این جناح قبلاً از تأمین سلاح‌های دفاعی، مانند سیستم ضد موشکی گنبد آهنین، حمایت کرده‌اند، اما اخیراً متعهد شده‌اند که با تمام کمک‌های نظامی، یعنی شامل سیستم‌های دفاعی، مخالفت کنند.

آنها معمولاً اسرائیل را به ارتکاب نسل‌کشی در غزه متهم می‌کنند و این کشور را به عنوان کشوری که آپارتاید را اعمال می‌کند، توصیف می‌نمایند. در گفتمان خود درباره اسرائیل و فلسطینی‌ها، بر حقوق بشر، حقوق بین‌الملل، ارزش نگه‌داشتن دلارهای مالیاتی ایالات متحده در آمریکا و آنچه که به عنوان حقوق مشروع مردم فلسطین توصیف می‌کنند، تأکید می‌کنند. آنها با جنگ علیه ایران مخالفند و اغلب اسرائیل را به کشاندن ایالات متحده به این درگیری متهم می‌کنند. همچنین رد تأمین مالی AIPAC را به عنوان محور اصلی بلاغت سیاسی خود قرار داده و AIPAC را به عنوان یک “عامل خارجی” متهم می‌کنند.

هسته این جناح شامل “گروه” است، گروهی از دموکرات‌های پیشرو که در سال ۲۰۱۸ به کنگره انتخاب شدند، از جمله الکساندریا اوکاسیو-کورتز (NY-14)، ایلهان عمر (MN-05)، آینّا پرسلی (MA-07) و رشیده طلیب (MI-12). دوره‌های انتخاباتی اخیر سه عضو جدید به این گروه اضافه کرده است: گرگ کاسار (TX-35)، سامر لی (PA-12) و دلیا رامیرز (IL-03). بسیاری، هرچند نه همه، از شخصیت‌های این اردوگاه با سوسیالیست‌های دموکراتیک آمریکا (DSA) همسو هستند که شهردار نیویورک، زهران ممدانی، به عنوان یک چهره برجسته در آن ظاهر شده است.

در دوره انتخاباتی کنونی، این جناح از حزب به اعضایی که در رقابت‌های اولیه خود پیروز شده‌اند، گسترش یافته و حداقل چند عضو اضافی به کنگره ایالات متحده اضافه خواهد کرد. علاوه بر عبدال ال-سید که در رقابت اولیه سنا در میشیگان پیروز شده و اکنون با نامزد جمهوری‌خواه ایالت در یک رقابت سخت روبرو است، این فهرست شامل کریس رَب (PA-03)، ملات کیروس (CO-01)، ویلیام لارنس (MI-07)، داریالیزا آویلا شوالیه (NY-13) و کلر والدز (NY-07) می‌باشد. در رقابت‌های اولیه ۲۰۲۶، تقریباً تمام نامزدهای چپ پیشرو از تأمین مالی کمپین از سوی شهروندان علیه فساد AIPAC بهره‌مند شدند.

ال-سید نمونه‌ای از دیدگاه و لحن بلاغتی این اردوگاه است. در یک مصاحبه پس از پیروزی در رقابت اولیه خود در برنامه تلویزیونی ملی MS NOW، نظرات خود را به این شکل بیان کرد:

“من درک می‌کنم که نتانیاهو دلیل بزرگی است که آنها این‌قدر تهاجمی و به‌طور صادقانه این‌قدر خون‌خواه تحت سلطنت او شده‌اند، اما همچنین درک می‌کنم که غیرممکن است که بگوییم ما خواهان راه‌حل دو دولتی هستیم در حالی که به همان افرادی که در تلاش برای جلوگیری از امکان ایجاد یک دولت فلسطینی بوده‌اند، کمک، تسلیح و حمایت می‌کنیم…. [ایالات متحده باید] بازیگران خارجی را به خاطر حقوق بین‌الملل پاسخگو کند…. [اسرائیل] نسل‌کشی انجام داده، در پایه‌گذاری آپارتاید عمل کرده و ما را به جنگی کشانده که هیچ کاره‌ای در آن نداریم. پس چرا، البته، ما به آن کشور پول می‌فرستیم تا ارتش آنها را تأمین مالی کنیم؟”

در حال حاضر، جناح چپ پیشرو متشکل از سه سناتور و 21 عضو مجلس نمایندگان است. با وجود توجه رسانه‌ها به آن، شتاب سیاسی‌اش و تأثیر گسترده‌اش بر جهت‌گیری گفتمان حزب در مورد اسرائیل، این جناح به‌طور قابل توجهی کوچک‌ترین جناح از سه جناح است. با در نظر گرفتن بازنشستگی‌ها، انتظار می‌رود این جناح در دوره انتخاباتی کنونی بین چهار تا دوازده کرسی به دست آورد که ممکن است شامل دو سناتور جدید: عبدال ال‌سید (میichigan) و تروی جکسون (مین) باشد.

پیشروهای اصلی

پیشروهای اصلی در میان جناح چپ پیشرو و تأسیسات سنتی پرو-اسرائیل قرار دارند. این افراد سناتورها و اعضای مجلس هستند که از محدودیت‌های جدید بر فروش سلاح به اسرائیل حمایت می‌کنند، به شدت رفتار دولت نتانیاهو در غزه را مورد انتقاد قرار می‌دهند و از حق تعیین سرنوشت فلسطینی‌ها دفاع می‌کنند، در حالی که از اتهامات نسل‌کشی و درخواست برای تحریم کامل فروش سلاح خودداری می‌کنند.

سناتور جورجیا، جان اساف، نمونه‌ای از این موضع است. در سال 2025، او به منع فروش برخی از تفنگ‌های خودکار به اسرائیل رأی داد و به “نابودی گسترده غیرنظامیان در غزه” اشاره کرد و احتمال داد که این تفنگ‌ها به نیروهای پلیس تحت کنترل وزارتی ایتامار بن گویر تجهیز خواهند شد. در عین حال، اساف به قطعنامه مرتبطی که فروش مهمات هوایی به زمین را مسدود می‌کرد، رأی منفی داد و تأکید کرد که “توانایی اسرائیل برای ضربه زدن به کسانی که موشک‌ها و راکت‌ها را به سمت غیرنظامیان اسرائیلی پرتاب می‌کنند، به بازدارندگی که نیروی هوایی اسرائیل فراهم می‌کند، بستگی دارد.” او شمار تلفات غیرنظامی در غزه را “شکست اخلاقی” خوانده و در عین حال به اتحاد ایالات متحده و اسرائیل تأکید کرده و حماس را به‌طور قاطع محکوم کرده است.

در سنا، کریس مرفی (کانکتیکات) نیز نمونه‌ای از این گرایش است، زیرا او به تازگی در مصاحبه‌ای در برنامه خبری NBC، Meet the Press، تلاش کرد این موضوع را منتقل کند: “من می‌خواهم رابطه قوی بین ایالات متحده و اسرائیل وجود داشته باشد. من از اسرائیل حمایت می‌کنم. نمی‌توانم از اقدامات این دولت حمایت کنم. این اقدامات با اهداف امنیت ملی ایالات متحده هم‌راستا نیستند.”

در مجلس نمایندگان، اعضای برجسته این جناح شامل جیمی راسکین (مد-08) است که از قانون Block the Bombs حمایت کرد در حالی که از اتهامات نسل‌کشی اجتناب کرد، و کاترین کلارک (ما-5) که به عنوان دومین مقام ارشد دموکرات‌ها، به اصلاحیه ماسسی 2026 رأی مثبت داد (یک قطعنامه برای تعلیق 3.3 میلیارد دلار کمک نظامی وعده داده شده به اسرائیل تحت یادداشت تفاهم 2016). در یک بیانیه مطبوعاتی پس از رأی‌گیری، کلارک با دقت تأکید کرد که رأی او به این اصلاحیه نباید به عنوان مخالفت با اتحاد ایالات متحده و اسرائیل تفسیر شود:

“ما نباید چک سفید برای کمک‌های نظامی به هیچ کشوری که با قوانین، منافع و ارزش‌های ایالات متحده مطابقت ندارد، ارائه دهیم. دولت نتانیاهو نتوانسته است به این استاندارد برسد. من به این اصلاحیه رأی مثبت می‌دهم، نه به این دلیل که با تمام جزئیات آن موافقم… بلکه به این دلیل که معتقدم باید مسیر را تغییر دهیم…”

اسرائیل حق دارد به عنوان یک دولت یهودی مستقل، امن و دموکراتیک وجود داشته باشد. آنها حق دارند از مردم و سرزمین خود دفاع کنند. ایالات متحده باید به همکاری استراتژیک قوی با اسرائیل ادامه دهد و از دفاع آن در برابر دولت‌ها و گروه‌های نیابتی که به دنبال نابودی آن هستند، حمایت کند. ما باید به حمایت از سیستم‌های دفاعی اسرائیل ادامه دهیم…”

باید یک مسیر جدید و پایدار برای امنیت واقعی در خاورمیانه وجود داشته باشد. این امنیت بدون افزایش کمک به غزه، متوقف کردن ساخت و سازهای شهرک‌ها در کرانه باختری، پایان دادن به خشونت‌های شهرک‌نشینان و رعایت حق تعیین سرنوشت مردم فلسطین به دست نخواهد آمد. ما نمی‌توانیم از صلح و تلاش‌های خود برای ساختن آینده‌ای بهتر برای همه کودکان دست بکشیم.”

بسیاری از پیشروهای اصلی تاریخچه‌ای از هم‌راستایی با AIPAC دارند. با این حال، در دوره انتخاباتی کنونی، تعداد قابل توجهی از آنها یا از دریافت بودجه AIPAC خودداری کرده‌اند یا اعلام کرده‌اند که قصد دارند این کار را انجام دهند. بیشتر آنها از J Street، سازمان حمایت‌گر لیبرال که حامی راه‌حل دو دولتی است، یا به تازگی، ابتکار منطقه‌ای که آن را راه‌حل ۲۳ دولتی می‌نامد، حمایت می‌شوند. مواضع پیشروهای اصلی در مورد کمک‌ها و فروش تسلیحات به شدت با مواضع J Street هم‌راستا است. هیچ‌یک از پیشروهای اصلی با DSA هم‌راستا نیستند و از CAAC بودجه دریافت نمی‌کنند.

پیشروهای اصلی بزرگ‌ترین فراکسیون در درون حزب دموکرات هستند و شامل ۲۸ سناتور و ۸۱ عضو مجلس نمایندگان می‌شوند. در حالی که این فراکسیون ممکن است پس از انتخابات آینده چند کرسی را از دست بدهد، اما همچنان بزرگ‌ترین فراکسیون از سه فراکسیون در کنگره آینده خواهد بود.

تأسیسات حامی اسرائیل

تأسیسات حامی اسرائیل در حزب دموکرات شامل اعضایی است که به شدت از اتحاد ایالات متحده و اسرائیل حمایت می‌کنند، حق اسرائیل را برای وجود به عنوان یک دولت یهودی و دفاع از خود در برابر دشمنانش تأیید می‌کنند و از ادامه کمک‌ها و همکاری‌های نظامی ایالات متحده حمایت می‌کنند. اعضای این گروه بیشترین حمایت را از AIPAC و DMFI دریافت کرده و نزدیک‌ترین هم‌راستایی را با آنها دارند.

برجسته‌ترین دموکرات‌های تأسیساتی در سنا شامل رهبر اقلیت چاک شومر از نیویورک و سناتورهای جکی روزن از نوادا و جان فترمن از پنسیلوانیا هستند. در مجلس نمایندگان، این گروه شامل اعضایی مانند براد اشنایدر (IL-10) و ریچی تورس (NY-15) می‌باشد.

در حالی که اعضای تأسیسات حامی اسرائیل از ادامه کمک‌های نظامی ایالات متحده حمایت می‌کنند و محدودیت‌های انتقال تسلیحات را رد می‌نمایند، بیشتر آن‌ها این مواضع را با حمایت از کمک‌های انسانی به غزه، انتقاد از برخی سیاست‌های دولت تحت رهبری نتانیاهو و حمایت از راه‌حل دو دولتی ترکیب می‌کنند. اظهارات ریچی تورس به گروهی از دانشجویان حامی اسرائیل نمونه‌ای از لحن و محتوای گرایش تأسیسات حامی اسرائیل را نشان می‌دهد:

“باید به جهان یادآوری کنیم که با وجود فراموشی، حماس علت اصلی جنگ [اسرائیل] در غزه است… اتهامات علیه اسرائیل، چه نسل‌کشی، چه آپارتاید یا [گرسنگی عمدی]، همگی نادرست هستند. این‌ها همه یک کمپین تبلیغاتی است. اما ما همچنین باید به این واقعیت اعتراف کنیم که در غزه یک بحران انسانی وجود دارد … باید هر کاری که می‌توانیم برای کاهش رنج انسانی در غزه انجام دهیم.”

اعضای تأسیسات حامی اسرائیل تحت فشار فزاینده‌ای قرار گرفته‌اند زیرا بقیه حزب دموکرات انتقادات بیشتری از دولت یهودی انجام داده‌اند. نماینده هالی استیونز (MI-11)، که در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در میشیگان برای یک کرسی سنا شکست خورد، این وضعیت را به تصویر کشید.

اگرچه او با تجربه، پشتیبانی نهادی و بهره‌مند از ده‌ها میلیون دلار کمک مالی AIPAC بود، اما عمدتاً در موضع تدافعی نسبت به اسرائیل قرار داشت زیرا رقبای او—از جمله برنده مقدماتی دکتر عبدال ال‌ساید و سناتور ایالتی مالوری مک‌مورو—خود را در سمت چپ او قرار دادند. برای اعضای این گروه، چالش اصلی دیگر تنها دفاع از اسرائیل نیست. بلکه این است که چگونه در حزبی که مواضع قبلاً اصلی به بار مالی سیاسی تبدیل شده‌اند، شکوفا شوند و در زمانی که نمایندگان و “تأسیس” با سوءظن از سوی رأی‌دهندگان ناراضی مواجه هستند.

نهاد حامی اسرائیل همچنان یک بخش بزرگ از حزب دموکرات در کنگره ایالات متحده را تشکیل می‌دهد و تقریباً ۱۰۰ کرسی را در دو مجلس اشغال کرده است. با این حال، بیشتر اعضای این گروه در مجلس نمایندگان هستند؛ تنها ۷ سناتور به‌طور واضح به این بخش تعلق دارند. این موضوع به‌وضوح در رأی‌گیری آوریل ۲۰۲۶ درباره قطعنامه‌ای که سناتور برنی سندرز (VT) برای ممنوعیت فروش برخی تسلیحات ارائه کرد، نشان داده شد که تنها ۷ سناتور دموکرات با آن مخالفت کردند. با ورود به کنگره آینده، انتظار می‌رود این بخش اندازه تقریبی کنونی خود را حفظ کند و به‌طور جزئی به‌عنوان سهمی از تمام اعضای دموکرات کنگره کاهش یابد.

تغییرات کمک به اسرائیل نیازمند تغییرات سیاستی است

در میان

علاوه بر سه بخش اصلی، تعدادی از نمایندگان و نامزدها وجود دارند که در میان گروه‌های مجاور قرار دارند. در میان چپ‌گرایان پیشرو و پیشروهای اصلی، افرادی قرار دارند که به شدت سیاست‌های اسرائیل را مورد انتقاد قرار می‌دهند اما از به‌کار بردن اصطلاحات نسل‌کشی و آپارتاید خودداری می‌کنند، یا چنین بیانیه‌هایی را به کار می‌برند اما از حمایت از تحریم کامل تسلیحات خودداری می‌کنند. این افراد ممکن است از CAAC یا J Street حمایت دریافت کنند. این دسته، که با براد لندر (NY-10) و خواکین کسترو (TX-20) نمونه‌سازی شده است، در حال حاضر شامل شش عضو است و پتانسیل رشد به ۱۲ نفر را دارد.

در انتهای دیگر طیف، نمایندگان و نامزدهایی قرار دارند که در میان پیشروهای اصلی و نهاد حامی اسرائیل قرار دارند. این گروه شامل افرادی است که به‌طور تاریخی حامیان قوی اسرائیل بوده‌اند، اما به تازگی به محدود کردن کمک‌ها رأی داده‌اند (به‌عنوان مثال، با حمایت از اصلاحیه ماسی).

بیشتر این افراد حمایت خود از چنین قطعنامه‌هایی را به‌عنوان نشانه‌ای از نگرانی نسبت به سیاست‌های کنونی اسرائیل در رابطه با غزه و کرانه باختری توصیف کردند. در سنا، اعضای این دسته شامل کوری باکر از نیوجرسی و مارک کلی از آریزونا هستند. در مجلس، این دسته شامل جیک آچینکلاوس (MA-4) و لورا فریدمن (CA-30) می‌باشد. این دسته در میان به‌طور نسبی بزرگ‌تر است و شامل ۲۷ عضو است و پتانسیل رشد به ۳۹ نفر را پس از انتخابات نوامبر دارد.

تحلیل

با وجود توجهی که به دستاوردهای چپ‌گرایان پیشرو در دوره انتخاباتی کنونی معطوف شده است، پیش‌بینی می‌شود که این اردوگاه حداکثر دو کرسی در سنا و چهار تا ده کرسی در مجلس نمایندگان افزایش یابد. در تصویر کلی، شدیدترین منتقدان اسرائیل—اعضای کنگره که با تمام انتقال‌های تسلیحاتی به اسرائیل مخالف هستند، اسرائیل را به عنوان یک دولت آپارتاید توصیف می‌کنند که در غزه نسل‌کشی انجام داده و بخش عمده‌ای از انرژی کمپین خود را به مخالفت با AIPAC به عنوان نیرویی به‌ویژه مضر در زندگی سیاسی ایالات متحده اختصاص می‌دهند—در کنگره آینده ایالات متحده کوچک‌ترین اردوگاه از میان سه اردوگاه خواهند بود.

علاوه بر این، رشد اندک اردوگاه چپ‌گرایان پیشرو احتمالاً با افزایش خالص کرسی‌های دموکرات در کنگره آینده همزمان خواهد بود. از نظر نسبی، اردوگاه چپ‌گرایان پیشرو تنها چند درصد نسبت به تمام اعضای دموکرات کنگره افزایش خواهد یافت و به‌ندرت توزیع کلی نفوذ در درون حزب را تغییر خواهد داد.

با این حال، در میان جناح‌های حزب دموکرات، شتاب به وضوح به نفع صداهایی است که خواستار مشروط کردن کمک‌های آینده به اسرائیل و ارزیابی مجدد گسترده‌تری از اتحاد ایالات متحده و اسرائیل هستند. این موضوع به‌ویژه در حمایت گسترده دموکرات‌ها در ژوئیه ۲۰۲۶ از اصلاحیه مسی برای تعلیق کمک‌های نظامی ایالات متحده به اسرائیل مشهود بود—قطعنامه‌ای که هیچ شانسی برای تصویب واقعی نداشت اما بسیاری از دموکرات‌ها آن را «نمادین» و برای انتقال «عدم رضایت از وضعیت موجود» می‌دانستند. این موضوع همچنین در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در میشیگان برای سنای ایالات متحده، در دفاع سرد از سوی شخصیت‌های سابق حامی اسرائیل مانند هالی استیونز از سوابق رأی‌گیری و حمایت از AIPAC مشهود بود.

علاوه بر این، در طول دوره کنونی کنگره، دیدگاه اصلی در درون حزب، و حتی بیشتر در میان رأی‌دهندگان آن، به‌طور چشمگیری در مورد واضح‌ترین سوالات سیاسی مطرح شده در اینجا—کمک به اسرائیل—تغییر کرده است. بخشی از این تغییر ناشی از بیانات خود رهبران اسرائیل است و اکنون دیدگاه غالب این است که کمک‌های مالی نظامی به اسرائیل باید پایان یابد، و تنها سوال این است که این امر با چه سرعتی انجام خواهد شد و چه چیزی جایگزین آن خواهد شد.

همچنین تمایل بسیار گسترده‌تری برای محدود کردن و بررسی انتقالات تسلیحاتی به صورت موردی وجود دارد. مسائل دیگر سیاست ایالات متحده که در اینجا برای طبقه‌بندی استفاده نشده‌اند، الگوی مشابهی را نشان می‌دهند، مانند حمایت از تحریم‌ها علیه برخی افراد و سازمان‌های اسرائیلی به خاطر مشارکت آنها در فعالیت‌های شهرک‌سازی و خشونت علیه فلسطینیان. الگوی کلی نشان‌دهنده افزایش بی‌صبری و ناامیدی از اسرائیل است که به‌طور کامل با میزان ناامیدی مشاهده‌شده در نظرسنجی‌ها در میان دموکرات‌های خودشناخته‌شده مطابقت ندارد، اما با این حال در حال افزایش است.

به‌ویژه، هر یک از اردوگاه‌ها شامل افرادی هستند که نشان می‌دهند مایلند مواضع سیاسی خود را در صورتی که اسرائیل سیاست‌هایی را اتخاذ کند که بیشتر با ارزش‌های آنها هم‌راستا باشد، بازنگری کنند. افزایش حمایت دموکرات‌ها از محدودیت‌های فروش تسلیحات به‌عنوان جنگ در غزه پیشرفت کرد، قطعاً نشان‌دهنده تمایل به تغییر مواضع است، هرچند در جهت معکوس. میزان اقدام لازم از سوی اسرائیل برای تأثیرگذاری بر چنین حرکتی و اینکه پاسخ چقدر دراماتیک خواهد بود، هنوز مشخص نیست.

توصیه‌ها

در این مرحله، بازگشت سریع به اجماع نزدیک پیش از جنگ در حمایت از اسرائیل در میان دموکرات‌های منتخب غیرممکن است. اما داده‌های ارائه‌شده در اینجا دیدگاهی را حمایت نمی‌کند که بیشتر اعضای دموکرات کنگره در حال حاضر یا پس از انتخابات آینده نسبت به اسرائیل خصمانه یا به‌طور قاطع مخالف اتحاد ایالات متحده و اسرائیل خواهند بود.

بنابراین، حمایت دوحزبی باید هدف سیاست اسرائیل در واشنگتن باقی بماند. این امر به دلیل ماهیت ساختاری سیستم دوحزبی در ایالات متحده—شامل نتایج نزدیک انتخاباتی و تغییرات مکرر در کنترل حزبی بر ریاست‌جمهوری و کنگره—و همچنین تغییرات در میان جمهوری‌خواهان که در جاهای دیگر مورد بحث قرار داده‌ایم، ضروری است. مرکزیت روابط نزدیک با ایالات متحده برای مفهوم امنیت ملی اسرائیل به این معناست که اسرائیل نمی‌تواند بر چشم‌اندازهای ریاست‌جمهوری هر فرد خاص یا احتمال ادامه تسلط نیروهای سیاسی دوستانه تکیه کند.

با توجه به این موضوع، رویکرد اسرائیل در عرصه سیاسی ایالات متحده باید به دنبال مختل کردن شتاب و جاذبه جناح چپ افراطی باشد. این کار می‌تواند با به چالش کشیدن ادعاهای اغراق‌آمیز آن، شناسایی خطراتی که برای امنیت ملی اسرائیل و ایالات متحده به همراه دارد، و نشان دادن—از طریق ابتکارات سیاستی و دیپلماسی عمومی—اینکه نگرانی‌های آن درباره حقوق بشر و حقوق فلسطینی‌ها می‌تواند در چارچوب یک اتحاد قوی ایالات متحده و اسرائیل پیگیری شود، انجام گیرد. در عین حال، رویکرد اسرائیل باید به دنبال رسیدگی به نگرانی‌های پیشروهای اصلی و تقویت جایگاه تأسیسات حامی اسرائیل باشد. هدف کلی باید ایجاد شرایطی باشد که به قدرت ماندگاری بلندمدت اتحاد ایالات متحده و اسرائیل کمک کند.

برخی ناظران سیاست ایالات متحده معتقدند که اسرائیل تنها تحت رهبری ملی جدید می‌تواند از حمایت حزب دموکرات بهره‌برداری کند. این ناظران به شدت بر انتخابات ملی اسرائیل که در ماه اکتبر برنامه‌ریزی شده، به عنوان فرصتی حیاتی برای بازتنظیم روابط با ایالات متحده تمرکز دارند.

با این حال، تحت هر دولتی، بازسازی حمایت از اتحاد ایالات متحده و اسرائیل در درون حزب دموکرات نیازمند تغییراتی در سیاست‌های اسرائیل خواهد بود. این موضوع به ویژه در مورد مسئله اسرائیل-فلسطین صادق است که در آن انتظار می‌رود، حتی در میان حامیان اسرائیل، دولتی که به قدرت می‌رسد اقداماتی برای متوقف کردن خشونت‌های شهرک‌نشینان و گسترش شهرک‌ها انجام دهد و حملات به غزه را متوقف کند در حالی که به سمت یک راه‌حل سیاسی برای این درگیری پیش می‌رود. چنین تغییرات سیاستی ممکن است بر افکار عمومی دموکرات‌ها در مورد اسرائیل تأثیر بگذارد یا نگذارد، هرچند احتمالاً واکنش مثبتی از قانون‌گذاران به همراه خواهد داشت. تنها کلمات ممکن است تأثیری داشته باشند، در حالی که عمل احتمالاً به طور مثبت دریافت خواهد شد.

علاوه بر این، در سال‌های اخیر اسرائیل به عنوان انتخاب یک طرف در عرصه سیاسی داخلی آمریکا دیده شده است. برای بازسازی حمایت دو حزبی، اسرائیل باید به طور رسمی با حزب دموکرات ارتباط برقرار کند و گفت‌وگو را از سر بگیرد. (این باید شامل گفت‌وگوهای بسیار هدفمند و پایدار با جامعه یهودی آمریکایی باشد که بیشتر آن‌ها خود را با حزب دموکرات هم‌راستا می‌دانند). چنین گفت‌وگویی به طور حتم شامل مکالمات ناخوشایند خواهد بود. ما پیشنهاد می‌کنیم که این مکالمات در روحی از شفافیت و تمایل به شنیدن انجام شود، هرچند که نباید از رهبران اسرائیل انتظار داشت که به طور کامل دیدگاه‌های آمریکایی و به ویژه دموکراتیک را بپذیرند. جایی که فرد قرار دارد معمولاً جایی است که او ایستاده است و اسرائیلی‌ها به طور موجهی دیدگاه متفاوتی در مورد منافع و نیازهای اسرائیل نسبت به آمریکایی‌ها دارند.

در نهایت، در مورد چپ‌گرایان پیشرو، دولت اسرائیل در آینده نزدیک از کانال‌های رسمی ارتباطی با این گروه بهره‌مند نخواهد شد. با این حال، اسرائیل باید به دنبال کانال‌های غیررسمی و Track II ارتباطی با افرادی در این جناح باشد که موضع انتقادی آن‌ها ریشه در رد بنیادی ایده ملت یهود ندارد.

این گفت‌وگو باید به نمایندگی از اسرائیل توسط بازیگرانی انجام شود که رابطه ایالات متحده با اسرائیل را مثبت می‌بینند و خود یا اسرائیلی هستند یا به اسرائیل مرتبط‌اند. هدف این گفت‌وگو باید کاهش دشمنی، کمتر کردن اولویت سیاستی اسرائیل برای آن سناتورها و نمایندگان باشد و در طول زمان، شناسایی راه‌هایی برای پیشبرد منافع مشترک در صورت امکان. این موضوع به‌ویژه در ارتباط با سناتورهایی که تأثیر فردی آن‌ها معمولاً بیشتر از اعضای مجلس نمایندگان است، اهمیت دارد، به دلیل طول دوره‌ها، اندازه اتاق و قوانین اتاق.

ضمیمه روش‌شناسی

مجموعه داده‌های تحقیق شامل تمامی دموکرات‌های فعلی خدمت‌گذار در کنگره ایالات متحده، به‌علاوه دو مستقل (سناتور برنی سندرز (VT) و سناتور آنگوس کینگ (ME)، که با دموکرات‌ها هم‌نشینی دارند) می‌باشد. همچنین شامل تمامی نامزدهای دموکرات برای انتخابات نوامبر 2026 است که شانس معقولی برای شکست رقبای جمهوری‌خواه خود دارند.

آستانه “شانس معقول” به‌گونه‌ای طراحی شده است که جامع و فراگیر باشد: ما تمامی نامزدهایی را که هر یک از معیارهای زیر را برآورده می‌کردند، شامل شدیم: رتبه‌بندی Cook Political Report به‌عنوان “تمایل به دموکرات”، “تساوی” یا “تمایل به جمهوری‌خواه”; رتبه‌بندی کمیته انتخاباتی کنگره دموکرات‌ها به‌عنوان “قرمز به آبی” یا “حوزه در بازی”; یا فاصله‌ای پنج درصد یا کمتر در میانگین نظرسنجی نیویورک تایمز. همچنین بازار پیش‌بینی Kalshi برای اعتبارسنجی متقابل بررسی شد.

مجموعه داده به‌طور کلی شامل 259 نماینده فعلی (که 31 نفر از آن‌ها انتظار می‌رود در پایان جلسه کنونی بازنشسته شوند)؛ 29 نامزد برای کرسی‌های امن؛ و 42 نامزد در رقابت‌های چالش‌برانگیز بود.

برای استخراج جناح‌های حزب دموکرات در ارتباط با اسرائیل و فلسطین، سخنرانی‌ها، بیانیه‌ها، پست‌های رسانه‌های اجتماعی، سوابق رأی‌گیری، مصاحبه‌ها و وب‌سایت‌های اعضای کنونی کنگره ایالات متحده مورد بررسی قرار گرفت.

سپس اعضای کنگره و نامزدهای قابل قبول بر اساس سه مجموعه از شاخص‌ها به گروه‌ها اختصاص داده شدند:

<p

موضع عضو یا نامزد در مورد کمک‌های نظامی به اسرائیل از الف) مخالفت با تمام کمک‌های نظامی و فروش تسلیحات؛ تا ب) مشروط کردن کمک‌ها و فروش تسلیحات به حقوق بشر و قوانین بین‌المللی؛ تا ج) حمایت از کمک‌های نظامی بدون قید و شرط متغیر است.

زبان استفاده شده توسط عضو یا نامزد برای توصیف اسرائیل از الف) توصیف اسرائیل به عنوان مرتکب نسل‌کشی و آپارتاید؛ تا ب) توصیف اسرائیل به عنوان مرتکب سایر جرائم شدید، مانند جنایات جنگی یا پاکسازی قومی، در حالی که از اتهام نسل‌کشی اجتناب می‌کند؛ تا ج) ابراز انتقاد محتاطانه‌تر یا عدم انتقاد به‌طور کلی متغیر است.

عضو یا نامزد در دوره انتخاباتی کنونی از الف) CAAC یا DSA؛ ب) J Street؛ یا ج) AIPAC یا DMFI تأمین مالی یا تأییدیه کمپین دریافت می‌کند. جدول ۲ تأمین مالی/تأییدیه کمپین بر اساس گروه را نشان می‌دهد.

به‌طور کلی، اعضا و نامزدهایی که با تمام فروش تسلیحات به اسرائیل مخالف هستند، اسرائیل را به عنوان مرتکب نسل‌کشی و اعمال آپارتاید توصیف می‌کنند و از CAAC یا DSA حمایت یا تأییدیه دریافت می‌کنند، به عنوان چپ‌گرایان پیشرو طبقه‌بندی شدند. اعضا و نامزدهایی که حمایت و فروش تسلیحات را مشروط به رعایت استانداردهای قانونی اسرائیل می‌کنند، اسرائیل را به عنوان مرتکب جرائم جدی توصیف می‌کنند در حالی که از اتهامات نسل‌کشی اجتناب می‌کنند و از J Street حمایت دریافت می‌کنند، به عنوان پیشروهای اصلی طبقه‌بندی شدند. اعضا و نامزدهایی که از کمک‌های نظامی بدون قید و شرط حمایت می‌کنند، از توصیف‌های شدید در مورد اسرائیل اجتناب می‌کنند و از AIPAC یا DMFI حمایت دریافت می‌کنند، به عنوان تأسیسات حامی اسرائیل طبقه‌بندی شدند.

سه مجموعه از شاخص‌ها به عنوان یک الگوریتم رسمی برای تعیین مکانیزه طبقه‌بندی استفاده نشدند. بلکه، هر یک به عنوان شواهدی در مورد احتمال تعلق یک عضو به یک اردوگاه خاص مورد مشاوره قرار گرفتند. تمام تخصیص‌ها به‌صورت کیفی انجام شد، بر اساس وزن شواهد ناشی از سه مجموعه شاخص‌ها.

اگرچه تمایز بین “پیشروها” و “تأسیسات” در تحقیقات و نظرات مربوط به حزب دموکرات رایج است، نقشه‌برداری استفاده شده در این تحقیق به‌طور خاص به مواضع اعضا و نامزدها در مورد اسرائیل و فلسطین تنظیم شده و لزوماً با نقشه‌برداری‌هایی که به مسائل سیاستی دیگر مربوط می‌شود، هم‌راستا نیست.

انتخاب‌کنندگان دموکرات که برای دوره دوم نامزد شده‌اند، تقریباً همه انتظار می‌رود که کرسی‌های خود را حفظ کنند، در انتخاباتی که پیش‌بینی می‌شود دموکرات‌ها در هر دو مجلس نمایندگان و سنا کرسی‌هایی به دست آورند. برآورد حد پایین شامل تمامی نمایندگان و نامزدها برای “کرسی‌های امن” در حوزه‌های کاملاً دموکراتیک است که بنابراین احتمال بسیار بالایی برای پیروزی در پاییز دارند. برآورد حد بالا شامل تمامی نمایندگان و تمامی نامزدها برای هر دو نوع کرسی‌های امن و مورد مناقشه است. دامنه بین حد پایین و حد بالا و برآوردهای میانه (به شکل ۲ مراجعه کنید) معمولاً با پیش‌بینی‌های انتخاباتی که به طور گسترده‌ای مورد استناد قرار می‌گیرند، هم‌راستا است.